Με αφορμή τις εξετάσεις του 2013

[mathxl]

Ανοίγω και εδώ κουβέντα για να συζητήσουμε την στοχοθεσία και την "διάθεση" της ΚΕΕ να ανεβάσει κατά την γνώμη μου αρκετά την δυσκολία τα τελευταία 3 χρόνια (νομίζω), όσον αφορά την ελάχιστη καθοδήγηση και την χρονική πίεση που συνεχώς αυξάνει.
Η Ελλάδα της κρίσης θέλει θέματα που απαιτούν αυξημένη πρωτοβουλία- αυτενέργεια χωρίς ύποχρεωτικά την καθοδήγηση από προηγούμενο ερώτημα;; Είδαμε ότι αρκετά ερωτήματα μπορούσαν να σπάσουν σε 3 ή και τέσσερα σύμφωνα με την λογική που επικρατούσε τα προηγούμενα χρόνια. Ενδεικτικά αναφέρω ότι το περσινό Δ1 τα προηγούμενα χρόνια ίσως ήταν ένα θέμα από μόνο του με διατύπωση ως εξής
1. Να βρείτε την τιμή της συνάρτησης στο
2. Να δείξετε ότι η διατηρεί σταθερό πρόσημο
3. Να δείξετε ότι η είναι παραγωγίσιμη
4. Να βρείτε τον τύπο της
Αντί αυτού είχε την καταπληκτική εκφώνηση να δείξετε ότι παραγωγίζεται και να βρείτε τον τύπο της.

Ένα άλλο παράδειγμα από τα φετινά θέματα είναι (μχμχμχμχ φέτος το παραξηλώσαν...) ας πούμε το Γ2...παλιότερα θα έλεγαν έστω και .
1.να βρείτε το σύνολο τιμών της
2. Να μελετήσετε την ως προς την μονοτονία
3. Να βρείτε το πλήθος των ριζών της εξίσωσης
(είναι ανεπιτυχής η προσπάθεια να εμφανίσουν λίγα ερωτήματα ...3 ενώ στην ουσία είναι πολύ παραπάνω και να κρατήσυν τα θέματα στις 3 ώρες ενώ χρειάζονται παραπάνω) κτλ
Καλά ο μύθος το θέμα Β είναι το εύκολο...πλέον δεν ισχύει...

Επανέρχομαι λοιπόν με μια διαπίστωση: ο καθηγητής του δημόσιου σχολείου ήταν και από πριν απαξιωμένος ως προς την αποτελεσματικότητα του έργου του αυτά τα θέματα τον κάνουν να μοιάζει ακόμη πιο ανίκανος...Πλέον απαξιώνεται και ο φροντιστής (νομίζω;;)

Βασικό ερώτημα: Τέτοιας ποιότητας θέματα που καθιστούν την συντριπτική πλειονότητα των συναδέλφων ανίκανους να ετοιμάσουν άριστους μαθητές, τι στόχο έχουν;; Αντανακλούν την πραγματική ικανότητα και αξία εκπαιδευτικών και μαθητών;;

και το ανέκδοτο

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

ο καθηγητής να αξιολογείται από την επίδοση μαθητών