συναρτησιακή στο Ν

Συντονιστές: cretanman, Demetres, polysot, achilleas, socrates, silouan

Dimitris X
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Τρί Ιουν 23, 2009 10:51 pm

συναρτησιακή στο Ν

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Dimitris X »

Να βρείτε όλες τις συναρτήσεις f:\mathbb{N} \to \mathbb{N} τέτοιες ώστε:
f(m^2+f(n))=f(m)^2+n,\forall m,n \in \mathbb{N}
Άβαταρ μέλους
Nick1990
Δημοσιεύσεις: 669
Εγγραφή: Παρ Ιαν 23, 2009 3:15 pm
Τοποθεσία: Peking University, Πεκίνο

Re: συναρτησιακή στο Ν

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Nick1990 »

Για να δουμε...

Για m=0 εχουμε:
f(f(n)) = n + f^2(0)
και εφαρμοζοντας την f:
f(n + f^2(0)) = f(n) + f^2(0)*
Επισης για m = f(0) η * δινει:
n + 2f^2(0) = f(f(n)) + f^2(0) = f(f^2(0) + f(n)) = f^2(f(0)) + n**
Ομως απο η πρωτη σχεση που βρηκαμε, για n=0 προκειπτει f(f(0)) = f^2(0), οποτε η ** δινει:
f^4(0) + n = n + 2f^2(0) \Rightarrow f(0) = 0 (αφου f(0) ειναι ακεραιος).
Οποτε στην αρχικη για n=0 και m=0 παιρνουμε αντιστοιχα:
f(m^2) = f^2(m) και f(f(n)) = n
Οποτε για m=1, n=0:
f(1) = 1 (διοτι προφανως η f ειναι 1-1)
Επομενως μετα για m=1:
f(f(n) + 1) = n+1,
οποτε επαγωγικα προκειπτει οτι η συναρτηση ειναι η ταυτοτικη στο N

ΥΓ: Ολα τα παραπανω ειναι σωστα με την προυποθεση οτι θεωρουμε οτι 0 \in N
Σε αντιθετη περιπτωση δεν το εχω κοιταξει αλλα πιστευω πως το προβλημα γινεται πολυ δυσκολο.
Κολλιοπουλος Νικος.
Μεταδιδακτορικός ερευνητής.
Ερευνητικά ενδιαφέροντα: Στοχαστικές ΜΔΕ, ασυμπτωτική ανάλυση στοχαστικών συστημάτων, εφαρμογές αυτών στα χρηματοοικονομικά και στη διαχείριση ρίσκων.
Dimitris X
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Τρί Ιουν 23, 2009 10:51 pm

Re: συναρτησιακή στο Ν

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Dimitris X »

Νίκο η λύση που έχει το βιβλίο από όπου προέρχεται η άσκηση δεν χρεισημοποιεί πουθενά το 0....Και είναι όντος πολύ δύσκολη...... :wallbash:
Άβαταρ μέλους
Nick1990
Δημοσιεύσεις: 669
Εγγραφή: Παρ Ιαν 23, 2009 3:15 pm
Τοποθεσία: Peking University, Πεκίνο

Re: συναρτησιακή στο Ν

#4

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Nick1990 »

Dimitris X έγραψε:Νίκο η λύση που έχει το βιβλίο από όπου προέρχεται η άσκηση δεν χρεισημοποιεί πουθενά το 0....Και είναι όντος πολύ δύσκολη...... :wallbash:
Μαλιστα, τοτε εχουμε να λυσουμε το προβλημα:

Να βρεθουν ολες οι συναρτησεις f:Z_{+} \rightarrow Z_{+}, για τις οποιες
f(m^2 + f(n)) = f^2(m) + n \forall m,n \in Z_{+}
Κολλιοπουλος Νικος.
Μεταδιδακτορικός ερευνητής.
Ερευνητικά ενδιαφέροντα: Στοχαστικές ΜΔΕ, ασυμπτωτική ανάλυση στοχαστικών συστημάτων, εφαρμογές αυτών στα χρηματοοικονομικά και στη διαχείριση ρίσκων.
Άβαταρ μέλους
Demetres
Γενικός Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 9010
Εγγραφή: Δευ Ιαν 19, 2009 5:16 pm
Τοποθεσία: Λεμεσός/Πύλα
Επικοινωνία:

Re: συναρτησιακή στο Ν

#5

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Demetres »

Για να δούμε

Επεξεργασία: Ο Νίκος (δείτε πιο κάτω) εντόπισε λάθος στην πιο κάτω "απόδειξη".

1) Αν f(n_1) = f(n_2) τότε f(m^2) + n_1 = f(m^2 + f(n_1)) = f(m^2 + f(n_2)) = f(m^2) + n_2 και άρα n_1 = n_2, δηλαδή η f είναι 1-1. (Το έχει ήδη παρατηρήσει και ο Νίκος)

2) Παίρνουμε m ελάχιστο ώστε f(m) > f(1) και θέτω k = f(m)^2 - f(1)^2. (Τέτοιο m υπάρχει επειδή η f είναι 1-1.) Τότε για κάθε n \in \mathbb{N} έχουμε f(m^2 + f(n)) = f(m)^2 + n = f(1)^2 + (n + k) = f(1 + f(n + k)). Επειδή η f είναι 1-1 συμπεραίνουμε ότι για κάθε n \in \mathbb{N}, έχουμε f(n+k) - f(n) = m^2 - 1

3) Χρησιμοποιώντας το αποτέλεσμα στο (2) k φορές βρίσκουμε ότι για κάθε n \in \mathbb{N}, έχουμε f(n+k^2) - f(n) = k(m^2 - 1)

4) Από το (3) παίρνουμε f(k^2) + n = f(k^2 + f(n)) = f(f(n)) + k(m^2 - 1) και άρα f(f(n)) - n είναι σταθερό και ισούται με c := f(k^2) - k(m^2 - 1).

5) Για κάθε n \in \mathbb{N} έχουμε f(n) + c = f(f(f(n))) = f(n + c).

6) Πάμε άλλη μια γύρα: f(n + c^2) = f(n) + c^2 για κάθε n, άρα c^2 = f(c^2 + f(n)) - f(f(n)) = f(c)^2 + n - f(f(n)) = f(c)^2 - c. Άρα το f(c)^2 = c^2 - c = c(c-1) είναι τέλειο τετράγωνο άρα c = 1.

7) Έχουμε f(n + 1) = f(n) + 1 για κάθε n, άρα f(n) = n + f(1) - 1 και θέτοντας m=n=1 βρίσκουμε f(1)^1 + 1 = f(1 + f(1)) = 2f(1), και άρα f(1) = 1. Δηλαδή f(n) = n για κάθε n η οποία προφανώς είναι λύση.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Demetres την Πέμ Ιουν 17, 2010 11:11 am, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Άβαταρ μέλους
Nick1990
Δημοσιεύσεις: 669
Εγγραφή: Παρ Ιαν 23, 2009 3:15 pm
Τοποθεσία: Peking University, Πεκίνο

Re: συναρτησιακή στο Ν

#6

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Nick1990 »

Demetres έγραψε: Άρα το f(c)^2 = c^2 - c = c(c-1) είναι τέλειο τετράγωνο άρα c = 1.

7) Έχουμε f(n + 1) = f(n) + 1 για κάθε n, άρα f(n) = n + f(1) - 1 και θέτοντας m=n=1 βρίσκουμε f(1)^1 + 1 = f(1 + f(1)) = 2f(1), και άρα f(1) = 1. Δηλαδή f(n) = n για κάθε n η οποία προφανώς είναι λύση.
Δεν μελετησα με προσοχη τη λυση αλλα νομιζω οτι καπου πρεπει να υπαρχει τυπογραφικο, εκει που προκειπτει οτι c=1 προκειπτει αμεσα οτι και f^2(c) = c(c - 1) = 0 με c=1, οποτε προκειπτει και f(1) = 0, οποτε δεν ειναι λογικο παρακατω να προκειπτει f(1) = 1

Edit: βρηκα τι συμβαινει:
Πρεπει πρωτα να δουμε οτι το c δεν μπορει να ειναι αρνητικο, διοτι σε αλλη περιπτωση f(f(1)) < 1, ατοπο.
Αρα πρεπει να ειναι μη αρνητικο, οποτε αν δεν ειναι 0 τοτε μετα η σχεση f^2(c) = c(c+1) δινει ατοπο (το τυπογραφικο ηταν το προσημο, ειναι c+1 αντι για c-1), οποτε πρεπει c=0 και η σχεση που παιρνουμε ειναι f(f(n)) = n η οποια με μια γρηγορη ματια δεν οδηγει αμεσα σε λυση... οποτε το προβλημα μαλον θελει κι αλλο ψαξημο!
Κολλιοπουλος Νικος.
Μεταδιδακτορικός ερευνητής.
Ερευνητικά ενδιαφέροντα: Στοχαστικές ΜΔΕ, ασυμπτωτική ανάλυση στοχαστικών συστημάτων, εφαρμογές αυτών στα χρηματοοικονομικά και στη διαχείριση ρίσκων.
Άβαταρ μέλους
Demetres
Γενικός Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 9010
Εγγραφή: Δευ Ιαν 19, 2009 5:16 pm
Τοποθεσία: Λεμεσός/Πύλα
Επικοινωνία:

Re: συναρτησιακή στο Ν

#7

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Demetres »

Νίκο έχεις δίκιο. Υπάρχει λάθος στην πιο πάνω αντιμετώπιση. Την αφήνω με την ελπίδα να φανεί χρήσιμη σε μελλοντική λύση.
Άβαταρ μέλους
Demetres
Γενικός Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 9010
Εγγραφή: Δευ Ιαν 19, 2009 5:16 pm
Τοποθεσία: Λεμεσός/Πύλα
Επικοινωνία:

Re: συναρτησιακή στο Ν

#8

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Demetres »

Demetres έγραψε:Για να δούμε

Επεξεργασία: Ο Νίκος (δείτε πιο κάτω) εντόπισε λάθος στην πιο κάτω "απόδειξη".

1) Αν f(n_1) = f(n_2) τότε f(m^2) + n_1 = f(m^2 + f(n_1)) = f(m^2 + f(n_2)) = f(m^2) + n_2 και άρα n_1 = n_2, δηλαδή η f είναι 1-1. (Το έχει ήδη παρατηρήσει και ο Νίκος)

2) Παίρνουμε m ελάχιστο ώστε f(m) > f(1) και θέτω k = f(m)^2 - f(1)^2. (Τέτοιο m υπάρχει επειδή η f είναι 1-1.) Τότε για κάθε n \in \mathbb{N} έχουμε f(m^2 + f(n)) = f(m)^2 + n = f(1)^2 + (n + k) = f(1 + f(n + k)). Επειδή η f είναι 1-1 συμπεραίνουμε ότι για κάθε n \in \mathbb{N}, έχουμε f(n+k) - f(n) = m^2 - 1

3) Χρησιμοποιώντας το αποτέλεσμα στο (2) k φορές βρίσκουμε ότι για κάθε n \in \mathbb{N}, έχουμε f(n+k^2) - f(n) = k(m^2 - 1)

4) Από το (3) παίρνουμε f(k^2) + n = f(k^2 + f(n)) = f(f(n)) + k(m^2 - 1) και άρα f(f(n)) - n είναι σταθερό και ισούται με c := f(k^2) - k(m^2 - 1).
Ας το ξαναδούμε. Ελπίζω αυτή την φορά να είμαι σωστός

4.5) Παρατηρούμε ότι c = f(f(1)) - 1 \geqslant 0.

5) Για κάθε θετικό ακέραιο n έχουμε f(n) + c = f(f(f(n))) = f(n + c).

6) Αν c > 0, τότε εφαρμόζοντας το (5) c φορές παίρνουμε f(n+c^2) = f(n) + c^2 και άρα c^2 = f(c^2 + f(n)) - f(f(n)) = f(c)^2 + n - f(f(n)) = f(c)^2 - c. Άρα f(c)^2 = c(c-1) είναι τέλειο τετράγωνο και άρα c=1. Αυτό όμως είναι άτοπο αφού δίνει f(1) = 0.

7) Άρα c=0 και από το (4) έχουμε f(f(n)) = n. Άρα f(f(1)^2 + f(n)) = f(f(1))^2 + n = 1 + n και άρα f(n+1) = f(n) + f(1)^2.

8) Από το (7) επαγωγικά παίρνουμε f(n) = f(1) + (n-1)f(1)^2.

9) Έχουμε f(1 + f(1)) = f(1)^2 + 1 = f(2) (από 8) και αφού η f είναι 1-1 τότε 1 + f(1) = 2 και άρα f(1) = 1.

10) Από (8) και (9) έχουμε f(n) = n για κάθε n.
Dimitris X
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Τρί Ιουν 23, 2009 10:51 pm

Re: συναρτησιακή στο Ν

#9

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Dimitris X »

Για δείτε μία απάντηση του Batominovski από mathlinks.

Let b:=\min \big\{f(n)|n\in\mathbb{N}\big\}. Since f is injective, there is a unique a s.t. f(a)=b. Write \ell:=a^2+b^2. Note that \displaystyle{f\left(a^2+f(n)\right)=n+b^2} for all n. Therefore, \displaystyle{f(n+\ell) = f\Big(a^2+f\left(a^2+f(n)\right)\Big) = b^2+\left(a^2+f(n)\right) = f(n)+\ell\,.} Consequently, it suffices to define only f(r), where 1 \leq r \leq \ell, and for all q \geq 0, f(q\ell+r) = q\ell+f(r).

Suppose that m=p\ell+r and n=q\ell+s, where p,q \geq 0 and 1 \leq r,s \leq \ell. Therefore,

f\left(r^2+f(s)\right) + \ell\left(p^2\ell+2pr+q\right)=f\left(m^2+f(n)\right)\\ \phantom{f\left(r^2+f(s)\right) + \ell\left(p^2\ell+2pr+q\right)}=\big(f(m)\big)^2+n=\big(p\ell+f(r)\big)^2+(q\ell+s) \\ \phantom{f\left(r^2+f(s)\right) + \ell\left(p^2\ell+2pr+q\right)} =\Big(\big(f(r)\big)^2+s\Big)+ \ell\left(p^2\ell+2p f(r) + q\right)\,

However, because f\left(r^2+f(s)\right)=\big(f(r)\big)^2+s, we conclude from the above result that f(r)=r. This means f(n)=n for all natural numbers n.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Άλγεβρα - Θεωρία Αριθμών - Συνδυαστική (Seniors) - Παλαιότερες Συζητήσεις”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης