1. Να εξετάσετε εαν μπορεί τρεις πραγματικοί αριθμοί
να είναι με την σειρά αυτή συγχρόνως διαδοχικοί όροι μιας αριθμητικής και μιας γεωμετρικής προόδου.
2. Να μελετήσετε με την βοήθεια της παραγώγου την μεταβολή της συνάρτησης
και να την παραστήσετε γραφικά ως προς ένα ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων.
3.Δίνεται κύκλος
και ευθεία
εφαπτόμενη σ' αυτόν στο άκρο
της διαμέτρου
. Από το
φέρνουμε ευθεία που τέμνει τον κύκλο στο
και την ευθεία
στο
. α) Να δειχθεί οτι

β) Να κατασκευάσετε τον κύκλο που εφάπτεται στον κύκλο
στο σημείο
και την ευθεία
στο σημείο
.4. Αν
είναι οι τρεις γωνίες τριγώνου, να δείξετε οτι 
Υ.Γ. Σχετικά με το 2ο θέμα, σύμφωνα με το Δελτίο του Πάλλα ζητήθηκε μελέτη της συνάρτησης και εύρεση σημείων τομής της γραφικής της παράστασης με τους άξονες, το οποίο ανάγεται στην επίλυση τριτοβάθμιας το οποίο είναι ήδη δύσκολο για εισαγωγικές Πολυτεχνείου, πόσο μάλλον για εισαγωγικές ΚΑΤΕΕ (σαν να λέμε ΤΕΙ σήμερα). Μια σχετική δημοσίευση είχε κάνει και ο Μάκης εδώ στο οποίο αναφέρεται επακριβώς ο τρόπος που σχολίασε ο Πάλλας τότε το συγκεκριμένο δοθέν θέμα.


και γεωμετρική με λόγο
.
είναι ορθογώνια και έχουν την γωνία
κοινή, άρα είναι όμοια.
της κάθετου στο σημείο
και της προέκτασης της ακτίνας
, είναι ισοσκελές.






![\displaystyle=2+\sigma \upsilon \nu\Gamma\cdot \left[\sigma \upsilon \nu\left(A-B \right)-\sigma \upsilon \nu\Gamma \right] \displaystyle=2+\sigma \upsilon \nu\Gamma\cdot \left[\sigma \upsilon \nu\left(A-B \right)-\sigma \upsilon \nu\Gamma \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/dba82fd42c75876fb965d77caab96a23.png)
![\displaystyle=2+\sigma \upsilon \nu\Gamma\left[-2\cdot \eta \mu \frac{A-B-\Gamma }{2}\cdot \eta \mu\frac{A-B+\Gamma }{2} \right] \displaystyle=2+\sigma \upsilon \nu\Gamma\left[-2\cdot \eta \mu \frac{A-B-\Gamma }{2}\cdot \eta \mu\frac{A-B+\Gamma }{2} \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/d3ea73aa83546066e2ca3ee857ce8a00.png)
![\displaystyle=2+ \sigma \upsilon \nu\Gamma\cdot\left[-2\cdot \eta \mu \frac{2A-\pi }{2}\cdot \eta \mu\frac{\pi -2B }{2} \right] \displaystyle=2+ \sigma \upsilon \nu\Gamma\cdot\left[-2\cdot \eta \mu \frac{2A-\pi }{2}\cdot \eta \mu\frac{\pi -2B }{2} \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/356bec790aaf941fd1b01cb2f043bece.png)
![\displaystyle=2+\sigma \upsilon \nu\Gamma\left[2\cdot \eta \mu \frac{\pi-2A }{2}\cdot \eta \mu\frac{\pi -2B }{2} \right] \displaystyle=2+\sigma \upsilon \nu\Gamma\left[2\cdot \eta \mu \frac{\pi-2A }{2}\cdot \eta \mu\frac{\pi -2B }{2} \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/86c2879f9e8370ef844e66d8209d910a.png)
