και
τέτοια ώστε ο
να διαιρεί τον
.Φιλικά,
Αχιλλέας
Συντονιστές: cretanman, Demetres, polysot, achilleas, socrates, silouan
και
τέτοια ώστε ο
να διαιρεί τον
.
με
που ισοδύναμα γράφεται
. Θεωρούμε σύνολο
των ριζών του τριωνύμου με
και επιλέγουμε τη λύση
που έχει το ελάχιστο άθροισμα
και ισχύει, χωρίς βλάβη της γενικότητας,
.
, η οποία έχει ρίζες
και
, σύμφωνα με τους τύπους τους Vieta. Από την πρώτη ισότητα προκύπτει ότι ο
είναι ακέραιος και επίσης ότι είναι θετικός, αφού αν ήταν αρνητικός, τότε θα είχαμε
, άτοπο.
αποτελεί λύση της
. Από το εξ υποθέσεως ελάχιστο του ζεύγους
(αφού διαφορετικά θα προέκυπτε κάθε φορά με αυτόν τρόπο μια άπειρη ακολουθία λύσεων της εξίσωσης) έχουμε
αφού
.
και πλέον ψάχνουμε τον φυσικό
ώστε
. Άρα
άρα
άρα
ή
. Άρα
ή
ή
. Αυτές είναι και οι λύσεις της εξίσωσης.Υπάρχει λάθος σε αυτό το σημείο, οπότε η λύση δεν είναι σωστή.Dreamkiller έγραψε: .........
Έστω η εξίσωση, η οποία έχει ρίζες
και
, σύμφωνα με τους τύπους τους Vieta.
.........
μη αρνητικους ακεραιους:
(1)
και θεωρουμε τα ζευγη
που επαληθευουν την (1), και λογο συμμετριας μπορουμε χωρις βλαβη της γενικοτητας να πουμε οτι
για ολα τα παραπανω ζευγη. Θεωρουμε τωρα το ζευγος αυτο με το ελαχιστο
, και εστω οτι αυτο ειναι το
η οποια απο τους τυπους Vieta εκτος απο το ζευγος
εχει λυση και το ζευγος
,
οπως γραφει και ο Dreamkiller
.
η τελευταια ανισοτητα δεν ισχυει, εχουμε
η 
εχουμε:
, αφου πρεπει
. Για
προκειπτει
εχουμε:
, αφου το ζευγος
απορριπτεται. Για
προκειπτει: 
για
και
.
η εξισωση ισοδυναμα γραφεται:
, που εχει λυση μονο την 
, παιρνουμε τη διακρινουσα της 2βαθμιας εξισωσης που προκειπτει ως προς
(λογο συμμετριας) και βρησκουμε την εξης απειρια ακεραιων λυσεων:
, για καθε
(και συμμετρικα).
των θετικών ακεραίων που ικανοποιούν την
(1)
είναι τα
, με
και
και
με
με
.
, τότε η (1) γράφεται ισοδύναμα ως
, που μας δίνει
.
, τότε η (1) είναι ισοδύναμη με την
.
είναι ρίζα της δευτεροβάθμιας εξίσωσης
,
. Συνεπώς, πρέπει να έχουμε
για κάποιο ακέραιο
, οπότε
.
. Πράγματι, ας υποθέσουμε εις απαγωγή σε άτοπο ότι σε αυτή την περίπτωση υπάρχει μια λύση
της (1) που ελαχιστοποεί την τιμή του
. Λόγω συμμετρίας, μπορούμε να υποθέσουμε ότι
. Όπως πριν, το
είναι ακέραια λύση της δευτεροβάθμιας ως προς
:
.
τέτοια ώστε
και
. Επιπλέον, o
πρέπει να ικανοποιεί την
.
, τότε
(αφού ο
θα διαιρεί τον
) και
, άτοπο, ενώ αν
, τότε
,
. Επομένως,
,
είναι μια λύση της (1) με
, άτοπο.Dreamkiller (Στελιος, σωστα?)Dreamkiller έγραψε:είναι θετικός, αφού αν ήταν αρνητικός, τότε θα είχαμε, άτοπο.
,
, προκειπτει
οποτε η ανισοτητα που κατασκευαζεις στο τελος δεν εχει νοημα διοτι διαιρεις με 
.Σταθεροποιούμε το
και θεωρούμε το σύνολο
.Από αυτό το σύνολο επιλέγουμε το ζεύγος με το ελάχιστο άθροισμα,έστω
.Ο ισχυρισμός μας είναι ότι
.Δίχως βλάβη της γενικότητας θεωρούμε
.Έστω τώρα
.Έτσι
.Η μια προφανής λύση είναι η
,ενώ η άλλη από τους τύπους Vieta είναι η
.Οι σχέσεις αυτές δίνουν ότι
.Έστω ότι
,τότε
και
,άτοπο λόγω του ελαχίστου του
.Άρα
,επομένως
.Αν
τότε
.Έστω τώρα
,τότε
.Όμως πρέπει
,το οποιο για να ισχυεί πρέπει
,άτοπο άρα
το οποιο δίνει
.Έστω τώρα
.Άρα
.Συνεπώς
.
,τότε
.
,τότε
το οποιο έχει λύσεις
.Άρα
και
.Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης