Εξαιρετικές, όπως πάντα, οι απόψεις που κατατέθηκαν από τους περισσότερους συναδέλφους πάνω στο ευαίσθητο αυτό θέμα. Να γράψω και τη δική μου...
1. Συνηθίζω στα θέματα της αντίστροφης συνάρτησης, να λέω στους μαθητές ότι έχουμε τρεις διαφορετικές εκφωνήσεις:
Α) Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση

αντιστρέφεται.
Β) Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση

αντιστρέφεται και να βρείτε τον τύπο της αντίστροφης συνάρτησης

.
Γ) Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση

αντιστρέφεται και να βρείτε την αντίστροφη συνάρτηση

.
2. Στα θέματα με συναρτησιακή σχέση, όπως αυτό που ξεκίνησε το συγκεκριμμένο θέμα, το ζητάω συνήθως ως εξής:
Α) Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση

αντιστρέφεται και να βρείτε τον τύπο της αντίστροφης συνάρτησης

.
ΣΧΟΛΙΟ: Στο δεύτερο θέμα των εξετάσεων του 2006, ενώ είχαμε μάλιστα τον τύπο της συνάρτησης, από τους υποψηφίους ζητήθηκε να βρουν μόνον τον τύπο της αντίστροφης.
ή
Β) Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση

αντιστρέφεται και να βρείτε την αντίστροφη συνάρτηση

, έχοντας όμως δώσει στα δεδομένα το σύνολο τιμών της συνάρτησης

.
ΣΧΟΛΙΟ: Γνωρίζω ότι πολλοί συνάδελφοι έχουν την άποψη, ότι αφού το σύνολο τιμών μπορεί να προκύψει από τα δεδομένα δεν πρέπει να δοθεί. Σύμφωνα με τη δική μου άποψη όμως, είναι δύσκολο να διδάξεις στους μαθητές τεχνικές όπως αυτές που ήδη έχουν αναφερθεί για την εύρεση του συνόλου τιμών στον συγκεκριμμένο τύπο άσκησης, που είναι μεν εξαιρετικές, αλλά και δύσκολες, ειδικά για ένα μαθητή...
Τα παραπάνω επαναλαμβάνω ότι είναι η προσωπική μου προσέγγιση σε ότι αφορά τον τρόπο διδασκαλίας της συγκεκριμμένης άσκησης και όχι σε ότι αφορά τον τρόπο λύσης, αυτόν άλλωστε τον κάλυψαν με μεγάλη ακρίβεια και κομψότητα συνάδελφοι που έχουν προηγηθεί... Οι όποιες παρατηρήσεις και ενστάσεις σας είναι κατανοητές...
Φιλικά....
Υ.Γ. Μου άρεσε πολύ ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε την εύρεση της αντίστροφης, ο συνάδελφος Κώστας Τηλέγραφος....