Αν η συνάρτηση f είναι συνεχής στο R και ισχύει :

για κάθε

ι) να αποδείξετε ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα

ιι) Αποδείξτε ότι f(2) = 2
ιιι) Αν

αποδείξτε ότι L = - 1
Συντονιστής: m.pαpαgrigorakis




είναι συνεχής, άρα αν δεν έχει ρίζα, θα διατηρεί σταθερό πρόσημο. Χωρίς βλάβη της γενικότητας, υποθέτουμε ότι 
, άτοπο.
είναι 1-1, άρα είναι γνησίως μονότονη, επειδή είναι και συνεχής. Η
είναι γνησίως αύξουσα, άρα η
είναι γνησίως φθίνουσα.
, άτοπο.
και 
με πεδιο ορισμού το
και επιπλέον ότι το σταθερό σημείο
της
είναι μοναδικό και ταυτίζεται με το σταθερό σημείο της 
έχουμε 
η δοθείσα γραφεται 

το σταθερό σημείο
την ύπαρξη του οποίου αποδείξαμε στο πρώτο βήμα και προκύπτει ότι 
χωρίς να γίνει χρήση της πρότασης ότι κάθε συνεχής και 1-1 συνάρτηση είναι γνησίως μονότονη(τότε προκύπτει εύκολα ότι η f είναι γνησίως φθίνουσα).
δοθέντος ότι υπάρχουν και είναι διαφορετικά του -2 . (Δηλαδή χωρίς το δεδομένο ότι είναι ίσα.)
χωρίς το δεδομένο ότι υπάρχουν αλλά μέχρι στιγμής δεν έχω αποτέλεσμα. Δεν ξέρω αν μπορούμε να καταφέρουμε κάτι τέτοιο , πάντα στα πλαίσια της σχολικής ύλης.Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω αλλά ίσως είναι λανθασμένο το σκεπτικό μου. Από την συναρτησιακή σχέση καταλήξατε ότι η f είναι γνησίως φθίνουσα. Θεωρώντας τώρα, όπως στην αρχή της απόδειξης σας ότιs.kap έγραψε:Για το πρώτο έχω λυκειακή λύση:
Η συνάρτησηείναι συνεχής, άρα αν δεν έχει ρίζα, θα διατηρεί σταθερό πρόσημο. Χωρίς βλάβη της γενικότητας, υποθέτουμε ότι
, άτοπο.
(1), τότε αν όπου
στην (1) βάλουμε το
καταλήγουμε στην σχέση
. Αν όμως χρησιμοποιήσουμε το γεγονός ότι η f είναι γνήσια φθίνουσα, πάλι από την σχέση (1) παίρνουμε ότι
. Τελικά τι από τα δύο είναι σωστό; Επειδή αυτά τα δύο δεν συμβιβάζονται γιά αυτόν τον λόγο καταλήγουμε σε άτοπο, ότι δηλαδή δεν είναι δυνατόνstyt_geia έγραψε:Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω αλλά ίσως είναι λανθασμένο το σκεπτικό μου. Από την συναρτησιακή σχέση καταλήξατε ότι η f είναι γνησίως φθίνουσα. Θεωρώντας τώρα, όπως στην αρχή της απόδειξης σας ότιs.kap έγραψε:Για το πρώτο έχω λυκειακή λύση:
Η συνάρτησηείναι συνεχής, άρα αν δεν έχει ρίζα, θα διατηρεί σταθερό πρόσημο. Χωρίς βλάβη της γενικότητας, υποθέτουμε ότι
, άτοπο.
(1), τότε αν όπου
στην (1) βάλουμε το
καταλήγουμε στην σχέση
. Αν όμως χρησιμοποιήσουμε το γεγονός ότι η f είναι γνήσια φθίνουσα, πάλι από την σχέση (1) παίρνουμε ότι
. Τελικά τι από τα δύο είναι σωστό;
![]()
Κώστας

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης