, τοτε έχουμε:
με
και η g 1-1 , οπότε:
, αφου εύκολα (όρια -συνεχεια)βρίσκουμε ότι 
Συντονιστής: m.pαpαgrigorakis
, τοτε έχουμε:
με
και η g 1-1 , οπότε:
, αφου εύκολα (όρια -συνεχεια)βρίσκουμε ότι 
Είναι λάθος. Και το λάθος βρίσκεται εδώmargk έγραψε:Ας δώσω και εγώ μια λύση και θα ήθελα να προσεχθεί λίγο ο συλλογισμός με τα κόκκινα γράμματα, μήπως
είναι λανθασμένος.
Η f είναι 1-1 (αποδεικνύεται με χρήση του ορισμού). Αντότε υπάρχει
ένα ακριβώςώστε
, άρα
.
Στη δεδομένη ισότηταθέτω όπου x το
και
έχω.Άρα η
έχει πεδίο ορισμού το R(το βρίσκω από τον τύπο της) ,άρα η f έχει σύνολο τιμών το R.
θέτω όπου x το 
το
, τότε αυτό που προκύπτει ισχύει για ποια
;
, τότε αυτομάτως υπέθεσες ότι το πεδίο ορισμού
είναι όλο το σύνολο των πραγματικών, δηλαδή δέχτηκες αυτό που ψάχνεις να Όταν στον τύπο μιας συνάρτησης, δεν μας δίνονται οι τιμές της μεταβλητής για τις οποίες αυτός ισχύει τότε και μόνο τότε θα υποθέσουμε ότι το πεδίο ορισμού της συνάρτησης είναι το ευρύτερο σύνολο των πραγματικών αριθμών στο οποίο έχει νόημα πραγματικού αριθμού αυτός ο τύπος.margk έγραψε:Στη δεδομένη ισότηταθέτω όπου
το
και
έχω.Άρα η
έχει πεδίο ορισμού το R(το βρίσκω από τον τύπο της) ,άρα η f έχει σύνολο τιμών το R.
ισχύει για
και συνεπώς το πεδίο ορισμού της
είναι το
.
που είναι παραγωγίσιμη με
άρα η
είναι γνήσια αύξουσα στο πεδίο ορισμού της!
και θέτουμε
προσπαθώντας να αποδείξουμε οτι υπάρχει
ώστε
.Πράγματι:

και θέτουμε
.
και επομένως:![\displaystyle \left(f(x)-y \right)\left[f^2(x)+f(x)y+y^2+1 \right]=0\Leftrightarrow\left(f(x)-y \right)\left[\left(f(x)+\frac{y}{2} \right)^2+\frac{3y^2}{4}+1 \right]=0 \Leftrightarrow f(x)=y \displaystyle \left(f(x)-y \right)\left[f^2(x)+f(x)y+y^2+1 \right]=0\Leftrightarrow\left(f(x)-y \right)\left[\left(f(x)+\frac{y}{2} \right)^2+\frac{3y^2}{4}+1 \right]=0 \Leftrightarrow f(x)=y](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/0be00fd68dea3b6ec21f6c454745deda.png)


Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης