Καλησπέρα στην εκλεκτή παρέα του
Θα δώσω,
τη δική μου λύση, αλλά επειδή θεωρώ ότι αν κάποιος τη διαβάσει θα πει ότι ίσως ... , θα δώσω και όλο το σκεπτικό το οποίο με οδήγησε στη θεώρηση μιάς πραγματικά
ΑΚΡΑΙΑΣ νομίζω συνάρτησης...
Η αλήθεια είναι πως προσπάθησα πολύ για τη λύση της...Και δεν ήταν μόνη της. Είχα και άλλες δύο,
πρακτικές που θα τις γράψω αργότερα. Σκεφτόμουνα ότι πρέπει να χρησιμοποιήσω το ΘΜΤ δύο φορές σε
διαστήματα διαδοχικά που να "συμπληρώνουν" το δοθέν
![[a,b] [a,b]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/2c3d331bc98b44e71cb2aae9edadca7e.png)
. Έτσι ξεκίνησα με τα διαστήματα
![[a,k],[k,b] [a,k],[k,b]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/2cda47888678d884d74629306e9490e6.png)
, όπου εφάρμοσα το ΘΜΤ (σε κάθε ένα από αυτά), πολλαπλασίασα τα αποτελέσματα
και ΑΠΑΙΤΗΣΑ να δίνουν το ζητούμενο. Κατόπιν προσπαθούσα να βρώ τον

... τον κατάλληλο

που θα μου έλυνε το πρόβλημά μου... Ιδού η προσπάθεια ...
Χάριν συντομίας, παραλείπω τις προϋποθέσεις και γράφω μόνο τη μαθηματική ουσία :

, τέτοια ώστε να ισχύουν οι σχέσεις :
Ζητώ
οπότε πολλαπλασιάζοντας κατά μέλη τις (1) και (2), απαιτώ να ισχύει ότι :
Ονομάζω - για τεχνικούς λόγους

, οπότε εξ'
αιτίας της σχέσης (3) αρκεί να βρω έναν

, τέτοιον ώστε να έχω :

ή

(

)
Η σκέψη τώρα είναι να βρω ένα

μέσα στο διάστημα

, τέτοιον ώστε να ικανοποιούνται
ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ οι σχέσεις :
(4) KAI 
(5).
Υπέθεσα ότι βρήκα έναν

που ικανοποιεί την (4). Αυτός όμως ικανοποιούσε την (5); Ήταν το ερώτημα... Με λίγες πράξεις και ισχυρή την (4) :
![f(b)-f(a)-\lambda \cdot (b-k)=\lambda \cdot [b-a-b+k] f(b)-f(a)-\lambda \cdot (b-k)=\lambda \cdot [b-a-b+k]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/ee8d6017c547211a25026198f2e71b10.png)

δηλαδή η σχέση (5)
Τώρα πιά το μόνο που έμενε ήταν να δείξω την ύπαρξη του αριθμού 
. Βλέποντας την σχέση (4),
ΘΕΩΡΩ ΤΗ (συνεχή προφανώς) ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ
και εφαρμόζω σ' αυτήν το θεώρημα του
Bolzano :

Πολλαπλασιάζοντας κατά μέλη τις δύο τελευταίες έχουμε :

, αφού δίνεται ότι

. Έτσι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Θ. Bolzano για τη συνάρτηση

στο
![[a,b] [a,b]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/2c3d331bc98b44e71cb2aae9edadca7e.png)
και κατά συνέπεια

δηλαδή η
(4) πλέον ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΗ ΟΠΩΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ Η (5)
.
Τώρα, εφαρμόζοντας δύο φορές το Θεώρημα Μέσης Τιμής σε κάθε ένα των διαστημάτων
![[a,k],[k,b] [a,k],[k,b]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/2cda47888678d884d74629306e9490e6.png)
, και πολλαπλασιάζοντας κατά μέλη τα αποτελέσματα, έχουμε άμεσα το ζητούμενο.
Προσωπικά θεωρώ ότι η άσκηση αυτή δεν απευθύνεται σε υποψήφιους, όμως αν δοθεί ως πρώτο ερώτημα το θεώρημα του Bolzano ΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΗ τη συνάρτηση

, νομίζω ότι είναι μιά χαρά θέμα... Αλλά ΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΗ τη συνάρτηση

. Ή όπως την προσέγγισε ο Ροδόλφος (Ωραία ιδέα Ροδόλφε

)
Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό του συναδέλφου που έδωσε την άσκηση αυτή για να βοηθήσει ή να αγχώσει

Ευχαριστώ θερμά τον όποιον ασχολήθηκε με το πρόβλημα αυτό, ιδιαίτερα τον achilleas για τη λύση και τη γενίκευση και το σχόλιό του στο ΠΜ ...
Τέλος ευχαριστώ θερμότατα όποιον είχε την υπομονή να διαβάσει ένα σκεπτικό που μου στέρησε κάνα δυό ωρίτσες ύπνο την προηγούμενη Τρίτη το βράδυ... αλλά και που τελικά απόλαυσα το αποτέλεσμα της προσπάθειας, την οποία και κατέθεσα στο forum.
Καλή σας νύχτα
Θωμάς