α) H συνάρτηση

είναι ορισμένη και παραγωγίσιμη στο

με

.
Ισχύει

για κάθε

,
οπότε η

είναι γνησίως φθίνουσα σε κάθε ένα από τα διαστήματα

.
β) * Για

η

είναι γνησίως φθίνουσα, άρα ισχύει

.
** Για

η

είναι γνησίως φθίνουσα, άρα ισχύει

.
*** Για

η

είναι γνησίως φθίνουσα, άρα ισχύει

.
Συνεπώς:
γ) H συνάρτηση

είναι ορισμένη και δύο φορές παραγωγίσιμη στο

με

.
Συνεπώς:
-

όταν

,
δηλαδή η

είναι κυρτή στα
![\displaystyle{\left (a, \frac{a+b}{2} \right]} \displaystyle{\left (a, \frac{a+b}{2} \right]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/0f31aaac141faa4c6e9d1f16beec5ff5.png)
,

.
--

όταν

,
δηλαδή η

είναι κοίλη στα

,

.
Συνεπώς η

παρουσιάζει σημείο καμπής για

.
ε) Από τα παραπάνω βλέπουμε ότι η

έχει δύο ακριβώς ρίζες μία σε κάθε ένα από τα διαστήματα

έστω

.
Συνεπώς η λύση της ανίσωσης

είναι:

που έχουν συνολικό πλάτος:

.
Οι ρίζες αυτές είναι λύσεις της αρχικής εξίσωσης ή της ισοδύναμής της:

.
Από τους τύπους του Vieta έχουμε

,
άρα

.