Ε, μα που είσαι βρε Θωμα;;
Για να δούμε , τι θα δούμε;
α) Classic!!
Θεωρώ τη συνάρτηση g : [α,β]-> R
με g(x)=2010f(x)-1000f(α)-1010f(β)
Η g συνεχής ως πράξεις συνεχών με g(α)=1010 (f(α)-f(β)) και g(β)=1000(f(β)-f(α)).
Είναι : g(α)g(β)<0 (ετερόσημοι) μιας και δεν υπάρχει περίπτωση να είναι κάποιο απο αυτά μηδέν, γιατί τότε f(α)=f(β)
και απο rolle θα προέκυπτε f'(ξ)=0, ξ στο (α,β), άτοπο.
Αρα ενεργοποιούμε το Θ.Βolzano και βρίσκουμε το χ0 που μας ζητείται!
2)Πειράζουμε λίγο τη σχέση που αποδείξαμε , ως εξής:

( είναι f(α), f(x0), f(β) όλα διαφορετικά μεταξύ τους , βλέπε παραπάνω).
Καλύτερα να τα φτιάξω λίγο (για να εφαρμόσω παράλληλα και μια ωραία ιδιότητα των αναλογιών).
Τώρα έχω, με Θ.Μ.Τ στα [α,x0],[x0,β]:

x2 στο (x0,β), x1 στο (α,x0).
Απ'όπου προσθέτοντας κατά μέλη, λαμβάνω:

(Θ.Μ.Τ στο [α,β], x3 στο (α,β))
γ) Για τα f'(x1), f'(x2) έχω δύο επιλογές. Ή θα είναι ομόσημα ή ετερόσημα. Θα αποκλείσω την περίπτωση να είνα ετερόσημα.
Η f ως συνεχής στο [α,β] παρουσιάζει μέγιστη κι ελάχιστη τιμή . Αφού f'(x) διαφορετική απο το μηδέν , αποκλείεται να είναι σταθερή.Αν η θέση μεγίστου ή ελαχίστου της συνάρτησης βρισκόταν στο εσωτερικό του (α,β) τότε απο Θ.fermat θα είχαμε
άτοπο.
Συνεπώς οι θέσεις μεγίστου ελαχίστου βρίσκονται στα άκρα, Χωρίς βλάβη της γενικότητας ας υποθέσουμε πως
στο χ=α έχω το ελάχιστο και στο χ=β το μέγιστο.
Αν λοιπόν, πάλι χωρίς βλάβη f'(x1)<0 και f'(x2)>0, τότε θα είχα f(x0)<f(α) και f(x0)<f(β) . Άτοπο.
Ομοίως και στις άλλες περιπτώσεις.
Συνεπώς είναι ομόσημες.
Ουφ, πλάνταξα στην πληκτρολόγηση!