parmenides51 έγραψε:
Ας την ελέγξει κάποιος για την ορθότητα της.
Όχι, η λύση δεν είναι σωστή.
Το λάθος είναι ότι παίρνει τις ικανές συνθήκες ως αναγκαίες. Ίσως ο ευκολότερος τρόπος να εξηγήσω γιατί είναι λάθος, είναι με παράδειγμα που ακολουθεί την ίδια μεθοδολογία αλλά στο τέλος είναι πιο ορατό γιατί το αποτέλεσμα είναι εσφαλμένο.
Έστω ότι θέλουμε τα

με

που ικανοποιούν
και λέγαμε:
Παρατηρούμε ότι οι εξισώσεις ικανοποιούνται για

.
Επίσης έχουμε

με το ίσον να ισχύει (για

) μόνο όταν

ομοίως

με το ίσον να ισχύει (για

) μόνο όταν

ομοίως

με το ίσον να ισχύει (για

) μόνο όταν
Αν προσθέσουμε κατά μέλη έχουμε

. Όμοια για την άλλη εξίσωση.
Λύσαμε άραγε το σύστημα;
Όχι. Απλά βρήκαμε
μία λύση του. Να όμως που το σύστημα έχει και άλλη.
Μπορεί κανείς να ελέγξει κάνοντας τις πράξεις ότι και η
είναι λύση.
Με το παράδειγμα φαίνεται ότι θα μπορούσε τα δύο μέλη της κάθε εξίσωσης να είναι ίσα, χωρίς να είναι "όρο προς όρο ίσα" (που είναι ικανή αλλά όχι αναγκαία συνθήκη, οπότε μπορεί να χάνουμε λύσεις).
Ελπίζω να ξεκαθάρισα το τοπίο.
Φιλικά,
Μιχάλης