Βραβείο SASTRA Ramanujan

[Mihalis_Lambrou]

Το βραβείο SASTRA Ramanujan του 2016 απονεμήθηκε πριν από λίγες μέρες στην Φινλανδή Μαθηματικό Kaisa Matomaki και στον Ρωσικής καταγωγής μεγαλωμένο στην Πολωνία, σήμερα Αμερικανό, Μαθηματικό Maksym Radziwill για την πρωτοποριακή τους εργασία στην Αναλυτική Θεωρία Αριθμών.

Το βραβείο απονέμεται σε άτομα ηλικίας κάτω των και είναι προς τιμή του Ramanujan, ο οποίος πέθανε στα του.

Βλέπε εδώ και εδώ. Επίσης το Google θα σας βγάλει πολλά άλλα σχετικά.

Λίγα λόγια για το ερευνητικό Κέντρο Srinivasa Ramanujan του Πανεπιστημίου Sastra στην Ινδία, βλέπε εδώ. Το Πανεπιστήμιο είναι στο Kumbakonam, δηλαδή τον τόπο καταγωγής τόπο Ramanujan.

[Mihalis_Lambrou]

Το βραβείο SASTRA Ramanujan του 2016 απονεμήθηκε πριν από λίγες μέρες στην Φινλανδή Μαθηματικό Kaisa Matomaki

Επειδή καμιά φορά ακούω αρνητικά σχόλια ότι δήθεν οι δικοί μας μαθητές δεν έχουν πολύ καλά αποτελέσματα στους Διεθνείς Διαγωνισμούς, μία αποστομωτική απάντηση θα ήταν αναγκαία.

Δείτε εδώ την επίδοση στην ΙΜΟ της αναμφισβήτητα κορυφαίας Kaisa Matomaki.

Από εκεί θα καταλάβετε πόσο σκληρός και πόσο ανταγωνιστικός είναι ο διαγωνισμός ΙΜΟ. Οι μαθητές μας ανταγωνίζονται την αφρόκρεμα των συνομήλικών τους, και όμως καταφέρνουν να δείξουν δύναμη. Για παράδειγμα το 2003 όλοι οι δικοί μας κατάφεραν να ξεπεράσουν την Kaisa (βλέπε εδώ) και το 2002 οι μισοί είχαν βαθμό μεγαλύτερο ή ίσο της Kaisa (βλέπε εδώ.)

Τα σχόλια περιττεύουν. Ας πω αλλη μία φορά ένα μεγάλο εύγε στα δικά μας παιδιά που έλαβαν μέρος στην ΙΜΟ. Μερικά τα είχα γνωρίσει από κοντά όταν ήμουν ο αρχηγός της ελληνικής αποστολής, και ότι πω είναι λίγο.

[Al.Koutsouridis]

Καλησπέρα,

Κ.Λάμπρου επί της ουσίας συμφωνώ με τα λεγόμενα σας. Θα πρόσθετα όμως ότι τα αποτελέσματα των Ελλήνων μαθητών είναι πολύ καλά τηρουμένων των αναλογιών. Σε απόλυτα μεγέθη υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης και προσωπικά θα ήθελα να δω την χώρα μου πιο ψηλά στις θέσεις μεταλλίων στους διεθνής διαγωνισμούς. Προφανώς όμως η κριτική δεν μπορεί να γίνει στους μαθητές θα ήταν λάθος και επικίνδυνο.

Τι εννοώ τηρουμένων των αναλογιών. Ας φανταστούμε τον αντίστοιχο ταλαντούχο μαθητή που έδειξε ενδιαφέρων στα μαθηματικά στο δημοτικό/γυμνάσιο. Θα το κάνω πιο συγκεκριμένο ας τον φανταστούμε στην Ρωσία (τα ίδια και στις άλλες χώρες φαντάζομαι). Κατά 99% θα πάει σε φυσικομαθηματικό λύκειο και η ενασχόληση του με τα μαθηματικά θα γίνει ημιεπαγγελματική από πολύ νωρίς. Αν δει κανείς τα προγράμματα σπουδών σε αυτά τα σχολεία καλύπτουν πολλές φορές πέρα από την ύλη των διεθνών ολυμπιάδων και ύλη από τα 2 πρώτα χρόνια του πανεπιστημίου, συν τον εσωτερικό ανταγωνισμό/συναγωνισμό και συναναστροφή. Επίσης η προετοιμασία σαν εθνική ομάδα είναι περίπου ενός μηνός στη μορφή καλοκαιρινού σχολείου με 8-9 ώρες μαθήματα ανά μέρα, πέρα από τις δραστηριότητες στους ομίλους καθ' όλη την χρονιά. Μακριά από άγχος εισαγωγής στο πανεπιστήμιο ή απουσίες από το σχολείο κτλ.

Οι Έλληνες μαθητές εκείνης της εποχής με το άγχος των πανελλαδικών, τότε 9 μαθήματα (14 μαθήματα παλιότερα) 1-2 μήνες πριν τις ολυμπιάδες. Χωρίς διασφαλισμένη εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Κύριο μέλημα τους ήταν να βγάλουν 19000 μόρια, οπότε ο ελεύθερος χρόνος αναλισκόταν σε "ανούσια" φροντιστήρια. Έτσι και που κατάφεραν να πάρουν μετάλλια ήταν άθλος και βασιζόταν κατά κύριο λόγο στο ταλέντο τους.

Είμαι πεπεισμένος ότι αν περνούσαν από μια διαδικασία όπως η παραπάνω θα είχαν πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Εν κατακλείδι τα αρνητικά σχόλια θα έπρεπε να πάνε στην πολιτική βούληση, τον στρατηγικό σχεδιασμό της εκπαίδευσης αλλά και το τι δόγμα εκπαίδευσης θέλουμε. Τα αποτελέσματα δεν έρχονται ουρανοκατέβατα.