ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ...

[kalafatis_kon]

Συνάδελφοι καλησπέρα και καλή επιστροφή σε όσους είναι ακόμη σε διακοπές...
το παρακάτω άρθρο το δίαβασα στην καθημερινή και νομίζω ότι θέτει σε σωστή βάση τα
προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος....

Χωρίς σχολείο, δηλαδή: χωρίς δημοκρατία
Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Η εισαγωγή σε ανώτατες σχολές αποφοίτων λυκείου με βαθμό 4, 5, 3 ή και κάτω της μονάδος (0,91!) δεν εξέπληξε κανέναν. Ολοι γνώριζαν τι θα συμβεί με την κατάργηση της βάσης του μεσοσταθμικού 10. Το βλέπαμε να συμβαίνει επί σειρά ετών. Οπως βλέπαμε, εναργώς, ότι η μαζική και η άκριτη εισαγωγή μαθητών στα πανεπιστήμια δεν απέρρεε από ικανοποίηση του δημοκρατικού δικαιώματος στη γνώση, αλλά από τις δημαγωγικές διαθέσεις των κυβερνήσεων, την κόπωση, την ανικανότητα και τη ραθυμία του σύνολου εκπαιδευτικού συστήματος, την πονηρή απόκρυψη της νεανικής ανεργίας, τον ανύπαρκτο εθνικό σχεδιασμό αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού, την παθητική υποταγή των μαζών. Αυτές οι ελλείψεις και τα διαρκή εγκλήματα σωρεύτηκαν και οδήγησαν στους εισαγόμενους με 5 και 0,91, στους άνεργους αμαθείς πτυχιούχους, στα πτυχία χωρίς αντίκρισμα («παλιόχαρτα» τα είχε χαρακτηρίσει κάποτε ο Γερ. Αρσένης, ως υπουργός Παιδείας...). Αυτά τα διαρκή εγκλήματα αδιαφορίας, δημαγωγίας και ανευθυνότητας, οδήγησαν στην υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου κάθε βαθμίδας, δηλαδή στην υποσκαφή των θεμελίων της δημοκρατίας.

Γιατί περί αυτού πρόκειται: η απρόσκοπτη και άκοπη είσοδος όλων σε σχολεία διαλυμένα και ανυπόληπτα, δεν είναι δημοκρατία. Είναι κοροϊδία για τις μάζες. Την ώρα που η αδύναμη οικονομικά οικογένεια στραγγίζεται για φροντιστήρια και κατόπιν για ακριβά τροφεία σε επαρχιακά φοιτητοπάρκινγκ, η ισχυρή οικονομικά οικογένεια παρακάμπτει ολοσχερώς το δημόσιο σχολείο, χορηγεί στο παιδί της μπακαλορεά ιντερνασιονάλ και το εγκαθιστά σ’ ένα πανάκριβο (και καλό) αμερικανικό πανεπιστήμιο.

Οσο πιο μαζικό και «εύκολο» γίνεται το δημόσιο σχολείο, τόσο πιο ταξικό και αντιδημοκρατικό γίνεται στην ουσία του. Και τόσο περισσότερο δυσχεραίνεται ή καθίσταται αδύνατη η ανανέωση της γηγενούς ελίτ, επιστημονικής και διοικητικής, η διαταξική ανανέωση της κοινωνίας με νέο αίμα, η προσφορά ίσων ευκαιριών σε όλους ώστε να διακριθούν οι πιο ταλαντούχοι, και να προκόψουν όλοι. Χωρίς διαρκώς ανανεούμενες ηγεσίες, χωρίς κοινωνική κινητικότητα, χωρίς ουσιαστικές ευκαιρίες για ενδυνάμωση των μεσαίων στρωμάτων, χωρίς έμπρακτη δημοκρατική αγωγή, χωρίς όλα αυτά που εξασφαλίζει το υγιές δημόσιο σχολείο, πού οδηγούμαστε; Μα εδώ που φτάσαμε: στην Ελλάδα της κρίσης, της μιζέριας, της ανισότητας, της έλλειψης οράματος, της δομικής παραβατικότητας. Και σε ένα πολιτικό σύστημα φεουδαρχών και κληρονόμων, ανικάνων και εκφυλισμένων.

Υπόσχεται αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στα ΑΕΙ, η υπουργός Παιδείας. Το 2014! Ειρωνεία; Τότε η ίδια δεν θα είναι υπουργός και η παρούσα κυβέρνηση θα έχει απέλθει προ πολλού. (Τότε, κάποια άλλη κυβέρνηση, κάποιος άλλος υπουργός, θα φέρουν άλλη μεταρρύθμιση...) Και ώς τότε; Τι θα γίνει ώς τότε με τη δημόσια εκπαίδευση, αυτό το συνταγματικό δικαίωμα που σέρνεται στο χώμα, κενό περιεχομένου; Τι γίνεται τώρα;

Η απαιδευσία, ο αποπροσανατολισμός, η σπατάλη ταλέντων, ο αποκλεισμός των ανανεωτικών δυνάμεων, η διαρροή των αρίστων, η κοινωνική αποτελμάτωση, δεν μπορούν να μετατίθενται στις αθηναϊκές καλένδες. Είναι κατεπείγοντα προβλήματα, όσο κατεπείγοντα είναι τα οικονομικά των δημοσίων ελλειμμάτων και των ασφαλιστικών ταμείων. Δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να περικόπτει τις συντάξεις των 500 - 600 ευρώ, να ζητάει θυσίες από το λαό και να μην τολμά να εγγυηθεί εδώ και τώρα την εύρυθμη λειτουργία στα πιο ζωτικά πεδία του δημοκρατικού βίου: στο δημόσιο σχολείο και στο εθνικό σύστημα υγείας.

Η διαρκής αποτυχία του δημόσιου σχολείου, που παρακολουθούμε σαν κακόγουστη τραγικωμωδία, σαν το θέαμα της δικής μας κηδείας, καθρεφτίζει τη συλλογική μας αποτυχία σε τούτη την ιστορική καμπή. Την ένιωσα σαν τραύμα αυτή την αποτυχία, όταν διάβασα την πικρή αυτοκριτική ενός δασκάλου με 15 χρόνια στην αίθουσα: «Καταντήσαμε να ψάχνουμε στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς τα ημερολόγια με τις αργίες, να τσακωνόμαστε μεταξύ μας για το ποιος θα αναλάβει την αγγαρεία της Πρώτης Δημοτικού, να βλαστημάμε την ατυχία μας –ανήμποροι να αντιδράσουμε συλλογικά, οργανωμένα και μεθοδικά– για την κάθε περίπτωση “δύσκολου παιδιού” που εμφανίζεται στην τάξη μας, και να κοιτάμε τα ρολόγια μας, προσδοκώντας να επιστρέψουμε μια ώρα νωρίτερα στα σπίτια μας, για να φροντίσουμε τα δικά μας παιδιά και να πληρώσουμε όπως όλοι οι Ελληνες τεράστια ποσά για την επιπλέον φροντιστηριακή τους εκπαίδευση...» (Ευθ. Δημόπουλος, http://tiny.cc/7tle3).

Ο εισαχθείς με 0,91 πήρε τις βάσεις του σε αυτή την «αγγαρεία της Πρώτης Δημοτικού».

[Ωmega Man]

Τώρα και αυτός νομίζει πως ανακάλυψε την Αμερική. Το πρόβλημα δεν είναι τωρινό , είναι πρόβλημα δεκαετιών ολόκληρων. Είτε μας αρέσει είτε όχι, τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα δεν έχουν καμιά σχέση με την αγορά εργασίας. Όταν κάποιος σπουδάζει αρχαιολόγος και ενώ ξέρει ποια είναι η προοπτική του χωρίς κατάλληλες γνωριμίες , δεν μπορεί να κλαίγεται μετά ότι δεν μπορεί να βρει δουλειά στον τομέα του. Το ίδιο και με τους μαθηματικούς, με το που τελειώνει κάποιος παίρνει και τον τίτλο <<αδιόριστος εκπαιδευτικός>>, λες και το κράτος πρέπει να βρει σε όλους δουλειά. Εγώ προσωπικά επειδή δεν ήθελα να παρακαλώ τους φροντιστές για πενταροδεκάρες, ούτε να σέρνομαι στους πίνακες μήπως και γίνει κάποιο θαύμα. στράφηκα σε άλλες δουλειές με περισσότερη επιτυχία. Το πρόβλημα βέβαια το έχει και η ελληνική κοινωνία , που εκπαιδεύει τους πτυχιούχους να νομίζουν ότι είναι η άρια φυλή. Οι απόγονοι του Οδυσσέα από πολυμήχανοι , κατάντησαν να παρακαλάνε για μια θεσούλα και να ζουν στις περισσότερες περιπτώσεις εις βάρος των συνανθρώπων τους. Όσο για τις βάσεις και τα άρπα κόλλα που γίνονται, από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω τον κόσμο , δεν θυμάμαι το νεοελληνικό κράτος να είχε κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την παιδεία. Σίγουρα η ελίτ της θέλει πολίτες γηπεδιακού τύπου, όπως έχουμε δει το φαινόμενο στα ελληνικά <<πανεπιστήμια>>, με τα καρεκλάκια και τα σημαιάκια, ναι αυτοί έχουν βγει από τα δημόσια σχολεία και την ελληνική οικογένεια. Στα δε σχολεία θεσμούς όπως αυτόν του 15μελούς, με σκοπό την εισαγωγή των νέων πολιτών-ψηφοφόρων στους δημοκρατικούς (οχλοκρατικούς) θεσμούς, στο δικό μου το σχολείο πάντα έβγαιναν οι χειρότεροι (να μην επεκταθώ σε καταλήψεις κτλ).Χώρια που στην αρχή κάθε χρονιάς τα παιδιά αντικρύζουν πολιτικούς και παπάδες, αυτό δεν γίνεται σε κανένα μέρος του δυτικού κόσμου στον οποίο λέμε ότι ανήκουμε. Δηλαδή κάποιος με Phd , τι είναι , αδιόριστος καθηγητής ΑΕΙ; Επομένως δεν πιστεύω η βάση του 10 ή και του 0 , είναι το μοναδικό πρόβλημα, μην ξεχνάμε ότι είμαστε ένας λαός τηλεοπτικός που από το πρωί μέχρι το βράδυ στεκόμαστε σε ένα χαζοκούτι και κατευθυνόμαστε στο τι θα σκεφτούμε, οι κυβερνήσεις είναι εικόνα του εαυτού μας και της εκπαίδευσης μας. Αυτά είναι τα αποτελέσματα μιας μακροχρόνιας σήψης.
Και μια ερώτηση στον συγγραφέα του άρθρου, αυτός στα μέσα που εργάζεται ως ρεπόρτερ (αναφορέας) τόσα χρόνια που τα έβλεπε τα χάλια , τι προσπάθεια έκανε πέρα από το να γράφει άρθρα επιπέδου έκθεσης Γ Λυκείου για να προειδοποιήσει; Τα ίδια μέσα έπλεξαν και το εγκώμιο των κυβερνήσεων που ήλθαν και απήλθαν. O ίδιος που μοιρολόγησε την ελληνική κοινωνία προβάτων έγραψε το άρθρο του με μια Mont blanc πέννα, θα έπεσε στο κρεββάτι το βράδυ ήσυχος στο πολυτελές του καταφύγιο , έχοντας την ψευδαίσθηση ότι τα είπε , να ανακουφίσει τον απλό κοσμάκη. Αλλά σίγουρα θα έχει σχεδιάσει την εκπαίδευση των τέκνων του σε κάποιο ξένο ίδρυμα (οικογενειακό budget) , αφού πλέον κατά κοινή ομολογία τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν είναι καλά.

[kalafatis_kon]

Καλά είναι όλα αυτά που λές συνάδελφε αλλά επι της ουσίας του άρθρου τι έχεις να πείς ;
Το θέμα δεν είναι μόνο τα πανεπιστήμια αλλά και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση που τη ζούμε
καθημερινά εσύ όπως λές προτίμισες να κάνεις κατι άλλο και καλά έκανες αλλά κάποιοι συνεχίζουμε
να αγωνιζόμαστε στον χώρο αυτό και νομίζω το να καταλήξουμε σε κάποια κοινές αιτίες των προβλημάτων
που μας ταλανίζουν θα βοηθήσει στον αγώνα αυτό...

[Ωmega Man]

Εγώ θα το αντιστρέψω. Και που έγραψε ένα τέτοιο άρθρο τι έγινε; Κατονόμασε τους υπαίτιους, υπέδειξε τρόπους ανάκαμψης; Όχι , έμεινε στον χώρο της θεωρίας και των θλιβερών διαπιστώσεων. Επιτέλους οι επαγγελματίες μοιρολόγοι πρέπει να εκλείψουν! Μου θυμίζει κάτι τύπους από την μέση τάξη και πάνω, που ενώ έχουν όλα τα μέσα οικονομικά και κοινωνικά να βοηθήσουν και να προωθήσουν τα παιδιά τους (στην Ελλάδα η κλίκα και η συντεχνία είναι αξιώματα) κάθονται και μοιρολογούν για την τύχη της πλειοψηφίας και σχολιάζουν την νεοελληνική μιζέρια. Επί της ουσίας το άρθρο δεν διαφέρει και πολύ από την ξύλινη γλώσσα των πολιτικάντηδων, ακόμη και το ύφος του θυμίζει περασμένες δεκαετίες. Ευτυχώς όμως τα νέα παιδιά , ασχολούνται με το διαδίκτυο το οποίο προσφέρει πολύπλευρη ενημέρωση και δεν επηρεάζονται από μέσα (τηλεβίζια, εφημερίδες κτλ) που είναι το ίδιο συνένοχα για την κατάντια της Ελλάδας μας, με τις εγκληματικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν. Άλλωστε τύπος και εξουσία είναι το ίδιο και το αυτό. Τα ΜΜΕ της Ελλάδος τα θεωρώ τόσο κατευθυνόμενα και αναξιόπιστα, που για να πάρω μια αντικειμενική όψη του τι πραγματικά γίνεται, πρέπει να διαβάζω ξένο τύπο. Κατοχή στην ίδια μας την χώρα δηλαδή, δεν είναι στην φύση του παρόντος φόρουμ να επεκταθώ στα τερατώδη ψέματα και αρλούμπες των αναφορέων τον τελευταίο καιρό και την θεωρία του ΕΝΟΣ δρόμου που πολύ έντεχνα μας εισήγαγαν στο να δεχτούμε.

Το θέμα δεν είναι μόνο τα πανεπιστήμια αλλά και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση που τη ζούμε
καθημερινά εσύ όπως λές προτίμισες να κάνεις κατι άλλο και καλά έκανες αλλά κάποιοι συνεχίζουμε

Η εκπαίδευση πρέπει ν´αφορά όλους τους Έλληνες πολίτες. Αν δεν με ενδιέφερε , δεν θα έλεγα την άποψη μου μέσα από ένα τέτοιο φόρουμ.