Επειδή πιστεύω βαθύτατα, ότι πέρα από την σκοπιμότητα που στις μέρες μας κινείται με φρενήρεις ρυθμούς, σημασία έχει να μην «φύγει» σιγά-σιγά το είδος των Μαθηματικών εκείνων που δεν ενδιαφέροντα μόνο για τις εφαρμογές των Μαθηματικών, αλλά και για τα ίδια τα Μαθηματικά και την εξέλιξη τους. Αυτοί οι Μαθηματικοί χρειάζονται και συνεχή «προπόνηση» για να «διατηρούνται σε φόρμα» και να χαίρονται την ενασχόληση τους με τα Μαθηματικά. Η Γεωμετρία με την Βασίλισσα Θεωρία Αριθμών είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι
και πρός αυτή τη κατεύθυνση, Ναι είναι.
Στην Γεωμετρία συνεργάζονται αρμονικότατα, η Λογική, η Διαίσθηση, η Φαντασία (κυρίως στην Στερεομετρία), οι αισθήσεις και το συναίσθημα.
Στέκομαι στην Φαντασία. Να φαντάζεσαι σαν να βλέπεις και πάνω εκεί να δημιουργείς και να δουλεύεις και μετά επανερχόμενος να διαπιστώσεις ότι έχεις παράξει.
Δεν είναι απαραίτητο και ουσιαστικό συστατικό σε Επιστημονικό περιβάλλον;
Για τούτο θεωρώ ότι οι «σοφοί» που καταρτίζουν προγράμματα ΠΡΕΠΕΙ να βάλουν τάχιστα στα προγράμματα των Μαθηματικών αυτά τα πράγματα, ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες να παράξουμε Επιστήμονες χωρίς φαντασία, χωρίς λογική που αν τους πάρεις το Laptop να παθαίνουν κρίση πανικού και να αποσυντονίζονται.
Ας πάμε λοιπόν στην Διαπραγμάτευση της όμορφης Άσκησης που εισηγήθηκε ο Δημήτρης με σχήμα επί τω πίνακι (δυστυχώς δεν έχω την δυνατότητα συναδέλφων όπως ο Κώστας Δόρτσιος για σχήματα που να μιλάνε)
●

Παρατηρούμε με βάση το τραπέζιο

, θεωρώντας

, ότι:

.
Συνεπώς υπολογίζουμε τα

από τους τύπους

Δηλαδή υπολογίζουμε το ύψος του ορθογωνίου τριγώνου

που άγεται από την κορυφή της ορθής γωνίας

που είναι και ύψος της πυραμίδας μας (από την καθετότητα των επιπέδων

. Αυτό σημαίνει ότι σε συνδυασμό με την σχέση (*), υπολογίζουμε τον όγκο της.