DrStrange έγραψε: ↑Δευ Οκτ 05, 2020 8:46 pm
Καλούμε έναν θετικό ακέραιο

των οποίων όλα τα ψηφία είναι διαφορετικά "bronze", αν ο

είτε είναι μονοψήφιος είτε υπάρχει διαιρέτης του που προκύπτει σβήνοντας ένα ψηφίο του

και είναι "bronze". Να βρεθεί ο μεγαλύτερος "bronze" θετικός ακέραιος. (υποθέτουμε ότι αριθμοί δεν ξεκινούν με

)
Χρόνια Πολλά!
Για ευκολία, θα ονομάζω τους αριθμούς
καλούς αντί για bronze.
Αρχίζουμε με δύο Ισχυρισμούς.
Ισχυρισμός 1: Αν ο αριθμός

είναι καλός, τότε και ο

είναι καλός.
Απόδειξη: Προχωράμε με επαγωγή στο πλήθος των ψηφίων του

. Αν ο

είναι μονοψήφιος τότε είναι προφανές. Έστω πως ο

έχει

ψηφία και το ζητούμενο ισχύει για κάθε αριθμό με

ψηφία.
Αν ο καλός διαιρέτης του

προκύπτει σβήνοντας το μηδέν στο τέλος, τότε προφανώς έχουμε το ζητούμενο καθώς προκύπτει άμεσα ότι ο

είναι καλός.
Αν τώρα σβήνουμε κάποιο άλλο ψηφίο, τότε προκύπτει ένας καλός αριθμός

με

ψηφία που λήγει σε

, οπότε από την επαγωγική υπόθεση ο

είναι καλός. Όμως, ο

διαιρεί τον

, καθώς ο

διαιρεί τον

. Επομένως ο

έχει έναν καλό διαιρέτη που προκύπτει με σβήσιμο ενός του ψηφίου, άρα και ο

είναι καλός
Ισχυρισμός 2: Αν ένας καλός αριθμός έχει πάνω από

ψηφία και δεν διαιρείται με

, τότε δεν γίνεται να προκύψει καλός διαιρέτης του σβήνοντας κάποιο ψηφίο εκτός των δύο πρώτων.
Απόδειξη: Έστω

ο καλός αριθμός και έστω ότι σβήνουμε το ψηφίο

με

, οπότε προκύπτει ο αριθμός

.
Έστω

και

. Τότε,

και

.
Παρατηρούμε ότι,

. Είναι

και

, οπότε

, όπου στο τέλος χρησιμοποιήθηκε το γεγονός ότι

.
Επίσης,

, καθώς ο

είναι σίγουρα διψήφιος ενώ

.
Συνεπώς

και

, άρα

, που είναι άτοπο καθώς ο

από την υπόθεση δεν διαιρείται με
Πίσω στο πρόβλημα.
Ισχυριζόμαστε ότι ο μοναδικός πενταψήφιος καλός αριθμός που δεν λήγει σε
είναι ο
.
Έστω

ο πενταψήφιος καλός αριθμός. Διακρίνουμε δύο περιπτώσεις σχετικά με το ποιο ψηφίο σβήνουμε.

Σβήνουμε το

. Τότε

.
Αφού

, ο

δεν διαιρείται και από το

και από το

.
Αν διαιρείται μόνο από το

, τότε πρέπει

, άτοπο.
Άρα πρέπει να διαιρείται μόνο από το

, δηλαδή

.
Ο

είναι πολλαπλάσιο του

και περιττός, οπότε λήγει σε

. Εξετάζοντας τώρα όλες τις περιπτώσεις

, προκύπτουν οι αριθμοί

, εκ των οποίων ο δεύτερος και ο τέταρτος απορρίπτονται λόγω επανάληψης ψηφίου, ενώ για τους υπόλοιπους μπορούμε εύκολα να ελέγξουμε ότι δεν είναι καλοί.

Σβήνουμε το

. Οπότε πρέπει

.
Ο αριθμός

, άρα και ο

δεν διαιρείται με το

. Αν διαιρείται λοιπόν με το

, τότε δεν διαιρείται με το

και όπως πριν έχουμε εύκολα άτοπο. Άρα διαιρείται μόνο με το

, οπότε

.
Διακρίνουμε τρεις περιπτώσεις.
-

. Τότε

, προφανώς άτοπο.
-

. Τότε ο

είναι σίγουρα περιττός, και επίσης

.
Αν

, τότε

, οπότε διακρίνοντας μερικές εύκολες περιπτώσεις απορρίπτονται όλοι οι πιθανοί αριθμοί.
Αν

τότε

, οπότε πάλι διακρίνοντας περιπτώσεις προκύπτει ο

.
Αν

τότε

οπότε απορρίπτονται οι πιθανοί αριθμοί ξανά.
-

. Τότε, έχουμε ότι

.
Επομένως,

άρα

. Οπότε είναι

, άτοπο (αφού χρησιμοποιήσαμε το

, πρέπει τα άλλα ψηφία να είναι μεγαλύτερα ή ίσα του

, οπότε

).
Επομένως, η απόδειξη ολοκληρώθηκε.
Συνεχίζουμε την απόδειξη μελετώντας τους εξαψήφιους καλούς αριθμούς.
Αν ένας εξαψήφιος καλός αριθμός

λήγει σε

τότε από τον Ισχυρισμό 1 ο

είναι επίσης καλός. Καθώς είναι και πενταψήφιος αριθμός και δεν λήγει σε

(οι καλοί αριθμοί έχουν ανά δύο τα ψηφία τους διαφορετικά), από το πιο πάνω έχουμε ότι

. Αν πάλι ο

δεν λήγει σε

, τότε έστω

και μπορούμε από τον Ισχυρισμό 2 να σβήσουμε είτε το

είτε το

. Σε κάθε περίπτωση, ο πενταψήφιος καλός αριθμός που θα προκύψει δεν λήγει σε

, άρα είναι ο

. Διακρίνουμε τώρα δύο περιπτώσεις:

Αν σβήσουμε τον

, τότε πρέπει

, άτοπο.

Αν σβήσουμε τον

, τότε πρέπει

, άτοπο.
Σε κάθε περίπτωση καταλήγουμε σε άτοπο, άρα ο μόνος καλός εξαψήφιος είναι ο

.
Αν πάμε στους εφταψήφιους τώρα, διακρίνουμε δύο περιπτώσεις:

Αν ο εφταψήφιος

τελειώνει σε μηδέν, τότε ο

είναι καλός άρα από τα προηγούμενα πρέπει

οπότε

που είναι άτοπο καθώς οι καλοί αριθμοί έχουν τα ψηφία τους διαφορετικά.

Αν δεν τελειώνει σε μηδέν τότε σβήνοντας ένα ψηφίο του προκύπτει ένας εξαψήφιος καλός αριθμός που δεν λήγει σε μηδέν, κάτι το οποίο δεν γίνεται να συμβαίνει όπως δείξαμε πριν.
Άρα επταψήφιοι καλοί αριθμοί δεν υπάρχουν. Είναι σαφές όμως ότι ούτε οκταψήφιοι, εννιαψήφιοι ή δεκαψήφιοι γίνεται να υπάρχουν (εντεκαψήφιοι και άνω δεν γίνεται ούτως ή άλλως καθώς από αρχή περιστεροφωλιάς θα υπάρχουν δύο ψηφία ίσα).
Συνεπώς, ο μεγαλύτερος καλός αριθμός είναι πράγματι ο

.