Συναρτησιακή εξίσωση

Συντονιστές: emouroukos, achilleas, silouan

socrates
Επιμελητής
Δημοσιεύσεις: 6595
Εγγραφή: Δευ Μαρ 09, 2009 1:47 pm
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη
Επικοινωνία:

Συναρτησιακή εξίσωση

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από socrates » Πέμ Σεπ 22, 2022 12:15 am

Να προσδιορίσετε όλες τις συναρτήσεις f  :  \mathbb{R} \to \mathbb{R} τέτοιες ώστε \displaystyle{f\left(f(x)+y\right)^2=f\left(x^2\right)+yf(2x+y),} για κάθε x,y \in \Bbb{R}.


Θανάσης Κοντογεώργης

Λέξεις Κλειδιά:
socrates
Επιμελητής
Δημοσιεύσεις: 6595
Εγγραφή: Δευ Μαρ 09, 2009 1:47 pm
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη
Επικοινωνία:

Re: Συναρτησιακή εξίσωση

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από socrates » Σάβ Μαρ 01, 2025 1:02 am

Επαναφορά!


Θανάσης Κοντογεώργης
Belias
Δημοσιεύσεις: 13
Εγγραφή: Σάβ Φεβ 22, 2025 5:47 pm

Re: Συναρτησιακή εξίσωση

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Belias » Δευ Αύγ 11, 2025 8:12 pm

Προφανώς η μηδενική δουλεύει, έστω υπάρχει c \in \mathbb R ώστε f(c) \neq 0
P(x,y) ο ισχυρισμός f(f(x)+y)^2=f(x^2)+yf(2x+y)
Ισχυρισμός: If f(a) = f(b) για κάποια a < b, τότε f(x) = f(x + 2(b-a)) για κάθε x \neq 2a.
Απόδειξη: Από P(a,0) και P(b,0), έχουμε f(a^2) = f(b^2).
P(a,y) και P(b,y) δίνει f(2a + y) = f(2b + y) για κάθε y \neq 0.
Άρα για κάθε x \neq 2a, έχουμε f(x) = f(x + (2b - 2a)).
Ισχυρισμός: Η f είναι 1-1
Απόδειξη: Έστω f(a) = f(b) για κάποια a < b, έχουμε f(x) = f(x+d) για κάθε x \neq 2a, όπου d = 2b - 2a. Αλλά για κάθε t\neq 2a, χρησιμοποιούμε τον πρώτο ισχυρισμό (f(t) = f(t+d)) και βλέπουμε f(x) = f(x + 2d) για κάθε x \neq 2t. Άρα f(x) = f(x + 2d) πάντα.
P(x,y) μαζί με P(x, y + 2d) δίνουν (y + 2d) f(2x + y) = y f(2x + y), άρα f(2x + y) = 0 δηλαδή η f σταθερή στο 0, άτοπο.
P(1,-1) \implies υπάρχει c με f(c) = 0 (μοναδικό).
P(x,0): f(f(x))^2 = f(x^2), άρα για κάθε x \geq 0, έχουμε f(x) \geq 0, άρα f(f(x)) \geq 0 κατ'επέκταση.
Περιπτώσεις για το c:
1)c \neq 0.
f(0) \geq 0, με f(0) \neq 0, άρα f(0) > 0.
P(c,0): f(0)^2 = f(c^2).
P(-c,0): f(f(-c))^2 = f(c^2) = f(0)^2.
Αν f(f(-c)) = f(0), τότε f(-c) = 0 = f(c), , άρα c = 0, άτοπο. Έτσι f(f(-c)) = -f(0) < 0, που σημαίνει c > 0. Θέτουμε c = a^2.
P(a,0) δίνει f(f(a)) = 0, άρα f(a) = c.
P(a,y): f(c + y)^2 = y f(2a + y).
Θέτοντας y = c - 2a δίνει f(2c - 2a) = 0, άρα 2c - 2a = c, που σημαίνει c = 2a. Έτσι a^2 = 2a. Όμως a \neq 0 και έπεται a = 2 και c = 4.
P(2,y) δίνει f(y + 4)^2 = y f(y+4), άρα f(x)^2 = (x - 4) f(x).
Βάζοντας όπου x το 0 δίνει f(0)^2 = -4f(0), που είναι άτοπο γιατί f(0) > 0.
2) c = 0.
P(0,y): f(y)^2 = y f(y), άρα για κάθε x είτε f(x) = 0 είτε f(x) = x. Όμως η f είναι 1-1 στο 0 άρα η f είναι η ταυτοτική για κάθε x που δουλεύει.
Συνοψίζοντας, f(x)=0 \: \forall \: x \in \mathbb R ή f(x)=x \: \forall \: x \in \mathbb R οι λύσεις.


Απάντηση

Επιστροφή σε “Άλγεβρα - Προχωρημένο Επίπεδο (Seniors)”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης