Το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΩΝ παρουσιάζει τον μαθηματικό-φροντιστή Παναγιώτη ΒΙΚΑΤΟ μέσα από συζήτηση με τον Θεοχάρη Βικάτο, γιό του Φροντιστή, ηλεκτρολόγο-μηχανολόγο.
Ο Παναγιώτης ΒΙΚΑΤΟΣ γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1933 στην Κόρινθο όπου και μεγάλωσε.
Τελείωσε το Μαθηματικό τμήμα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αρχικά έκανε ιδιαίτερα μαθήματα στην Κόρινθο.
Μετακόμισε στην Αθήνα όπου αρχικά εργάστηκε στο φροντιστήριο του ΜΑΝΤΑ, το οποίο, το 1969, είχε εξαίρετους καθηγητές, όπως ο ίδιος ο Μαντάς, ο Ιωαννίδης, ο Ταβανλής, ο Δελφινος, ο Κασιαρης, ο Βικάτος και άλλοι.
Μετά ιδρύθηκε το ΑΤΤΙΚΟΝ Φροντιστήριο με τους Αναστόπουλο, Κασιάρη, Δελφίνο κ.α. Αρχικά στεγαζόταν στο νεοκλασικό κτίριο της Γ’ Σεπτεμβρίου σε όλο τον όροφο, επεκτάθηκε και στο πισω κτίριο και αργότερα μεταφέρθηκε στο κτίριο της Κλεισόβης περιοχή Κάνιγγος.
Όταν το Φροντιστήριο παραδόθηκε στη νεότερη γενιά φροντιστών συνέχισε με ιδιαίτερα μαθήματα έως τη συνταξιοδότησή του.
Ο Χάρης Βικάτος μας είπε για τον μαθηματικό πατέρα του:
"Ο πατέρας μας ήταν αφοσιωμένος στα Μαθηματικά.
Αγόραζε βιβλία Μαθηματικών και διάβαζε όλο τον ελεύθερο χρόνο του. Όταν άρχισε τη συγγραφή βιβλίων με τον Μαντά, περνούσε πολύ χρόνο λύνοντας ασκήσεις.
Ήταν Τριγωνομέτρης και αφιέρωνε το χρόνο του σε αυτό. Έχει συγγράψει μια μεγάλη σειρά βιβλίων με πρωτότυπες ασκήσεις. Την εποχή εκείνη παρά το ότι δεν ήταν εύκολη- όπως σήμερα- η εύρεση βιβλιογραφίας ελληνικών και ξένων βιβλίων, έψαχνε και εύρισκε βιβλία.
Υπήρχαν Κυριακές που επισκεπτόταν φίλους Μαθηματικούς για να συζητήσουν την επιστήμη τους.
Πιστεύω ότι εξέλιξε το φυσικό του χάρισμα για τα Μαθηματικά με σκληρή δουλειά και διάβασμα για να κατακτήσει το αντικείμενο.
Παράλληλα είχε μεταδοτικότητα στη διδασκαλία.
Διέκρινε πάντα τις δυνατότητες του κάθε μαθητή.
Ήταν αυστηρός αλλά δίκαιος.
Νομίζω ότι ο χαρακτηρισμός «Δάσκαλος» που αποδίδεται σε κάποιους εκπαιδευτικούς του ταιριάζει απόλυτα.
Θυμάμαι πολλές φορές εδώ στην Αθήνα κάποιοι μας σταματούσαν και του έλεγαν ότι είναι παλιός του μαθητής και τους θυμόταν όλους.
Πολλοί είχαν διαπρέψει στο αντικείμενό τους και μιλούσε για όλους με αγάπη. "
Σε ερώτηση για το πόσες ώρες εργάζονταν και ποιες οι ώρες που ήταν με την οικογένεια του, έμαθα ότι:
-"Ο Πατέρας μας εργαζόταν όλη μέρα με ένα 3ωρο διάλειμμα το μεσημέρι και βεβαίως το Σάββατο ως το μεσημέρι.
Γύριζε κάθε βράδυ στις 10.20 και θυμάμαι να τ τον περιμένω στην πόρτα.
Το καλοκαίρι η καθημερινότητα άλλαζε. Ως τον Αύγουστο ερχόταν τα Σαββατοκύριακα στην Κόρινθο όπου εμείς τα παιδιά
(εγώ και οι δύο αδερφές μου) κατεβαίναμε για διακοπές και τον Αύγουστο. Ερχόταν για ένα μήνα όπου δεν δούλευε καθόλου. Περνούσαμε το χρόνο μας όλοι μαζί στη θάλασσα και με αρκετές βόλτες."
- Στο Ι.Α. Φ. έφτασαν από μαθητές του πληροφορίες και φωτογραφία του πατέρα σας ως ποδοσφαιριστή.
-" Ναι, έτσι είναι.
Στα μαθητικά του χρόνια ασχολήθηκε με το στίβο και έφερε μια σειρά διακρίσεων σε αγώνες Τριάθλου. Μετά ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο παίζοντας κυρίως στην ομάδα του Παγκορινθιακού. Δεν συνέχισε να παίζει και έφυγε από τον κλάδο όταν το άθλημα έγινε επαγγελματικό .
Όμως μας προέτρεπε να αθλούμαστε, αγόραζε πάντα αυτός τα αθλητικά μας είδη να είναι τα καλύτερα και πάντα είχαμε μια μπάλα στο αυτοκίνητο στις εκδρομές μας.
Κυρίως στη θάλασσα παίζαμε μπάλα με τις ώρες!
Ο πατέρας μας ήταν ένας στοργικός μπαμπάς και διέθετε απίστευτο χιούμορ.
Μας αγκάλιαζε και μας στήριζε. Έλεγε φοβερές ιστορίες από τα παλιά και ήταν πολύ δεμένος με την οικογένεια.
Ο χαρακτήρας του εξελίχθηκε σε ένα τρυφερό παππού που μεγάλωσε 4 εγγόνια και πρόλαβε να γνωρίσει και το 5ο για ένα χρόνο μόλις.
Ήθελε να τη μεγαλώσει ο ίδιος αλλά δεν πρόλαβε. Ίσως άφησε ένα κομματάκι του μέσα της γιατί η μικρή λατρεύει τα Μαθηματικά και διαπρέπει σε Μαθηματικούς Διαγωνισμούς."
Ο Παναγιώτης ΒΙΚΑΤΟΣ έφυγε 31/12/2015, σε ηλικία 82 χρονών.
Ευχαριστώ τα τρία παιδιά του, Θεοχάρη, Σταματία (όπως η μητέρα του) και Κατερίνα.
. . .
Το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΩΝ παραθέτει και δύο συζητήσεις από αρκετές με μαθητές του:
Giannis Tsarpalis , φροντιστής μαθηματικός:
"Ηταν ψηλός επιβλητικός με μπάσα φωνή. Αγαπούσε την τάξη. Εντύπωση μου έκανε ο πίνακας του. Ήταν μια ζωγραφιά, έγραφε στον πίνακα και νόμιζες οτι είχε βάλει χάρακα! Τόσο ευθεία έγραφε.
Ήταν πολύ καταρτισμένος. Μου έκανε Τριγωμετρία. Μάλιστα στις Εισαγωγικές έγραψα 20 και 20 από δύο βαθμολογητές
Έχω όλα τα βιβλία του.
Χαρίλαος Ψαραύτης, τ. καθηγητής ΕΜΠ, Τμήμα Ναυπηγών.
«Το Πειραματικο στο οποιο πηγαινα στο Γυμνασιο ηταν κλασικο σχολειο, αλλα μετα απο πολλη σκεψη αποφασισα να παω προς θετικη κατευθυνση, δηλαδη ΕΜΠ, Πολυτεχνειο Θεσ/νικης, Φυσικομαθηματικη, κλπ.
Αυτο σημαινε οτι για να δωσω τις Πανελληνιες εξετασεις θα επρεπε να παω στο καταλληλο φροντιστηριο. Διαλεξα να παω στου Μαντα, στην οδο Γ Σεπτεμβριου στην Πλατεια Βικτωριας. Αρχισα φροντιστηριο το φθινοπωρο του 1967, και εκατσα εκει 2 χρονια, μεχρι που εδωσα εξετασεις το 1969.
Το φροντιστηριο του Μαντα ηταν εξαιρετικο, και μπορω να πω οτι οφειλω σ αυτο οτι μπορεσα να μπω στο ΕΜΠ. Χωρις αυτο, δεν θα εμπαινα. Ειχε εξαιρετους καθηγητες, οπως ο ιδιος ο Μαντας, ο Ιωαννιδης, ο Ταβανλης, ο Δελφινος, ο Κασιαρης, ο Βικατος και αλλοι.
Τελικα μπηκα 5ος στους Ναυπηγους του ΕΜΠ το 1969. Μετα πηγα μεταπτυχιακα στο ΜΙΤ. Αφου πηρα το διδακτορικο, εμεινα εκει 10 χρονια ως μελος ΔΕΠ. Το 1989 επεστρεψα ως Καθηγητης του ΕΜΠ.
Επισης το 1969 πηρα επαινο στον πανελληνιο διαγωνισμο της Ελληνικης Μαθηματικης Εταιριας.
Μας εκανε τριγωνομετρία στου ΜΑΝΤΑ. Ακόμα θυμάμαι αυτό που μας είπε στην αρχή;
“Σκοπος του μαθήματος στο φροντιστηριο είναι οταν πατε στις εξετασεις και σας βαλουν ενα προβλημα τριγωνομετριας, να μην χασετε χρονο να σκεφτειτε πώς θα λυσετε το προβλημα, αλλα να λυσετε το προβλημα”.
Και πραγματι, στην Τριγωνομετρια πηρα το μεγιστο δυνατο βαθμο, 40 (20Χ2).
.
