Ιστορίες με θέμα τον Isaac Newton

[mick7]

Ιστορίες γύρω από τον Newton (https://en.wikipedia.org/wiki/Isaac_Newton)

Πριν από 327 χρόνια, σήμερα, ο Johann Bernoulli προκάλεσε τον Isaac Newton, δίνοντάς του προθεσμία 6 μηνών για να λύσει το πρόβλημα της βραχιστοχρόνης.
Ο Newton έλαβε το μήνυμα στις 26 Ιανουαρίου στις 4 μ.μ. και το έλυσε πριν πάει για ύπνο την ίδια νύχτα.

Ο Edmund Halley ρωτήσε τον Newton αν μπορούσε να αποδείξει ότι η δύναμη της βαρύτητας υπακούει στον νόμο του αντίστροφου τετραγώνου. Προφανώς, κανείς στην Ευρώπη δεν μπορούσε να το κάνει. Ο Newton είπε στον Halley ότι ισχύει. Είχε ήδη κάνει τη δουλειά, αλλά δεν είχε μπει στον κόπο να το πει σε κανέναν.

Σε μια άλλη περίοδο της ζωής του, ο Newton υπηρέτησε ως Μέλος του Κοινοβουλίου. Αν έχετε δει ποτέ το κοινοβούλιο σε δράση, οι συζητήσεις είναι πολύ πιο ζωντανές και θορυβώδεις από ό,τι συνήθως βλέπουμε στην κυβέρνησή μας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Newton, όμως, δεν είπε ποτέ λέξη· απλώς άκουγε ευγενικά. Μέχρι που μια μέρα, κατά τη διάρκεια μιας ιδιαίτερα έντονης συζήτησης, σηκώθηκε όρθιος. Το κοινοβούλιο σώπασε, όλοι περίμεναν με δέος να ακούσουν τι είχε να πει το μεγαλύτερο μυαλό της εποχής.
Ζήτησε αν μπορούσε κάποιος να κλείσει τα παράθυρα, γιατί το ρεύμα τον ενοχλούσε.

Ήταν επικεφαλής του Βασιλικού Νομισματοκοπείου. Τα νομίσματα κατασκευάζονταν από πολύτιμα μέταλλα, και οι εργάτες του νομισματοκοπείου ξύριζαν τις άκρες τους για να υπεξαιρέσουν χρήματα. Με τις χαραγμένες γραμμές στις άκρες, μπορούσε κανείς να καταλάβει αμέσως αν ένα νόμισμα είχε αλλοιωθεί.

Αλλά η καλύτερη ιστορία από την περίοδο που ήταν στο νομισματοκοπείο είναι ότι μεταμφιέστηκε και δρούσε μυστικά σε ύποπτα μπαρ, όπου σύχναζαν εγκληματίες, για να εντοπίσει παραχαράκτες. Προφανώς, κατάφερε να συλλάβει μερικούς.

[Mihalis_Lambrou]

Ο Edmund Halley ρωτήσε τον Newton αν μπορούσε να αποδείξει ότι η δύναμη της βαρύτητας υπακούει στον νόμο του αντίστροφου τετραγώνου. Προφανώς, κανείς στην Ευρώπη δεν μπορούσε να το κάνει. Ο Newton είπε στον Halley ότι ισχύει. Είχε ήδη κάνει τη δουλειά, αλλά δεν είχε μπει στον κόπο να το πει σε κανέναν.

Κάποιες διορθώσεις/προσθήκες στο παραπάνω.

To ιστορικό αυτό περιστατικό αφορά τον Robert Hooke και όχι τον Halley. Έχει πέσει πολύ μελάνι σε αυτό το θέμα. Η ακριβέστερη εκδοχή είναι ότι όταν ο Hooke επισκέφθηκε τον Newton, του ανακοίνωσε ότι εκείνος (ο Hooke) είχε αποδείξει τον Νόμο του αντίστροφου τετραγώνου. Ο Newton απάντησε ότι ήξερε το αποτέλεσμα γιατί το είχε αποδείξει και ο ίδιος. Όταν ο Hooke τον προκάλεσε να του δείξει τα χειρόγραφά του, ο Newton έψαξε πολύ ώρα να βρει το κείμενο, αλλά δεν τον βρήκε. Μετά υποσχέθηκε ότι θα το έψαχνε πιο διεξοδικά και θα του το ταχυδρομούσε, πράγμα που ποτέ δεν έκανε παρά τις αρκετές υπενθυμίσεις από τον Hooke.

Η επικρατούσα σήμερα άποψη πολλών μελετητών, και η δική μου, είναι ότι ο Newton σφετερίστηκε από τον Hooke τον Νόμο του αντίστροφου τετραγώνου. Αυτό φυσικά δεν θα αποδειχθεί ποτέ τελεσίδικα αλλά επειδή είναι συμβατό με τον χαρακτήρα του Newton (π.χ. έχει αμαρτημένα και στην διαμάχη του με τον Leibniz για την επινόηση του Απειροστικού Λογισμού) πολλοί κλίνουν υπέρ του Hooke.

Όπως και να είναι, αυτό το περιστατικό δεν μειώνει την τεράστια εμβέλεια του Newton. Σίγουρα ήταν ο μεγαλύτερος επιστήμονας της εποχής του και ένας από τους μεγαλύτερους όλων των εποχών. Ασφαλώς, πολύ ανώτερος από τον Hooke, αλλά αυτό δεν αναιρεί (όπως πιστεύω) την πεποίθηση ότι τον αδίκησε.

[mick7]

Ένα βιβλίο που εξιστορεί πως ο Newton κατάφερε να εντοπίσει και να δικάσει τον μεγαλύτερο παραχαράκτη της εποχής είναι το παρακάτω

https://thomaslevenson.com/newton-counterfitter

[mick7]

Θα μπορούσατε να κάνετε μια αναφορά σε αυτά...?

(π.χ. έχει αμαρτημένα και στην διαμάχη του με τον Leibniz για την επινόηση του Απειροστικού Λογισμού) πολλοί κλίνουν υπέρ του Hooke.

[Mihalis_Lambrou]

Θα μπορούσατε να κάνετε μια αναφορά σε αυτά...?

(π.χ. έχει αμαρτημένα και στην διαμάχη του με τον Leibniz για την επινόηση του Απειροστικού Λογισμού) πολλοί κλίνουν υπέρ του Hooke.

Για παράδειγμα όταν η Royal Society έγραψε ένα (κατά τα λεγόμενά της ανεξάρτητο και αμερόληπτο) κείμενο υπέρ του Newton για την διαμάχη της προτεραιότητας με τον Leibniz, αποσιώπησε το γεγονός ότι στην πραγματικότητα το κείμενο ήταν γραμμένο από τον ίδιο τον Νewton ο οποίος ήταν τότε Πρόεδρος της Royal Society. Με άλλα λόγια το δήθεν ανεξάρτητο και αμερόληπτο κείμενο ήταν γραμμένο από εκείνον που έδινε την προτεραιότητα στον εαυτό του. Άλλωστε, ο Newton ήταν παντοδύναμος στην Royal Society και κανείς δεν τολμούσε να τα βάλει μαζί του.

Τα περιστατικά αυτά είναι ευρέως γραμμένα σε Ιστορίες των Μαθηματικών αλλά για μία πρώτη παραπομπή βλέπε εδώ όπου γράφει

In 1712 the Royal Society in England wrote a report purporting to settle the matter — except, the whole investigation was effectively directed by Newton himself. The report found that Leibniz had concealed his knowledge of Newton's work — based on facts now known to be false. In response, Leibniz accused Newton and his followers of stealing Leibniz's own calculus and making errors in their applications of it. The dispute went on well after Leibniz's death in 1716, full of accusations and counter-accusations.

Και προσοχή την λέξη κλειδί σε αυτή την παράγραφο "a report purporting to settle the matter". Τα λέει όλα.

[mick7]

Για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα για τον Νεύτωνα προτείνω το παρακάτω βιβλίο των ΠΕΚ

https://cup.gr/book/i-zoi-tou-isaak-neftona/

[math8000]

Επίσης υπάρχει το βιβλίο "Ο πόλεμος των μαθηματικών" τουJason Bardi - εκδόσεις τραυλός , που αναλύει διεξοδικά την κόντρα Newton - Leibniz για την ανακάλυψη του Απειροστικού λογισμού.