Υπάρχουν συναρτήσεις που το πεδίο ορισμού τους μπορεί να είναι διάστημα και ένωση με κάποιο μεμονωμένο σημείο.
Ως γνωστόν το μεμονωμένο σημείο δεν μπορεί να προσεγγιστεί με κάποιο τρόπο ώστε να έχει νόημα να πάρουμε όριο που το χ να τείνει στο σημείο αυτό. Και άρα να μην έχει νόημα να ελέγξουμε την συνέχεια με βάση τον ορισμό του λυκείου.
Αν πούμε οτι η συνάρτηση δεν είναι συνεχής εκεί, διότι δεν έχει νόημα το όριο στο σημείο αυτό, τότε πως διαχειριζόμασταν το εξής:
Έστω συνάρτηση

Αυτή έχει πεδίο ορισμού το

Θα μπορούσε κάποιος εύκολα να το αποφύγει λέγοντας πως επειδή δεν μπορώ να πάρω όριο στο 0, άρα δεν είναι συνεχής στο 0.
Απο την άλλη έχουμε το θεώρημα που λέει οτι αν μια συνάρτηση
είναι συνεχής στο
και η συνάρτηση
είναι συνεχής στο
, τότε η σύνθεσή τους
είναι συνεχής στο
.Η
όμως μπορεί να γραφεί ως σύνθεση
, όπου

Και τότε το Θεώρημα καταρρίπτεται...
Πως το διαχειριζόμαστε;;

και η συνάρτηση
.
είναι συνεχής στο
. Όμως το 