. Είναι γνωστό ότι για την συνάρτηση :
, το
του Θ.Μ.Τ , στο διάστημα
, είναι το
.α) Δείξτε ότι για την συνάρτηση :
, για το προκύπτον
, ισχύει :
.β) Κάντε ανάλογες σκέψεις - διαπιστώσεις , για τις :
.Συντονιστής: KAKABASBASILEIOS
. Είναι γνωστό ότι για την συνάρτηση :
,
του Θ.Μ.Τ , στο διάστημα
, είναι το
.
, για το προκύπτον
, ισχύει :
.
.α) Το ΘΜΤ για την
δίνει
. Άρα
, οπότε
, όπως θέλαμε.
δίνει βέβαια
, και θα δείξουμε ότι το δεξί μέλος είναι
.
για
έχει
και
. Άρα
αύξουσα για
, οπότε
, και άρα
(γνήσια) αύξουσα, συνεπώς
. Ειδικά για
δίνει
, που με πολλαπλασιασμό επί
δ'ίνει την ζητούμενη.
για
.
το οποίο θα δείξουμε ότι για
είναι
.
για
. Έχει
και μάλιστα γνήσια για
. Άρα για
έχουμε
.
δίνει το αποδεικτέο
. Τελικά
, και άρα
.
και
διατηρούν πρόσημο μπορούμε να δούμε σε πιο ![[a,\frac{a+b}{2}],[\frac{a+b}{2},b] [a,\frac{a+b}{2}],[\frac{a+b}{2},b]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/99b3606c74de56740b9889ba75a10c09.png)





σε κυρτές - κοίλες συναρτησεις είναι συναρτηση του
και μάλιστα ΣΥΝΕΧΗΣ
: Υπάρχει
, τέτοιο ώστε :
.
ή
.
, έχει παράγωγο :
, η οποία ,
να είναι γνησίως αύξουσα , δηλαδή :
, ο . ε. δ. Κι έτσι βρήκαμε λύση χωρίς χρήση της συνάρτησης της εκφώνησης .Μα αυτή
ουσιστικά είναι η συνάρτηση της εκφώνησης: Είτε διαιρώντας με
και θέτοντας
ή λαμβάνοντας
γίνεται
έναντι της
. Δεν έχουν ουσιώδη διαφορά. Άλλωστε και μία και η άλλη είναι ισοδύναμη μορφή του αποδεικτέου
στο
που δίνει το ΘΜΤ.Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης