exdx έγραψε: ↑Τετ Μάιος 23, 2018 7:57 am
Δίνεται η συνάρτηση

με

.
α) Να τη μελετήσετε ως προς τη μονοτονία και την κυρτότητα .
β) Να βρείτε τις ασύμπτωτες και να σχεδιάσετε τη γραφική παράσταση .
γ) Να υπολογίσετε το

.
δ) Αν

να δείξετε ότι η ευθεία

τέμνει τη

σε τρία ακριβώς σημεία .
Η ιδέα είναι από εφαρμογή του σχολικού. Χωρίς λύση στο δ.
α) Η

είναι παραγωγίσιμη στο

με παράγωγο

άρα είναι γνησίως αύξουσα στο

Η

είναι λοιπόν κοίλη στο
![\displaystyle ( - \infty ,0] \displaystyle ( - \infty ,0]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/c6f1873ce598613d4230a28ea6af36e7.png)
και κυρτή στο
β) Η

είναι συνεχής στο

οπότε δεν έχει κατακόρυφες ασύμπτωτες.
![\displaystyle \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } [f(x) - (x + 2)] = - \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } \frac{{4{e^x}}}{{{e^x} + 1}} = 0 \displaystyle \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } [f(x) - (x + 2)] = - \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } \frac{{4{e^x}}}{{{e^x} + 1}} = 0](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/61dd4ba2bddf91f8e4b6912735b2a7e4.png)
και η ευθεία

είναι πλάγια ασύμπτωτη στο

- Με απλά υλικά (9).png (7.9 KiB) Προβλήθηκε 1690 φορές
Εξάλλου, η

είναι περιττή. Πράγματι, για κάθε

είναι:
Άρα,
![\displaystyle f(x) = x - 2 + \frac{4}{{{e^x} + 1}} \Rightarrow \mathop {\lim }\limits_{x \to + \infty } [f(x) - (x - 2)] = \mathop {\lim }\limits_{x \to + \infty } \frac{4}{{{e^x} + 1}} = 0, \displaystyle f(x) = x - 2 + \frac{4}{{{e^x} + 1}} \Rightarrow \mathop {\lim }\limits_{x \to + \infty } [f(x) - (x - 2)] = \mathop {\lim }\limits_{x \to + \infty } \frac{4}{{{e^x} + 1}} = 0,](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/f5fc43485107dbabf34febc988ede944.png)
δηλαδή η ευθεία

είναι πλάγια ασύμπτωτη στο
γ) Επειδή η

είναι περιττή,

(η απόδειξη είναι κλασική).
δ) Μία απόπειρα με κάθε επιφύλαξη. Δεν ξέρω κατά πόσο στέκει.
Για

η ευθεία

τέμνει την ασύμπτωτη

στο σημείο με τετμημένη
Αν

οπότε η

τέμνει την

σε κάποιο σημείο στο

Η

όμως σε αυτό
το διάστημα είναι κοίλη και βρίσκεται κάτω από την ασύμπτωτή της στο

, οπότε η

θα τέμνει υποχρεωτικά την
σε ένα σημείο με τετμημένη στο

Ομοίως εργαζόμαστε και με την ασύμπτωτη
Τέλος έχουμε και το προφανές κοινό σημείο που είναι η αρχή των αξόνων, δηλαδή ακριβώς τρία κοινά σημεία.