Φέτος από 4 μέχρι και 9 Μαρτίου στην Κορυτσά της Αλβανίας, διεξήχθη για άλλη μία φορά ο διαγωνισμός SEEMOUS. Απογοητευτήκαμε οικτρά, όχι από την περιοχή που έγινε ο διαγωνισμός (πρώτη φορά στην Αλβανία), αλλά από την οργάνωση του SEEMOUS, η οποία ήταν επιεικώς απαράδεκτη στους περισσότερους τομείς.
1) Την ημέρα του διαγωνισμού 8:30 μας είπαν να βρισκόμαστε στην είσοδο του ξενοδοχείου ώστε να φύγουμε στις 9 το πολύ, σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα. Παρ' όλα αυτά μέχρι και τις 9:20 δεν είχε εμφανιστεί ούτε ένας υπεύθυνος εκ του διαγωνισμού, μόνο ένας λεωφοριατζής που οριακά ήξερε αγγλικά.
2) Κάπου στις 9:30 το λεωφορείο έφτασε στο κτήριο όπου θα γινόταν ο διαγωνισμός, ο οποίος μάλιστα έπρεπε να είχε ήδη ξεκινήσει από εκείνη την ώρα. Αμ δε! Κατεβήκαμε και φτάσαμε σε ένα κτήριο του πανεπιστημίου, πάλι χωρίς κανέναν υπεύθυνο περιμένοντας να μας πουν τι να κάνουμε. Ξαφνικά εμφανίζεται ένα βαν με ρουμάνους και ο οδηγός άρχιζε να ωρύεται στα αλβανικά προσπαθώντας να συνεννοηθεί με κάποιον τρόπο μαζί μας. Ήταν τότε που ένας Ρουμάνος φοιτητής συνειδητοποίησε ότι γράφαμε σε άλλο κτήριο(!) περίπου 800 μέτρα μακριά.
3) Επιστρέψαμε λοιπόν στο λεωφορείο μέσα σε αναστάτωση. Μπαίνουμε λοιπόν μέσα και με το που ξεκινάει συνειδητοποιούμε ότι είμαστε -1. Ένας συμφοιτητής από το ΕΚΠΑ έκανε το λάθος να πάει στην τουαλέτα στο λάθος κτήριο και το λεωφορείο αναχώρησε, γιατί προφανώς δεν υπήρχε ούτε ένας υπεύθυνος από τον SEEMOUS. Με το που φτάνουμε στο σωστό κτήριο, ξεκινάμε τα τηλέφωνα στον συμφοιτητή μας, ελπίζοντας να το σηκώσει και να βρει μόνος του το σωστό κτήριο.
Ο Ορέστης λοιπόν, όταν μπήκαμε στην αίθουσα βρήκε έναν καθηγητή από το organizing committee που μιλούσε και λίγο ελληνικά. Η στιχομυθία πήγε ως εξής:
- Δεν υπάρχει περίπτωση να ξεκινήσει ο διαγωνισμός, έχετε αφήσει έναν συμφοιτητή μας πίσω.
- Μα δεν είναι δική μας ευθύνη αυτή. Ο διαγωνισμός πρέπει να ξεκινήσει.
- Μας πήγαν σε λάθος μέρος και πήγε στην τουαλέτα.
- Α εντάξει τότε, συγγνώμη από εμένα, θα περιμένουμε.
Και περιμέναμε...
Και έφτασε ο συμφοιτητής μας. Και κατάφερε να γράψει. Τέλος καλό όλα καλά. Αμ δε!
4) Σε αυτό το σημείο να αναφέρω πως η αίθουσα που γράφαμε δεν ήταν αίθουσα, αλλά γήπεδο μπάσκετ. Θα πείτε οκ, και τι θα μπορούσε να πάει στραβά; Μεγάλο μέρος της οροφής ήταν τζάμι κάτι που είχε ως αποτέλεσμα, επί ένα τρίωρο περίπου 30 φοιτητές στο μπροστά μέρος του γηπέδου να τρώγαμε τον ήλιο στη μάπα (συγγνώμη για την έκφραση, ήμουν ένας από αυτούς τους φοιτητές). Εν τω μεταξύ στο πίσω μέρος του γηπέδου επί ένα δίωρο ακούγονταν φωνές από παιδάκια από κάποιο γειτονικό γήπεδο.
5) Υπήρχε ένας γενικός αναβρασμός στις τουαλέτες. Προσωπικά δεν πήγα αλλά απ' ό,τι κατάλαβα, καθώς έμπαινες μέσα, υπήρχαν δύο τουαλέτες και ακριβώς από έξω μία ουρά από Τουρκμένους. Χωρίς καμία επίβλεψη. Το τι συνέβη σε αυτή την ουρά αφήνεται ως άσκηση για τον αναγνώστη (Υπόδειξη: 4 Τουρκμένοι από το ίδιο πανεπιστήμιο πήραν ακριβώς 3/10 στο τρίτο πρόβλημα).
6) Στις 10:00 ξεκίνησε ο διαγωνισμός. Μας μοίρασαν τα θέματα ανάποδα στα αγγλικά 5 λεπτά νωρίτερα και μας είπαν να μην τα γυρίσουμε μέχρι να πάει 10:00 ακριβώς. Σε όλους; Όχι! Ένα μικρό κράτος αντιστέκεται ακόμα και θα αντιστέκεται για πάντα στον διοργανωτή. Μάλιστα τους μοίρασαν τα θέματα στη γλώσσα τους (μόνο σε αυτούς) και όχι αναποδογυρισμένα (μαντέψτε, πάλι μόνο σε αυτούς).
Οκ, 5 λεπτά, σιγά. Τελειώνει ο διαγωνισμός στις 15:00 ακριβώς για όλους. Αμ δε! Μέχρι τις 15:30, δηλαδή μέχρι να μαζέψουν τα γραπτά, κάποιοι φοιτητές (Άσκηση: Βρείτε από ποιο κράτος) συνέχισαν να γράφουν δίχως να τους ενοχλήσει κανένας (βλ. IMO 2023 μηδενισμός γραπτού πρώτης μέρας για <5 λεπτά καθυστέρηση).
7) Τελειώνει ο διαγωνισμός και μας παίρνει το λεωφορείο για να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο. Αμ δε! Λεωφορείο πουθενά, πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Τα καταφέραμε.
8) Θα πείτε, αφού ο διαγωνισμός είναι κάτω του μετρίου οργανωτικά, το επίπεδο των θεμάτων θα ήταν αξιοπρεπές. Αμ δε! Από πού να ξεκινήσουμε; Ίσως με τη σειρά 4,2,1,3 να ήταν καλύτερα, το αφήνω στην κρίση του αναγνώστη. Ας μην δώσουμε πολλή σημασία σε αυτό. Έγιναν αρκετά σημαντικότερα πράγματα. Όπως πχ είπε ένας team leader, ένα θέμα στη shortlist ήταν copy-paste από θέμα που πρότεινε ο Zhang στο Monthly.
9) Έχουμε και λέμε:
ΕΚΠΑ: 6 φοιτητές + leader
ΕΜΠ: 9 φοιτητές
ΑΠΘ: 6 φοιτητές + leader
Οπότε, οι leaders των ΕΚΠΑ και ΑΠΘ διόρθωσαν και του ΕΜΠ, από 11 και 10 γραπτά αντίστοιχα, κάτι το οποίο έχει γίνει σε αυτό το στυλ στο παρελθόν. Όλα καλά ως τώρα.
Τι ώρα ήρθαν τα θέματα στους αρχηγούς για διόρθωση; 22:00 την ημέρα του διαγωνισμού, ημέρα Πέμπτη. Και τι τους είπαν; Αύριο το πρωί στις 9:30 ξεκινάμε coordination. 11 και 10 γραπτά. Μάλιστα. Καλά θα πάει αυτό. Ο leader του ΑΠΘ είχε σχετικά πιο εύκολα γραπτά και κατάφερε σε γενικές γραμμές να τα διορθώσει. Ο δικός μας πάλι, δεν σταμάτησε. Όταν έχεις γραπτό Ορέστη Λιγνού δεν μπλέκεις. Πέρα από την πλάκα όμως, είχε αρκετά δύσκολα γραπτά που θέλανε αναλυτική διόρθωση.
10) Ξημερώνει Παρασκευή, αλλά όχι για όλους καθώς κάποιοι δεν κοιμήθηκαν. Ο leader μας ξενύχτησε διορθώνοντας γραπτά. Γιατί; Δεν θα μπορούσε να τα δει κάπως στο περίπου, να γίνουν οι βαθμολογήσεις, και το Σάββατο οι όποιες ενστάσεις είχαν οι φοιτητές να διερευνηθούν; Αμ δε!
Το αρχικό πρόγραμμα (βλ. συνημμένο), προς έκπληξη όλων, είχε αλλάξει, και οι επίσημες βαθμολογίες έπρεπε να βγουν την Παρασκευή το βράδυ. Γιατί έπρεπε; Επειδή! 1-0!
Έτσι νιώθαμε πως μας απάντησαν οι διοργανωτές. Το Σάββατο το πρωί, όποτε και θα γίνονταν οι ενστάσεις, έγινε μία εκδρομή στο Πογραδέτς για φοιτητές και leaders, δηλαδή δεν είχαν κάποια οργανωτική υποχρέωση. Και η βράβευση το απόγευμα. Όμορφα.
Ετοιμαστείτε! Ξεκινάει το coordination.
11) Φοιτητής 1 (ΕΚΠΑ): Αρχική βαθμολογία 5 στο 1ο και 0 στο 4ο. Εδώ να αναφέρουμε ότι οι coordinators είχαν άγνοια για στοιχειώδη πράγματα. Μην σας τα πολυλογώ, καθώς ο leader μας δεν μπορούσε να συνεννοηθεί με αυτές, καθώς κάποιες δεν μιλούσαν αγγλικά (απέναντι στους κανονισμούς), τις ζήτησε να έρθει ο ίδιος ο φοιτητής στο coordination. Και ήρθε. Σε 10 λεπτά το 0 έγινε 10. Στο πρόβλημα 1, το 5 έγινε κατευθείαν 8, μετά 9 και εκεί κολλήσαμε. Εν τω μεταξύ, η μία εκ των τριών βαθμολογητριών αρνούνταν να μιλήσει στα αγγλικά, κοιτούσε συνέχεια το ρολόι της και ήθελε να φύγει για να πάει να γευματίσει. Αφού πεινούσε πολύ, πείστηκε εύκολα πως η λύση ήταν όντως σωστή (δεν κάνω πλάκα).
Θα πείτε τώρα δεν μπορούσε μόνος του ο team leader να τα καταφέρει;
Στο γραπτό υπήρχε η εξής πρόταση
και πάνω στην ανισότητα είχε ότι 
φθίνει.Leader και coordinator είχαν την εξής συζήτηση:
-By decreasing, he's got this inequality (δείχνει την παραπάνω)
-Yeah i don't think so. Why we have it ?
-Because
is monotone decreasing-No this is not right (ξεκινάει να γράφει σε τετράδιο)
for 
και τα προσθέτουμε -I do not see it
-(Γράφει ορισμό φθίνουσας)
για 
διαιρώ με 
, προσθέτω και το βγάζω (Κάθε βήμα εξηγούσε. Και με λόγια ) -Yeah, I still do not think this is right.Όμορφα.
12) Φοιτητής 2 (ΕΚΠΑ): Ένα καθαρό 10 στο πρόβλημα 4 έγινε 7. Στην ένσταση έγινε η εξής στιχομυθία (μεταφρασμένη):
-Αυτό από πού προκύπτει;
-Γράφει εδώ, (ο φοιτητής) από τον τύπο άθροισης του Abel (ο leader γράφει σε ένα χαρτί τον τύπο άθροισης του Abel). Είναι μία απλή εφαρμογή.
-Οκ ξέρω τον τύπο, αλλά αυτή η εφαρμογή από πού προκύπτει;
(Fun fact: Η επίσημη λύση χρησιμοποιούσε τον τύπο του Abel)
13) Φοιτητής 3 (ΕΚΠΑ): Άλλη μία εθιμοτυπική μεταβολή βαθμού από 0 σε 10 στο πρόβλημα 4. Δεν νομίζω να θέλετε άλλες λεπτομέρειες.
14) Φοιτητής 4 (ΕΜΠ) εεεε ξεχάστηκα με την τήρηση της ανωνυμίας.
Ιωάννης Μαυρίκος (ΕΜΠ) (Absolute winner, perfect score)
Αρχική βαθμολογία: 10 10 10 9;
Γιατί; Δεν ήταν αρκετά "rigorous" η λύση, χωρίς να έχει λάθος, σύμφωνα πάντα με τον διορθωτή, αυστηρότητα στα καλά γραπτά.
15) Φτάνουμε ίσως στο σημαντικότερο σημείο της δημοσίευσης αυτής. Ήταν μάλιστα το ερέθισμα για να γράψω όσα έγραψα. Ανά καιρούς σε διαγωνισμούς αρκετοί φοιτητές έχουν αδικηθεί για κάποιες μονάδες από τους διορθωτές. Συμβαίνουν αυτά, δεν αντιλέγω. Αλλά έως έναν βαθμό. Τα φετινά ξεπερνούν κάθε προηγούμενο.
•Σε μία από τις 2 αίθουσες του coordination έμπαινε όποιος ήθελε από καθηγητή μέχρι φοιτητή. Επικρατούσε χάος.
•Όπως ανέφερα και πριν υπήρχαν διορθωτές που μιλούσαν μόνο αλβανικά (βλ. Άρθρο του SEEMOUS υπ'αριθμόν 2)
•Από leaders μάθαμε ότι κάποιοι διορθωτές δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν μία φθίνουσα ακολουθία
•Αρχική διόρθωση από διορθωτές 3-10μμ.
Έλεγχος από leaders: 10μμ-9:30πμ χωρίς να τους έχουν προειδοποιήσει, άρα πρακτικά λέγοντάς τους ότι απόψε δεν κοιμάται κανείς.
•Αδικαιολόγητη βιασύνη. Το Σάββατο, όπως ανέφερα και προηγουμένως, μέχρι τις 19:30 που έγινε η τελετή λήξης δεν υπήρχε jury meeting, σε αντίθεση με το αρχικό πρόγραμμα.
Και ως εκ τούτου έχουμε τις εξής συνέπειες για το ΕΜΠ:
Με απαισιόδοξες προβλέψεις, κόπηκαν περίπου 30-35(!) καθαρές μονάδες αθροιστικά από τρεις φοιτητές (μάλιστα υπήρχε πρόβλημα που πήρε 3/10 έχοντας γράψει λύση ίδια με την επίσημη και άλλο ένα που πήρε 0/10 έχοντας καθαρές 3-4 μονάδες από το marking scheme)
Θα έλεγε τώρα κάποιος κακοπροαίρετα: Γιατί οι leaders των ΕΚΠΑ και ΑΠΘ δεν πήραν τις μονάδες στις ενστάσεις;
Α) Δεν κοιμήθηκαν
Β) Είχαν 11+10 γραπτά αντίστοιχα για διόρθωση
Γ) Παραπλανήθηκαν για τα δικαιώματα τους πριν το final jury meeting
Δ) Όλα τα παραπάνω
Ποια είναι η τελική σας απάντηση;
Το Δ;
Να κλειδώσω;
Κλειδώνω.
Και ΝΑΙ! Είναι το Δ!
Πάμε τώρα να τεκμηριώσουμε το Γ γιατί μάλλον υπήρξα ασαφής.
Ήταν περίπου 17:50 ώρα Αλβανίας. Πετυχαίνουμε τον κύριο Adrian Naco, μέλος της MASSEE, και μας λέει ότι στις 18:00 θα έχουμε λογικά τελειώσει. Εν τω μεταξύ δεν είχε διορθωθεί διψήφιος αριθμός γραπτών από το ΕΜΠ. Κάντε τα μαθηματικά (ναι, δεν βγαίνει). Για όλους τους προηγούμενους λόγους κάποια γραπτά δεν διορθώθηκαν σωστά.
Ένας φοιτητής ο οποίος είχε πάρει βαθμό αντικειμενικά τουλάχιστον 6 μονάδες κάτω από τον πραγματικό βαθμό, πήγε να μπει στο γραφείο που διόρθωναν και του είπαν να βγει, μία στάση την οποία δεν υιοθετούμε. Ο κύριος Naco τότε με μία λίγο επιθετική στάση του είπε τα εξής:
We have a situation in which a student thinks that he deserves more points, but the leaders have signed the grades. We have a jury meeting at 7pm.
Αυτά που παρέλειψε ο κύριος Naco ήταν:
α) Πως πίεζαν τους team leaders να τελειώσουν και να υπογράψουν τους βαθμούς μέχρι τις 6, πράγμα ανθρωπίνως αδύνατο, ενώ παράλληλα βρισκόταν στον χώρο της διόρθωσης, κάτι το οποίο δεν ενέπιπτε σε καμία από τις αρμοδιότητές του, ως μέλος της MASSEE.
β) Ότι οι leaders είχαν το δικαίωμα να κάνουν ένσταση στον chief coordinator στο τελικό jury meeting, πριν την επικύρωση των τελικών βαθμολογιών, κάτι το οποίο απέκρυψε.
Υπολογισμός για ΕΜΠ:
•Χρυσό
Αργυρό•Αργυρό
Χάλκινο•Αργυρό
Χάλκινο•Χάλκινο
Συμμετοχή16) Ως ΕΚΠΑ πληρώνουμε οι ίδιοι το χρηματικό ποσό για τον SEEMOUS και μετέπειτα μας μεταφέρει τα χρήματα το πανεπιστήμιο μας, αφού η διοργανώτρια αρχή μας δώσει αποδείξεις. Πήγαμε το πρώτο βράδυ στη reception του ξενοδοχείου για να ζητήσουμε κάποιου είδους απόδειξη. Από το ξενοδοχείο μας είπαν ότι δεν είναι αρμόδιοι για αυτό και μας έδωσαν το τηλέφωνο του Arto Adilli (Chairman of the organizing committee). Αφού εποικοινωνήσαμε μαζί του με μηνύματα, μας είπε πως θα συνεννοηθούμε μετά τον διαγωνισμό. Δεν συνεννοηθήκαμε. Ξανά μηνύματα. Το Σάββατο το πρωί στη reception οι αποδείξεις είπε. Δεν ήταν. Τον ξαναπήραμε τηλέφωνο. Στις 11:30 είπε, όσο δηλαδή ήμασταν στην εκδρομή στο Πόγραδετς. Γυρίσαμε το μεσημέρι και πήγαμε στη reception να πάρουμε τις αποδείξεις. Αμ δε! Το ξενοδοχείο δεν είχε ακόμα τις αποδείξεις καθώς ο κύριος Adilli δεν είχε στείλει τίποτα. Και αφού επί ένα εικοσάλεπτο τσακώνονταν τηλεφωνικά ξενοδοχείο και διοργάνωση για το ποιος (δεν) θα κόψει απόδειξη, με κάποιον τρόπο τα βρήκαν και βγήκαμε αλώβητοι.
17) Εκδρομή στο Πογραδέτς. Αφού ξεκινήσαμε με μία μικρή καθυστέρηση, κάπου στα μισά της διαδρομής, μέσα στο λεωφορείο, αρχίζουμε να μυρίζουμε κάτι ανάμεσα σε τσιγάρο και vape. Βλέποντας κάτι σαν καπνό από μπροστά, παίρνω την πρωτοβουλία και φωνάζω "Don't smoke!". Έρχονται λοιπόν 2 ξεναγοί προς τα πίσω και αφού ξεκινήσανε να ψάχνουν τους φοιτητές που κάθονταν στο πίσω μέρος του λεωφορείου και δεν βρήκαν τίποτα, πήγαν μπροστά και είδαν ότι ήταν μία tour guide η οποία έκανε vape. Μάλιστα.
18) Είχαν βγει οι βαθμολογίες κι όμως εμείς αναζητούσαμε κάποιον με φιλότιμο να βοηθήσει κάπως με την κατάσταση μας. Βρήκαμε λοιπόν τον κύριο Erind Bedalli (Chair of the Jury) για να του πούμε τα προβλήματα μας σαν πολιτισμένοι άνθρωποι. Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν ευχάριστα. Όταν πχ του λέγαμε πως κάποιοι coordinators δεν μιλούσαν αγγλικά, αντί να παραδεχτεί το λάθος τους, έλεγε πως αν δεν συνεννοούνταν έπρεπε να πάνε στον chief coordinator. Ο chief coordinator δεν είναι πανάκεια.
Ή όταν του είπαμε ότι χάθηκαν μετάλλια για μία μονάδα, και αυτός μας είπε ότι κανονικά η βάση για το χάλκινο θα έπρεπε να είναι στο 10 (ήταν στο 4) και ότι πήγε εκεί που πήγε επειδή συμμετείχαν 19 Αλβανοί φοιτητές. Θα έπρεπε μάλιστα να ήμασταν "happy about that" και όχι "pessimistic".
Γενικότερα δεν υπήρχε διάθεση κατανόησης. Α και ένα ακόμα fun fact. Ο κύριος Bedalli δεν ήταν πια chairman (και ποιος ήταν οεο;), διότι σύμφωνα με τους κανονισμούς του SEEMOUS, ο chairman παύει να είναι chairman μετά το τελευταίο jury meeting, κάτι που μας είπε ο ίδιος, οπότε δεν γινόταν να αλλάξει κάτι.
19) Συμμετοχή Αλβανίας εν τω μεταξύ στον SEEMOUS. Άθροισμα βαθμολογιών των 19 συμμετεχόντων: 0. Θα πείτε κατέβασαν τις βάσεις, θετικό! Ή απλώς υποβαθμίστηκε λίγο ακόμα το επίπεδο του διαγωνισμού;
20) Farewell party. Έχω ξαναπάει σε farewell party διεθνούς διαγωνισμού. Κάποια είχαν καλή, κάποια κακή μουσική, κάποια ωραίο φαγητό/ποτό, άλλα πάλι όχι. Εξάλλου, γούστα είναι αυτά. Αλλά σε night club πρώτη φορά με πηγαίνουν. Πολύ κλειστός χώρος, άσχημη μυρωδιά, μουσική που ξεπερνούσε τα όρια της ηχορύπανσης. Club έχω και στην Αθήνα, ευχαριστώ δεν θα πάρω. Ντροπή τουλάχιστον.
Δύο τελευταίες σκέψεις...
Συγγνώμη που σας κούρασα με το παραπάνω κείμενο. Προσπάθησα μεταξύ σοβαρού και αστείου να γράψω 5 πράγματα, προκειμένου να μην φαίνεται πως βγάζει ανακοίνωση πολιτικό σχήμα / φοιτητικός σύλλογος. Ένα μικρό ερέθισμα είναι αυτό μπας και ταρακουνηθεί τίποτα (Θα ακολουθήσει και επίσημο email στην MASSEE). Ήθελα απλώς να βγάλω προς τα έξω κάποια πράγματα για τον SEEMOUS. Σιγά-σιγά τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να χάνει το κύρος του (Εξ' ού και η σταθερή συμμετοχή μόνο τριών χωρών• Ελλάδας, Ρουμανίας και Τουρκμενιστάν). Το κείμενο αυτό το έγραψα έχοντας συμμετάσχει και στον περσινό SEEMOUS (ο οποίος ήταν αξιοπρεπής) αλλά και σε άλλους 5 διεθνείς διαγωνισμούς. Η σύγκριση είναι του στυλ Ρεάλ - Αιολικός. Για εμένα, οι διοργανωτές δεν ανταπεξήλθαν στο ελάχιστο στις προσδοκίες και η αυταρχική πολλές φορές συμπεριφορά τους είναι σοβαρό κριτήριο για να μην ξαναγίνει SEEMOUS στην Αλβανία. Προσωπικά, στο θέμα των βαθμολογιών, ως ΕΚΠΑ, είχαμε το επιθυμητό αποτέλεσμα, πάντα σύμφωνα με αυτά που γράψαμε. Δεν μπορούμε όμως να κλείνουμε τα μάτια, όταν βλέπουμε το ΕΜΠ να καταλήγει με -4 μετάλλια, χωρίς κάποιον λόγο.
Δεν στείλανε leader θα έλεγε κάποιος, ας υποστούν τις συνέπειες. Και πέρυσι ΕΜΠ και ΕΚΠΑ δεν στείλαμε leader για διαφορετικούς λόγους. Κι όμως ο αρχηγός του ΑΠΘ ανέλαβε όλα τα γραπτά (10 το πλήθος) χωρίς να υπάρξουν ευτράπελα. Ναι, γιατί πέρυσι ήταν σοβαρός διαγωνισμός...
Εμμανουήλ Πετράκης
Φοιτητής στο τμήμα Μαθηματικών του ΕΚΠΑ.
Συνυπογράφουν οι ομάδες SEEMOUS του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ.
Ανοιχτοί σε σχόλια και συζήτηση
Στο συνημμένο το κανονικό πρόγραμμα Θερμή παράκληση, αν γίνει quote, ας γίνει σε συγκεκριμένο σημείο, όχι σε ολόκληρη τη δημοσίευση, είναι ήδη πολύ μεγάλη.
Τελικά, δεν ήταν μόνο οι coordinators που δεν ήξεραν πού παν' τα τέσσερα... Μια εξαιρετική Europian experience, από κάθε άποψη 
