Ὅριο ἀνάμεσα στὸ κατώτερο καὶ ἀνώτερο ὅριο

Συντονιστές: grigkost, Κοτρώνης Αναστάσιος

Άβαταρ μέλους
Γ.-Σ. Σμυρλής
Δημοσιεύσεις: 600
Εγγραφή: Κυρ Οκτ 14, 2012 9:47 am
Τοποθεσία: Λευκωσία, Κύπρος

Ὅριο ἀνάμεσα στὸ κατώτερο καὶ ἀνώτερο ὅριο

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Γ.-Σ. Σμυρλής » Κυρ Απρ 27, 2025 9:36 pm

Πρόβλημα. Ἔστω f:(0,\infty)\to\mathbb R, συνεχὴς, καὶ ἔστω

\displaystyle{ 
\lim\inf_{x\to\infty}f(x) \le s \le \lim\sup_{x\to\infty}f(x). 
}

Δείξατε ὅτι ὑπάρχει x>0 καὶ αύξουσα ἀκολουθία ἀκεραίων \{k_n\}, ὥστε f(k_n x)\to s.



Λέξεις Κλειδιά:

Άβαταρ μέλους
Tolaso J Kos
Δημοσιεύσεις: 5550
Εγγραφή: Κυρ Αύγ 05, 2012 10:09 pm
Τοποθεσία: International
Επικοινωνία:

Re: Ὅριο ἀνάμεσα στὸ κατώτερο καὶ ἀνώτερο ὅριο

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Tolaso J Kos » Πέμ Σεπ 11, 2025 9:34 pm

Επαναφορά.


Η φαντασία είναι σημαντικότερη από τη γνώση !
\displaystyle{{\color{blue}\mathbf{Life=\int_{birth}^{death}\frac{happiness}{time}\Delta time} }}

Dimessi
Δημοσιεύσεις: 351
Εγγραφή: Κυρ Δεκ 10, 2023 3:48 pm

Re: Ὅριο ἀνάμεσα στὸ κατώτερο καὶ ἀνώτερο ὅριο

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Dimessi » Κυρ Σεπ 14, 2025 4:35 pm

Όμορφο πρόβλημα. :) Ως αυθεντικός και φανατικός αναλύστας δεν πρόκειται να μη βάλω τη λύση μου. :)
Για κάθε n\in \mathbb{N}, θέτουμε \varepsilon _{n}=\frac{1}{n}. Επειδή s\leq \displaystyle \lim \sup _{x\rightarrow \infty}f\left ( x \right ), έπεται πως υπάρχουν άπειρα αρκούντως μεγάλα σημεία A_{n}, τέτοια ώστε f\left ( A_{n} \right )> s+\varepsilon _{n}. Επειδή s\geq \displaystyle \lim \inf _{x\rightarrow \infty}f\left ( x \right ), έπεται πως υπάρχουν άπειρα αρκούντως μεγάλα σημεία στα οποία η τιμή της f είναι <s-\varepsilon_{n}. Άρα, μπορούμε να επιλέξουμε B_{n}>A_{n}, έτσι ώστε f\left ( B_{n} \right )< s-\varepsilon _{n}. Τώρα, αφού η f είναι συνεχής στο [A_{n},B_{n}] με f\left ( A_{n} \right )> s+\varepsilon _{n}> s> s-\varepsilon _{n}> f\left ( B_{n} \right ), από το Θεώρημα Ενδιάμεσων Τιμών υπάρχει c_{n}\in \left ( A_{n},B_{n} \right ), τέτοιο ώστε f(c_{n})=s. Άρα, μπορούμε να επιλέξουμε A_{n}\rightarrow \infty, έτσι ώστε c_{n}\rightarrow \infty. Η f είναι ομοιόμορφα συνεχής σε κάθε κλειστό διάστημα που είναι υποσύνολο του (0,\infty), άρα υπάρχει \delta _{n}> 0, τέτοιο ώστε \left | y-c_{n}\right |< \delta _{n}\Longrightarrow \left | f\left ( y \right )-s\right |< \varepsilon _{n}. Για κάθε n και κάθε θετικό ακέραιο k, ορίζω S_{n,k}:=\left\{ x\in \left ( 0,1 \right ]:\left | kx-c_{n}\right |< \delta _{n}\right\}. Για κάθε σταθερό n,k, το σύνολο S_{n,k} είναι τομή του (0,1] με ένα διάστημα μήκους \displaystyle \frac {2\delta _{n}}{k}, εν ολίγοις \displaystyle \left ( \frac{c_{n}-\delta _{n}}{k},\frac{c_{n}+\delta _{n}}{k} \right )\cap \left ( 0,1 \right ], όταν το δεύτερο διάστημα τέμνει το (0,1]. Τότε για σταθερό n,\displaystyle \textrm{length}\left ( S_{n,k} \right )=\frac{2\delta _{n}}{k}, όταν το δεύτερο διάστημα τέμνει το (0,1]. Θεωρούμε το σύνολο δεικτών \left ( n,k \right )\in \mathbb{N}\times \mathbb{N} και την ένδειξη 1_{S_{n,k}}\left ( x \right ). Επειδή η συνάρτηση είναι μη αρνητική στο \left ( 0,1 \right ]\times \mathbb{N\times \mathbb{N}}, με το μέτρο Lebesque στο x, είναι επιτρεπτή η εφαρμογή του Θεωρήματος του Fubini, για να πάρουμε \displaystyle \int \limits_{0}^{1}\sum_{n=1}^{\infty}\sum_{k=1}^{\infty}1_{S_{n,k}}\left ( x \right )dx=\sum_{n=1}^{\infty}\sum_{k=1}^{\infty}\textrm{length}\left ( S_{n,k} \right )\geq \sum_{n=1}^{\infty}\sum_{k=K_{n}}^{\infty}\frac{2\delta _{n}}{k}=2\sum_{n=1}^{\infty}\delta _{n}\sum_{k=K_{n}}^{\infty} \frac{1}{k}=+\infty, για κατάλληλα πεπερασμένα K_{n}. Άρα, \displaystyle \sum_{n,k}1_{S_{n,k}}\left ( x \right )=+\infty, για σχεδόν κάθε x και συνεπώς, για σχεδόν κάθε x\in \left ( 0,1 \right ], υπάρχουν άπειρα το πλήθος ζεύγη (n,k), τέτοια ώστε \left | kx-c_{n}\right |< \delta _{n}. Τώρα, μπορούμε να επιλέξουμε ένα x \in (0,1], για το οποίο υπάρχουν άπειρα τέτοια ζεύγη. Τότε, για άπειρα n μπορούμε να επιλέξουμε έναν αντίστοιχο k, τέτοιον ώστε \left | kx-c_{n}\right |< \delta _{n}. Για αυτά τα n, \displaystyle \left | f\left ( kx \right )-s\right |\leq \sup _{\left | y-c_{n}\right |< \delta _{n}}\left | f\left ( y \right )-s\right |< \frac{1}{n} \left ( \ast  \right ). Από την \left (\ast \right) συμπεραίνουμε πως μπορούμε να κατασκευάσουμε μια αύξουσα ακολουθία ακεραίων \left\{ k_{n}\right\}, τέτοια ώστε f\left ( k_{n}x \right )\rightarrow s, που ολοκληρώνει την απόδειξη.



Απάντηση

Επιστροφή σε “ΑΝΑΛΥΣΗ”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης