Να βρειτε ολα τα
για τα οποια υπαρχει απειρως παραγωγιζομενη συναρτηση
ετσι ωστε να ισχυει :
(ο εκθετης εκφραζει παραγωγο).
(Πονηρα σκεφτομενος εβαλα την
και φυσικα βρηκα
αλλα υπαρχει κατι παραπανω?)Συντονιστές: grigkost, Κοτρώνης Αναστάσιος
για τα οποια υπαρχει απειρως παραγωγιζομενη συναρτηση
ετσι ωστε να ισχυει :
και φυσικα βρηκα
αλλα υπαρχει κατι παραπανω?)
θα δειχθεί οτι δεν υπάρχει τέτοια συνάρτηση
που κάνει την άσκηση πιο σχολική είναι
και πολλαπλασιάζω με 
θα είναι 

[1]
θα πρέπει τα ίδια να ισχύουν για την παράγωγο
δηλαδή κοντά στο
[2]
και ολοκληρώνω απο 0 έως x διατρώντας την φορά αν
αλλιως αλλάζοντας
ολοκληρώνω απο 0 έως x διατηρώντας την φορά n φορές
όπου P,Q τα πολυώνυμα Taylor των
στο σημείο 0 και βαθμών n-1,n αντιστοίχως
και 

[3]
[4]
και από το η και δεν μπορώ να βρώ το ελάχιστό της για κάθε f (παρ' όλο που ζητά για μια)
άπειρα παραγωγίσιμη συνάρτηση με
και
για κάθε n = 0, 1, 2, ... και x στο
. Δείξται ότι f = 0.achilleas έγραψε:Ψάχνοντας για να το τι σημαίνει το "Problem j18-I-3." στο pdf του Ροδόλφου βλέπουμε ότι
πρόκειται για το 3ο πρόβλημα του 18ου διαγωνισμού "Vojtěch Jarník International Mathematical Competition" http://vjimc.osu.cz/
Φιλικά,
Αχιλλέας
Σωστά. Σπεύδω να προσθέσω, όμως, ότι ο Ροδόλφος είνα παλιός στο φόρουμ, και έχει μονίμως τα συγχαρητήριά μου.achilleas έγραψε: για το συγκεκριμένο πρόβλημα τα συγχαρητήρια ανήκουν στο Ροδόλφο.
Χμμμμ. Ομολογώ πώς δάβασα κάπως γρήγορα την πρωταθείσα λύση στον απίθανο και δυσκολότατο διαγωνισμό Vojtech (που δεν τον ήξερα) αλλά κάτι δεν μου πάει καλά.achilleas έγραψε: πρόκειται για το 3ο πρόβλημα του 18ου διαγωνισμού "Vojtěch Jarník International Mathematical Competition" http://vjimc.osu.cz/
.Το έχουμε ήδη διαπιστώσει.Mihalis_Lambrou έγραψε: Και όπως θα διαπιστώσεται, ο Αχιλλέας έχει τεράστιο εύρος γνώσεων. Δεν υπάρχει πρόβλημα σε Μαθηματική Ολυμπιάδα ή σε περιοδικό τύπου CRUX που να μην ξέρει την πηγή του. .
Πράγματι δεν χρειάζονται όλες οι υποθέσεις. Δίνω μια άλλη λύση που πάλι χρησιμοποιεί μόνο τις περιπτώσεις ν=0,1:Mihalis_Lambrou έγραψε:Χμμμμ. Ομολογώ πώς δάβασα κάπως γρήγορα την πρωταθείσα λύση στον απίθανο και δυσκολότατο διαγωνισμό Vojtech (που δεν τον ήξερα) αλλά κάτι δεν μου πάει καλά.achilleas έγραψε: πρόκειται για το 3ο πρόβλημα του 18ου διαγωνισμού "Vojtěch Jarník International Mathematical Competition" http://vjimc.osu.cz/
Ίσως φταίει ότι δεν έχω printer στο σπίτι, και δεν μπορώ να διαβάζω από οθόνης δύσκολα κείμενα.
Δεν βλέπω πουθενά να χρησιμοποιεί όλες τις υποθέσεις. Φαίνεται ότι στην περίπτωση του c > 0 αρκείται μόνο στα
.
Αλλά σίγουρα μπορεί κανείς εύκολα να κατασκευάσει αντιπαραδείγματα.
Κάνω λάθος;
Τέτοιο λάθος συγχωρείται, αλλά πάω τώρα να ψηφίσω ελπίζοντας να μην κάνω λάθος εκεί !
Φιλικά, και όπως έγραψε σε άλλο μήνυμα ο papel, καλό βόλι.
Μιχάλης
και παρατηρούμε ότι η συνάρτηση είναι παντού θετική (μεγαλύτερη του c>0) και αύξουσα. Επίσης
για κάθε
. Αλλά τότε για
έχουμε
.
, άτοπο.Να σημειώσω κἀτι τα όρια τηςR BORIS έγραψε:Μετἀ απο ένα ΠΜ το οποίο θα ανεβάσω είδα μια λύση στο
http://www.mediafire.com/download.php?zdnmwodynou
Νομίζω ότι στο λἠμμα 2 πρέπει να γραφεί
ανθα δειχθεί οτι δεν υπάρχει τέτοια συνάρτηση
μια άλλη απόδειξη πιο σχολική με προϋπόθεση ότιπου κάνει την άσκηση πιο σχολική είναι
Θέτωκαι πολλαπλασιάζω με
Καταλήγω στην![]()
Λόγω μονοτονίας για![]()
παίρνοντας όρια στοθα είναι
υπάρχουν x κοντά στο
αλλά[1]
Από την άλλη μεριά επειδή η αρχική ισχύει για κάθεθα πρέπει τα ίδια να ισχύουν για την παράγωγο
δηλαδή κοντά στο
![]()
[2]
Από [1] και [2] προκύπτει το επιθυμητό άτοπο για τα κοινά τους x
Β τρόπος ή όχι; τι λέτε
Για να φύγει η αναδρομικότητα πολλαπλασιάζω μεκαι ολοκληρώνω απο 0 έως x διατρώντας την φορά αν
αλλιως αλλάζοντας
Καταλήγω στηνολοκληρώνω απο 0 έως x διατηρώντας την φορά n φορές
Φτάνω στηνόπου P,Q τα πολυώνυμα Taylor των
στο σημείο 0 και βαθμών n-1,n αντιστοίχως
Ὀμωςκαι
Τελικά μετα τις αντικαταστάσεις και ,ενα ΘΜΤ
θα αρκούσε[3]
για x<0 πρέπει να διακρίνουμε περιπτώσεις n άτιος , περιττός γιατί η ανίσωση αλλάζει φορά κάθε φορά που ολοκληρώνουμε
αν n=2r η αρχική ανισότητα αλλάζει διότι ολοκληρώσαμε r+1 φορές και μένει ίδια αφού επειδή τελικά θα διαιρέσουμε με το
όμοια αν n=2r-1 δηλαδη[4]
Από εδώ και πέρα τα πράγματα μπλέκονται διότι τα m.q εξαρτώνται από το x και ολόκληρη ηκαι από το η και δεν μπορώ να βρώ το ελάχιστό της για κάθε f (παρ' όλο που ζητά για μια)
Κάνω μια σκέψη που μου ήρθε αργότερα
Αν όμως υπήρχε κάποιο c>0 καταλήγουμε σε άτοπο διότι οι παραστάσεις [3] ή [4] δεν έχουν inf (σταθεροποιώντας το η και έχοντας μεταβλητή το χ ή ανάποδα) όπως μπορούμε?να διαπιστώσουμε
δεν είναι γενικά τα ίδια έτσι το αριστερό μέλος της [2] χαλάει αλλά αυτό δεν πειράζει γιατί η αντίφαση οφείλεται στο δεξί μέλος που εξακολουθεί να ισχύει αφού όλα τα όρια είναι <-cΜέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες