Καλησπέρα από Θεσσαλονίκη.
Μπαίνω στην κουβέντα, όχι τόσο επειδή με αφορά άμεσα, όσο επειδή μου έστειλαν μήνυμα, σχεδόν ταυτόχρονα, δύο φίλοι για να με ενημερώσουν σχετικά με το θέμα...

Τιμή μας να συζητάτε τη διδακτική παρέμβαση που κάναμε σε ένα τμήμα της Α' Λυκείου. Αφού το κάνετε όμως θα πρέπει τουλάχιστον να δείτε ολόκληρο το πλαίσιο και ολόκληρο το φύλλο εργασίας που δόθηκε στους μαθητές κι όχι απομονωμένη την εξίσωση, η οποία δόθηκε στα παιδιά συνοδεία ενός επεξηγηματικού κειμένου, ενός κειμένου δηλαδή που "παρομοίαζε" κάποιες δύσκολες και άγνωστες καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε στη ζωή με το ζητούμενο, να λυθεί δηλαδή αυτή η άγνωση και δύσκολη εξίσωση κλπ.
Η διδακτική παρέμβαση δεν απέβλεπε στο να ελεγχθούν οι υπάρχουσες γνώσεις των παιδιών, αλλά οι αντιδράσεις τους! Ναι, όπως το λέω ακριβώς. Οι αντιδράσεις τους απέναντι σε μια "άγνωστη και δύσκολη κατάσταση", που πήρε τη μορφή αυτής της συγκεκριμένης εξίσωσης και μέσω αυτών των αντιδράσεων να ελεγxθεί μερικώς η ικανόητατά τους να αξιοποιούν συνδυαστικά κάποιες θελεμιώδεις γνώσεις τύπου: α^0=1, για κάθε πραγματικό μη μηδενικό α. Αυτό το γνωρίζουν όλοι οι μαθητές στην Α'. Το "γνωρίζουν", όμως; 'Ή μήπως το μαθαίνουν ως μια σχέση χωρίς νόημα; Μπαίνουν πολλά ερωτήματα, που δεν είναι ούτε της ώρας, ούτε του ιστοτόπου!

Εν πάσει περιπτώση, το θέμα είναι ότι θεωρούμε πως η διδακτική μας παρέμβαση σημείωσε επιτυχία στο βαθμό που ανέδειξε διάφορα προβλήματα, τα οποία στο τυπικό μάθημα της άλγεβρας τα παραγκωνίζουμε, τρέχοντας να προλάβουμε την ύλη. Στην εν λόγω παρέμβαση τα παιδιά εργάστηκαν ανά δύο και με τη δική μου συνεχή παρακολούθηση.. Μου έθεταν ερωτήματα και τα καθοδηγούσα διακριτικά, χωρίς να απαντώ άμεσα στα ερωτήματά τους.
Τα ευρήματα ήταν πολλά, ενδιαφέροντα και αποτελούν υλικό περαιτέρω έρευνας για το τι -τελικά- αντιλαμβάνονται οι μαθητές μας (προσοχή δεν μιλώ για τους τρεις έως πέντε μαθητές κάθε τμήματος με τους οποίους έχουμε, ή νομίζουμε ότι έχουμε, πλήρη και σαφή επικοινωνία κατά τη διάρκεια του μαθήματος ή για τους χαρισματικούς μαθητές που είναι μέλη του mathematica.gr) μιλώ για το σύνολο των μαθητών ενός τμήματος και εν προκειμένω ενός τμήματος με μέσο όρο, στο ωριαίο του 1ου τετραμήνου και στα τρία τεστ άλγεβρας που προηγήθηκαν, ίσο με 10,5.
Θεωρώ ότι το λάθος (το μέγα λάθος) που κάνουμε όλοι εμείς που διδάσκουμε, ή σχεδόν όλοι τέλος πάντων, είναι να προσδοκούμε μια και μόνο απάντηση σε κάθε ερώτημα που θέτουμε στους μαθητές μας:τη σωστή!!!
Αγαπητοί μου φίλοι, προσωπικά βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσες και διδακτικές τις λαθεμένες απαντήσεις και από αυτές, τις λαθεμένες απαντήσεις των παιδιών δηλαδή, διδάσκομαι η ίδια συχνά!
Μερικές φορές καταβάλω προσπάθεια να τις προκαλέσω με σκοπό μέσω του λάθους να οδηγηθούν στο σωστό, αφού πρώτα εξορκίσουν τα φαντάσματα του παρελθόντος!

Ένα τέτοιο παράδειγμα μπορείτε να δείτε εδώ
http://mathandliterature.blogspot.com/2 ... st_23.html
Καλό σας απόγευμα
[Ευχαριστώ τον Μάκη για την τόσο θερμή υπεράσπιση. Μάκη, το πώς κάνουμε μαθηματικά είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας του καθένα μας

]