Έστω συνάρτηση
μια μη σταθερή συνάρτηση με τις παρακάτω ιδιότητες :
και f παραγωγίσιμη στο 0
Να δείξετε ότι:
α)

β)Η γραφική παράσταση της συνάρτησης f είναι συμμετρική ως προς την αρχή των αξόνων
γ) Η f είναι παραγωγίσιμη στο

Άσκηση 2
α) Να βρείτε όλες τις συναρτήσεις
που επαληθεύουν την σχέση:
β) Στη συνέχεια να αποδείξετε ότι απ’ τις συναρτήσεις αυτές δύο μόνο είναι συνεχείς
Άσκηση 3
Να βρείτε όλες τις συναρτήσεις
που χαρακτηρίζονται απ’ τις ιδιότητες:
και υπάρχει
(δηλαδή η συνάρτηση δεν είναι ταυτόσημη με τη μηδενική )Άσκηση 4
Θεωρούμε τη συνάρτηση
με την ιδιότητα:
Να δειχθεί ότι:
α) Η γραφική παράσταση της συνάρτησης f διέρχεται από την αρχή των αξόνων
β)

Σημείωση:Αν είναι δυνατόν με όποια ασχολείστε να γράφετε αναλυτικά την απόδειξη-λύση, βοηθάμε τους αναγνώστες


f(0)=0 ή f (0)=1 ή f (0)=-1.
, άρα |f(χ)|<1,οπότε -1 <f (χ) <1
,άρα f(-x) = - f(χ) δηλαδή περιττή (συμμετρική ωσ προς αρχή αξόνων)
)=
=
=
=
=
=f ΄(0)(1-
)
άρα δεν έχεις χάσει τίποτα!![\displaystyle{1 \pm f\left( x \right) = 1 \pm f\left( {\frac{x}{2}} \right) = 1 \pm \frac{{f\left( {\frac{x}{2}} \right) + f\left( {\frac{x}{2}} \right)}}{{1 + f\left( {\frac{x}{2}} \right) \cdot f\left( {\frac{x}{2}} \right)}} = 1 \pm \frac{{f\left( {\frac{x}{2}} \right) + f\left( {\frac{x}{2}} \right)}}{{1 + f\left( {\frac{x}{2}} \right)^2 }} = \frac{{\left[ {1 \pm f\left( {\frac{x}{2}} \right)} \right]^2 }}{{1 + f^2 \left( {\frac{x}{2}} \right)}} \ge 0} \displaystyle{1 \pm f\left( x \right) = 1 \pm f\left( {\frac{x}{2}} \right) = 1 \pm \frac{{f\left( {\frac{x}{2}} \right) + f\left( {\frac{x}{2}} \right)}}{{1 + f\left( {\frac{x}{2}} \right) \cdot f\left( {\frac{x}{2}} \right)}} = 1 \pm \frac{{f\left( {\frac{x}{2}} \right) + f\left( {\frac{x}{2}} \right)}}{{1 + f\left( {\frac{x}{2}} \right)^2 }} = \frac{{\left[ {1 \pm f\left( {\frac{x}{2}} \right)} \right]^2 }}{{1 + f^2 \left( {\frac{x}{2}} \right)}} \ge 0}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/208daee0eddedcbe24d48dca3ba2d90c.png)

τέτοιου ώστε να μας δίνει: 
![\displaystyle{f\left( x \right) = f\left[ {x_0 + \left( {x - x_0 } \right)} \right] = \frac{{f\left( {x_0 } \right) + f\left( {x - x_0 } \right)}}{{1 + f\left( {x_0 } \right)f\left( {x - x_0 } \right)}} = \frac{{ \pm 1 + f\left( {x - x_0 } \right)}}{{1 \pm f\left( {x - x_0 } \right)}} = \pm 1} \displaystyle{f\left( x \right) = f\left[ {x_0 + \left( {x - x_0 } \right)} \right] = \frac{{f\left( {x_0 } \right) + f\left( {x - x_0 } \right)}}{{1 + f\left( {x_0 } \right)f\left( {x - x_0 } \right)}} = \frac{{ \pm 1 + f\left( {x - x_0 } \right)}}{{1 \pm f\left( {x - x_0 } \right)}} = \pm 1}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/c520f0565d4f7b494ad5bd14a85e6d63.png)

[1]
η [1] δίνει
ή 
[2]
στην [1] παίρνουμε
παίρνει μόνο τις τιμές
στο 
τότε η [1] δίνει
άτοπο
[3] ή
[4]
[1]
[2]
στην [1] έχουμε 
στην [1] έχουμε 
στην [1] έχουμε
λόγω της [2] παίρνουμε
στο R
[1]


ή
[2]
η[1] δίνει
ή
[3]
[4]
στο R λόγω του 1ου ερωτήματος
μπορούμε να θέσουμε
οπότε
δηλαδή
,
σταθερά.
είναι γνωστό ότι
, είναι παραγωγίσιμη στο 0,
και ότι για όλα τα
ισχύει:
για όλα τα
.
και
για όλα τα
είναι παραγωγίσιμη καί ότι για όλα τα 


![\displaystyle{\left( {x + y} \right)f\left( {x + y} \right) + 1 = \left[ {xf\left( x \right) + 1} \right]\left[ {yf\left( y \right) + 1} \right]\,\,,\forall x,y \in \Re } \displaystyle{\left( {x + y} \right)f\left( {x + y} \right) + 1 = \left[ {xf\left( x \right) + 1} \right]\left[ {yf\left( y \right) + 1} \right]\,\,,\forall x,y \in \Re }](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/3b00a7d5a5015b7654ab31dce18df19c.png)

[1]
[2]
που για x=0 καταλήγει σε άτοπο οπότε δεν υπάρχει τέτοια συνάρτηση f
όπως εύκολα προκύπτει από την [2].
[3]
αρα για x=1 παίρνουμε ![\displaystyle{f(q)=[f(1)]^q} \displaystyle{f(q)=[f(1)]^q}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/579cd0342ff1c91f4c21b778aafd69f0.png)
ο τύπος της συναρτησης f θα προκύψει από την 

τέτοια ώστε
για κάθε
;
ώστε
για κάθε
.
τέτοιες ώστε:
για κάθε
.
για κάθε
.
βρίσκουμε ότι
, δηλαδή
.
βρίσκουμε ότι
για κάθε
. Αν τώρα θέσουμε
βρίσκουμε
, δηλαδή
, άτοπο.
τέτοιες ώστε:
με
. Έτσι, οι υποθέσεις μεταφράζονται ως: 
για κάθε
και
για κάθε
.
για κάθε
.
.
με
, η οποία είναι 1-1.
για κάθε
. Έπεται ότι
.
με την ιδιότητα
για κάθε
.
οι οποίες ικανοποιούν τη σ.ε.
για κάθε
.
παίρνουμε
.
.
είναι επί διότι για κάθε
υπάρχει
( το
) για το οποίο
.
για
δίνει
δηλαδή
συνάρτηση που επαληθεύει τις αρχικές συνθήκες.
και λόγω των δεδομένων που ορίζεται το
έχουμε
άρα από τη σχέση
παίρνουμε
για κάθε
.
καταλήγεις σε αναδρομική 2ας τάξεως της μορφής
και επειδή
πρέπει
γιατί αλλιώς για μεγάλες τιμές του n ...