Ας επιχειρήσουμε μία ευρύτερη Γεωμετρική μελέτη του θέματος.
Στο
σχήμα 1 όταν ένας κύκλος έχει σταθερή ακτίνα έστω

, τότε βλέπουμε με στοιχειώδη και εύκολο τρόπο ότι όσο η γωνία

αυξάνει το μήκος

μειώνεται.
Αν τώρα μεταβούμε στο
σχήμα 2 και θεωρήσουμε την βάση

του τριγώνου

σταθερή αλλά και το μήκος της ακτίνας

του εγγεγραμμένου στο τρίγωνο κύκλου σταθερό, παίρνουμε

με το ελάχιστο του

να επιτυγχάνεται όταν μεγιστοποιείται κατά την συγκεκριμένη κίνηση η γωνία

, σύμφωνα με την προηγηθείσα μελέτη της περίπτωσης με βάση το σχήμα 1.
Όμως το κέντρο του εγγεγραμμένου κύκλου κινείται σε σταθερή ευθεία

παράλληλη προς την ευθεία

απέχουσα από αυτή απόσταση

και που οδηγεί στο ότι η μεγιστοποίηση της γωνίας

άρα και η ελαχιστοποίηση του εμβαδού

, επιτυγχάνεται όταν το κέντρο του εγγεγραμμένου κύκλου συμπέσει με την τομή της μεσοκάθετης του

με την

.
Λήφθηκε βέβαια υπ’ όψη ότι:
