, τότε
. Τα σημεία
και
ανήκουν στις γραφικές παραστάσεις και των δυο συναρτήσεων;Συντονιστής: emouroukos
, τότε
. Τα σημεία
και
ανήκουν στις γραφικές παραστάσεις και των δυο συναρτήσεων;Απομόνωσα το σημείο όποιου γίνεται το λογικό σφάλμα.bas_pap65 έγραψε: Αν εφαρμόσουμε τα γνωστά αυτά συμπεράσματα της γεωμετρίας στην περίπτωση των αντίστροφων συναρτήσεων βγάζουμε το συμπέρασμα ότι, μόνο οι συναρτήσεις που οι γραφικές τους παραστάσεις βρίσκονται πάνω στην ευθεία y=x είναι ίσες με τις αντίστροφές τους, και αυτές είναι οι ταυτοτικές συναρτήσεις, όπως πολύ σωστά αναφέρει ο κ. Πετράκης.
είναι περιττή.
.
(1).Τότε προκύπτει:
(2).
.
.
.Η ερώτησή σας είναι άσχετη μέ τό παραπάνω παράδειγμα. Στό παράδειγμα οί δύο συναρτήσεις έχουν διαφορετικό πεδίο ορισμού Β=[1,2] καί Γ=f(B)=[-2,-1], αντίστοιχα, ενώ ή ερώτησή σας αφορά δύο συναρτήσεις μέ τό ίδιο πεδίο ορισμού Β.a_petrakis έγραψε:Αν θεωρήσουμε την συνάρτηση f(x)=-x με πεδίο ορισμού το διάστημα Β=[1,2] τότε έχει αντίστροφη την f^(-1)(x)=-x πεδίο ορισμού το f(B)=[-2,-1]. Προφανώς οι δύο αυτές συναρτήσεις δεν είναι ίσες.
Ερώτηση 1: Αν δύο συναρτήσεις δεν είναι ίσες σε ένα σύνολο Β μπορούν να είναι ίσες σε ένα υπερσύνολο του Β;

Οιa_petrakis έγραψε: Αν για οποιοδήποτε λόγο περιορίσω την f στο σύνολο B, τότε η f^(-1) σε ποιο σύνολο θα περιοριστεί; στο B=[1,2] ή στο f(B)=[-2,-1];
και η
είναι ασφαλώς διαφορετικές. Δεν πάυει όμως να ισχύει ότι οι συναρτήσεις
και
είναι ίσες."Ίδιες" πολλαπλότητες είναι οί διαφορομορφικές πολλαπλότητες ?a_petrakis έγραψε:... παράγουν το ίδιο μονοδιάστατο manifold...

Κύριε Πετράκη,a_petrakis έγραψε:Η δική μου άποψη είναι ότι αν περιορίσω την συνάρτηση f στο σύνολο Β τότε η αντίστροφη της περιορίζεται «υποχρεωτικά» στο f(B) (μόνο σε αυτό και σε κανένα άλλο), διαφορετικά δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω για τον περιορισμό το σύμβολο f^(-1), γιατί απλούστατα οι συναρτήσεις f και f^(-1) με κοινό πεδίο ορισμού το Β δεν είναι αντίστροφες. Επιπλέον οποιοδήποτε συμπέρασμα και αν βγάλω συγκρίνοντας αυτές τις συναρτήσεις, δεν αφορά αντίστροφες συναρτήσεις, γιατί δεν είναι αντίστροφες.
και την αντίστροφή της 
στο Β να είναι η αντίστροφη του περιορισμού της συνάρτησης f στο Β;Παρακολουθώντας την ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση, δίνω μία απάντηση στην ερώρηση του kserk-ser έγραψε:Κύριε Πετράκη,a_petrakis έγραψε:Η δική μου άποψη είναι ότι αν περιορίσω την συνάρτηση f στο σύνολο Β τότε η αντίστροφη της περιορίζεται «υποχρεωτικά» στο f(B) (μόνο σε αυτό και σε κανένα άλλο), διαφορετικά δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω για τον περιορισμό το σύμβολο f^(-1), γιατί απλούστατα οι συναρτήσεις f και f^(-1) με κοινό πεδίο ορισμού το Β δεν είναι αντίστροφες. Επιπλέον οποιοδήποτε συμπέρασμα και αν βγάλω συγκρίνοντας αυτές τις συναρτήσεις, δεν αφορά αντίστροφες συναρτήσεις, γιατί δεν είναι αντίστροφες.
εξηγήστε μου κάτι:
Έχω τηνκαι την αντίστροφή της
Τι είναι αυτό που μας "υποχρεώνει" ο περιορισμός τηςστο Β να είναι η αντίστροφη του περιορισμού της συνάρτησης f στο Β;
στο Β δεν είναι, αναγκαστικά, η αντίστροφη συνάρτηση του περιορισμού της
στο Β.
σε κατάλληλο διάστημα ώστε αυτός ο περιορισμός να είναι η αντίστροφη συνάρτηση του περιορισμού της f στο Β;;;Συγνώμη αν φαίνεται κάτι τέτοιο , αλλά η πρόθεσή μου ήταν να βοηθήσω!Α.Κυριακόπουλος έγραψε:Αγαπητέ Μπάμπη.
Με αυτά που γράφεις δεν βοηθάς κανέναν .
Έχεις γνώμη;
Που αλλού να την πω δηλαδή και πώς ; Εδώ δεν είναι δημόσια ; Και πόσο πιο καθαρά ; Δεν έχω να προσθέσω τίποτα !Γιατί δεν την λες καθαρά δημόσια;
Δεν ελπίζω τίποτα, δε βοβάμαι τίποτα , είμαι λεύτερος !(Ν. Καζατζάκης )Τι φοβάσαι;
Έτσι είναι, αν έτσι νομίζεις !Όλα τα άλλα είναι κακώς νοούμενη «διπλωματία» ,που δεν έχουν καμία σχέση με τα μαθηματικά
Έχουμε 5 συναρτήσεις. Τιςmathxl έγραψε:Παρακολουθώντας την ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση, δίνω μία απάντηση στην ερώρηση του kserk-ser έγραψε:Κύριε Πετράκη,a_petrakis έγραψε:Η δική μου άποψη είναι ότι αν περιορίσω την συνάρτηση f στο σύνολο Β τότε η αντίστροφη της περιορίζεται «υποχρεωτικά» στο f(B) (μόνο σε αυτό και σε κανένα άλλο), διαφορετικά δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω για τον περιορισμό το σύμβολο f^(-1), γιατί απλούστατα οι συναρτήσεις f και f^(-1) με κοινό πεδίο ορισμού το Β δεν είναι αντίστροφες. Επιπλέον οποιοδήποτε συμπέρασμα και αν βγάλω συγκρίνοντας αυτές τις συναρτήσεις, δεν αφορά αντίστροφες συναρτήσεις, γιατί δεν είναι αντίστροφες.
εξηγήστε μου κάτι:
Έχω τηνκαι την αντίστροφή της
Τι είναι αυτό που μας "υποχρεώνει" ο περιορισμός τηςστο Β να είναι η αντίστροφη του περιορισμού της συνάρτησης f στο Β;
Το γεγονός ότι πρέπει (fof^-1)(y)=y και (f^-1of)(x)=x, αλλιώς δεν μιλάμε για αντιστροφή.
Αν δεν το δεχτούμε έχουμε το εξής πρόβλημα
Έστω η f(x) = -χ την οποία περιορίζουμε στο [-2,3], εάν και η αντίστροφη περιοριστεί στο ίδιο διάστημα [-2,3] τότε δεν ικανοποιούνται οι σχέσεις (fof^-1)(y)=y (προκύπτουν f^-1(y) που δεν ανήκουν στο [-2,3] )και (f^-1of)(x)=x (ομοίως) δεν ικανοποιούνται. Οπότε "υποχρεωτικά" περιοριζόμαστε στο [-3,2] για την αντίστροφη
και
. Σίγουρα το πεδίο ορισμού της
είναι το [-3,2] καμία διαφωνία. Αυτό όμως δεν μας δείχνει ότι οι
και
είναι διαφορετικές συναρτήσεις. Αν περιορίσουμε την f στο Β, πρέπει να κάνουμε ακριβώς το ίδιο πράγμα στην
. Δηλαδή να πάρουμε την
. Αυτή η συνάρτηση έχει πεδίο ορισμού το Β και είναι όντως ίση με την
. Ότι η
και
είναι διαφορετικές συναρτήσεις δεν είναι καθόλου παράξενο. Όπως δεν είναι παράξενο που οι συναρτήσεις
και
είναι συνήθως διαφορετικές.Νομίζω ότι το παράδειγμα που δίνω καλύπτει την ερώτησηk-ser έγραψε:Είναι απόλυτα σωστό και προφανές ότι:
Ο περιορισμός τηςστο Β δεν είναι, αναγκαστικά, η αντίστροφη συνάρτηση του περιορισμού της
στο Β.
Δηλαδή αν η f και η αντίστροφη της είναι ίσες(στο παράδειγμα που δίνω αυτό συμβαίνει), δεν πρέπει να είναι ίσοι και οι περιορισμοί τους;Και γενικότερα εάν δύο συναρτήσεις είναι ίσες δεν είναι ίσες και στον περιορισμό τους Β;Δεν μου φαίνεται προφανές αυτό που λες...
Το ερώτημά μου όμως παραμένει:
Αν περιορίσω την συνάρτηση f /A στο Β υποσύνολο του Α ποιος και τι με υποχρεώνει να περιορίσω και τηνσε κατάλληλο διάστημα ώστε αυτός ο περιορισμός να είναι η αντίστροφη συνάρτηση του περιορισμού της f στο Β;;;
/f(A) είναι ίσες τότε: ο περιορισμός τους στο οποιοσδήποτε σύνολο Β, το οποίο είναι υποσύνολο του A=f(A), θα δώσει ίσες συναρτήσεις και, ενδεχομένως, όχι αντίστροφες συναρτήσειςΔεν κάνουμε κύκλους. Το κουβάρι ξετυλίγουμε!mathxl έγραψε:Η πρόταση που αναφέρεις είναι σωστή αλλά μόλις χάθηκε η αντιστροφή...Νομίζω ότι κάνουμε κύκλους..
Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης