Δεν έχουν αρνητικούς όρους. Αυτό που κάνει είναι το εξής (θα το κάνω γιαjasonmaths4ever έγραψε:Μπορεί να μην κατάλαβα εγώ καλά, αλλά τι γίνεται αν μια από αυτές τις ακολουθίες έχει έστω και έναν αρνητικό όρο;Al.Koutsouridis έγραψε:Μιας και ο φάκελος είναι για την προετοιμασία παραθέτω την επίσημη λύση για την Άσκηση 7 σε απόκρυψη σε περίπτωση που κάποιος θέλει να ασχοληθεί ακόμα.
αντί για
).Υπάρχουν
ακολουθίες διαφοράς
όπου κάθε
ισούται με
ή
ή
. Π.χ. μια ακολουθία διαφοράς είναι η
. Αυτή η ακολουθία διαφοράς αντιστοιχεί σε πολλές ακολουθίες που την έχουν ως ακολουθία διαφοράς. Π.χ. στην
ή στην
κ.τ.λ. Σε όλες αυτές τις ακολουθίες, πάντα ο μικρότερος όρος είναι ο πέμπτος. Υπάρχει λοιπόν μόνο μία ακολουθία που έχει μικρότερο όρο το
και έχει ακολουθία διαφοράς την
. Αυτή είναι η
. Οπότε υπάρχουν ακριβώς
ακολουθίες που ο μικρότερός τους όρος είναι ο
. Υπάρχουν άλλες
με μικρότερο όρο το
και άλλες
με μικρότερο όρο το
. Συνολικό λοιπόν
όπου ο μικρότερος όρος είναι ένας από τους
ή
. Από αυτές μόνο οι
δεν έχουν το
ως όρο. Πιο συγκεκριμένα αυτές που όλοι οι όροι τους ισούνται είτε με
είτε με
. Οπότε τελικά έχουμε
ακολουθίες με τις ιδιότητες που θέλουμε.
θεωρούμε την ακολουθία διαφοράς
. Κάθε όρος της ακολουθίας διαφοράς είναι ίσος με 0, 1 ή -1. οπότε το πλήθος όλων των ακολουθιών διαφοράς είναι
.
όλων των ενδιαφερουσών ακολουθιών, το ελάχιστο στοιχείο των οποίων δεν υπερβαίνει το 3. Εξετάζουμε μια τυχαία ακολουθία διαφοράς
. Οποιοισδήποτε δύο ενδιαφέρουσες ακολουθίες που αντιστοιχούν σε αυτήν διαφέρουν στο να αθροίσουμε τον ίδιο αριθμό σε κάθε όρο τους. Άρα μεταξύ αυτών υπάρχει ακριβώς μία ακολουθία με ελάχιστο στοιχείο ίσο με 1, 2 ή 3. Έτσι έχουμε
.
τον αριθμό και το ζητούμενο πλήθος των ακολουθιών είναι
.
είναι
.
, που προκύπτει από το
. Όμως το
δίνει γινόμενο
που είναι μεγαλύτερο: 


ένας θετικός ακέραιος. Τοποθετούμε αυθαίρετα στην περιφέρεια ενός κύκλου τους αριθμούς
Σε κάθε χορδή που ενώνει δύο από αυτά τα σημεία αντιστοιχούμε έναν αριθμό που είναι ίσος με την απόλυτη τιμή της διαφοράς των αριθμών σε αυτά τα σημεία. 
να βρίσκεται στην θέση
και το
στην θέση
.
είναι και οι δύο περιττοί. Δείξτε ότι όποτε μετακινώ το πιόνι
πάλι θα είχαμε παράδειγμα με μικρότερη όμως απόσταση μεταξύ των
έτσι ώστε
να είναι ταυτόχρονα τέλειοι κύβοι ακεραίων
του
για τις οποίες ισχύει
αν ισχύει 

το ζητούμενο πλήθος. Πρώτα αποδεικνύουμε το εξής λήμμα:
.
είναι προφανές(
). Για το
έχουμε επαγωγικά:
, για κάθε
τέτοιο ώστε να ορίζονται οι δείκτες. Έτσι θέτοντας τώρα
έχουμε
, δηλαδή το ζητούμενο.
του
για τις οποίες ισχύει
. Αυτές τις ονομάζουμε καλές n-άδες. Θα αποδείξουμε επαγωγικά ότι
, με
.
ισχύει. Έστω ισχύει έως το
. Το δείχνουμε για
και παρατηρούμε ότι κάθε καλή (n-1)-αδα των 1,2,...,n-1 αντιστοιχεί σε μια καλή n-αδα του n και αντίστροφα:
. Άρα για
επιλογές.
. O
είναι ένας εκ των 1,3,...,n. Άν
αριθμός 1 μετά δεν θα μπορεί να μπει σε καμία θέση. Πράγματι έστω
. Τότε από το λήμμα
, άτοπο αφού
. Άρα
. Όμοια με πριν έχουμε
επιλογές λόγω της
.
με παρόμοιο σκεπτικό αποδεικνύουμε ότι
και άρα έχουμε άλλες
επιλογές.
έχουμε
επιλογές καλών n-αδων
.
όπως πριν έχουμε
, άρα 1 επιλογή.
(το οποιο είναι μικρότερο ή ισο απο
) και έτσι για
έχουμε τον ζητούμενο αριθμό.
.Να βρεθεί το πλήθος των συναρτήσεων
που είναι επί.
να υπάρχει
ώστε
. Τα στοιχεία του Α είναι σε πλήθος ένα παραπάνω από τα στοιχεία του Β. Είναι επομένως φανερό ότι για να είναι η δοσμένη συνάρτηση επί και με σύνολα ορισμού και τιμών τα Α και Β αντίστοιχα, θα πρέπει κάθε ένα στοιχείο του Α να αντιστοιχίζεται σε ένα στοιχείο του Β και κάθε στοιχείο του Β να αντιστοιχίζεται σε ένα στοιχείο του Α, εκτός από ένα που θα αντιστοιχίζεται σε 2. Άρα, αν φανταστούμε τα στοιχεία του Β τοποθετημένα σε
συναρτήσεις.
υπάρχει
με
. Έχουμε πέντε τρόπους να τοποθετήσουμε το
τότε για
είναι
.
πρώτων αριθμών ώστε
και
.
θετικοί ακέραιοι μικρότεροι του
να δείξετε ότι είναι όλοι ίσοι.
τότε έχω συνολικά
συναρτήσεις, και έτσι αυτές είναι στο σύνολο
συναρτήσεις. 
,
,
,
συνεπώς τα ζεύγη
αποτελούν λύση οπότε πλέον θα ερευνήσω την εξίσωση για 
Επειδή
τότε ο
θα διαιρεί ακριβώς έναν παράγοντα .
είτε
(1)
είτε
είτε
είτε
. Σε κάθε περίπτωση θα ισχύει ότι
(2)
και τελικά...
(3) αλλά από (1)
άρα
q=p+1
αντικαθιστώντας δεν θα έχω λύση για
αν και δεν χρειάστηκε .
δεν έχει ακέραιες λύσεις.
,
θετικοί ακέραιοι και
τότε
και 
(γιατί
περιττός)
τότε από θεώρημα euler θα πρέπει
αδύνατον άρα
άρα
άρα
και 
(1) και δεδομένου ότι
με προφανή λύση την
άρα πάω στην (1) συνεπώς 
(2)
είναι της μορφής
άρα θα έχει πρώτο διαιρέτη της μορφής αυτής αφού αν δεν είχε τότε ως περιττός θα είχε μόνο της μορφής
που το γινόμενο τους δεν θα ήταν ποτέ της μορφής
αλλά σύμφωνα με το λήμμα επειδή
τότε
η εύρεση των κατάλληλων