ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ-ΠΟΥ ΠΑΜΕ ;

[bilstef]

Η ΔΙΕΘΝΗ και Ελληνική Σύγχρονη Εκπαιδευτική ΑΓΩΓΗ και Παιδαγωγική μιλάει για ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ διδασκαλία μέσα στο ΓΕΝΙΚΟ σχολείο και ΟΧΙ για ΕΙΔΙΚΑ σχολεία.ΜΙΛΑΕΙ και ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ με νόμους την ένταξη μαθητών με δυσκολίες (αναπηρίες σωματικές, ψυχολογικές και εγκεφαλικές ) στο γενικό σχολείο.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ -ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ σχολεία για ΡΟΜΑ κλπ
Στα δικά μας σχολεία υπάρχουν τέτοια παιδιά που μπορεί να μας φτάνουν στα όρια μας αλλά συγχρόνως αυξάνουν την αγάπη μας γιάυτά και την δουλειά μας και τους πειραματισμούς μας για καλύτερη τους ΠΑΙΔΕΙΑ και ένταξη στην κοινωνία .
Στα ΠΠΣ ΟΛΑ είναι ΑΡΙΣΤΑ και τέτοιοι μαθητές εξοβελισμένοι!!!!!! .Τι αντίκτυπο άραγε έχει στην ψυχολογία των μαθητών τους; (με δεδομένο ότι ένας από τους σκοπούς του σχολείου είναι και η γνωριμία -συγχρωτισμός και η ανοχή με το διαφορετικό ; )
ΥΓ: Στα παλιότερα χρόνια οι μαθητές για να πάνε στο γυμνάσιο έδιναν εξετάσεις.Για να πάνε στο Λύκειο έδιναν εξετάσεις .
ΈΠΡΕΠΕ;
Τα σχολεία ήταν αριστείας ;
Στα ΠΠΣ νηπιαγωγεία (υπάρχουν ; αν όχι ,πρέπει να υπάρχουν ; ) τα παιδιά δίνουν εξετάσεις;

ΥΓ: ΠΟΤΕ εξεγγέλθηκαν σχολεία για Ρομά και για μουσουλμανόπαιδες ;

θα κλείσω με την φράση: ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ , ΑΡΙΣΤΟΝ

[S.E.Louridas]

Σαν συμπλήρωση της ημέτερης τοποθέτησης για τα ΠΠΣ θα ήθελα να εξωτερικεύσω μία σκέψη μου. Οι αριστούχοι και αυτοί που αγαπούν τα Μαθηματικά ή άλλα μαθήματα δεν είναι δυνατόν να απορροφηθούν όλοι από τα υπάρχοντα ΠΠ. Προσωπικά ως έχων εμπιστοσύνη στην Δημόσια Εκπαίδευση όσοι ας πούμε από τους Αριστούχους «περισσέψουν» θα συνεχίσουν τις σπουδές στους στα άλλα σχολειά της πατρίδας και θα ξετυλίξουν το ταλέντο τους αφού οι διδάσκοντες εκεί θα ασχοληθούν επιπλέον και σωστά μαζί τους. Ερώτημα ζωής: Δεν είναι είδος ρατσισμού να θεωρούμε περίπου ύβρη την σκέψη για φοίτηση σε τεχνικό αναβαθμισμένο Λύκειο που πρέπει να το απαιτήσουμε σαν τέτοιο που θα κατοχυρώνει επαγγελματικά ένα παιδί που "δεν πάει" την άλλη διαδρομή, ώστε να ζήσει αυτός και η οικογένεια του αξιοπρεπώς, χωρίς το στίγμα του «βλάκα» τελικά που κάνει μόνο για δουλειές για μη ικανούς όπως κτίστης ή μηχανικός αυτοκινήτων ή κομμώτρια κ.τ.λ.; Τώρα τις δύσκολες μέρες που ζούμε για τα παιδιά που δεν έχουν χρήματα ας δημιουργήσουμε αλληλέγγυους θύλακες ενισχυτικής διδασκαλίας. Επιτρέψτε μου να αναφέρω ότι προσωπικά και με άλλους συντοπίτες συναδέλφους μας ήμαστε στην περιοχή μας στο Αιγάλεω σε τέτοιον θύλακα. Επίσης για τον επόμενο χρόνο σε συνεννόηση με τον φίλο Δήμαρχο θα δημιουργήσουμε αλληλέγγυο ενισχυτικό περιβάλλον για μαθητές που επιδιώκουν την αριστεία και είναι...αλλά περήφανοι. Τελειώνοντας πιστεύω προσωπικά στην εκμετάλλευση του Χαρίσματος άρα και της Αριστείας παντού, στον Δάσκαλο, τον γιατρό, τον κτίστη, τον αγρότη, ...,τον, ..., την...πάντα μέσα από το περιβάλλον της Δημοκρατικής Αξιοκρατίας και της κοινωνικής ισότητας μακριά από καμουφλαρισμένους , τελικά, ρατσισμούς. Γιατί κ. υπουργέ να μην γίνεται κλήρωση και μεταξύ των βουλευτών για την τοποθέτηση τους με τον τρόπο αυτό στις υπουργικές θέσεις;

[bilstef]

Υπουργός : Διαχωρίζονται απο φέτος πειραματικά και πρότυπα σχολεία
http://left.gr/news/diahorizontai-apo-f ... pa-sholeia

[Ανδρέας Πούλος]

Το νόημα του ιδεολογήματος για να καταργηθούν οι εξετάσεις στα Πρότυπα-Πειραματικά σχολεία
συνοψίζεται σε αυτό που έγραψε ο Bilstef "ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ".
Είναι ένα ρητό "μαϊμού" που κυκλοφορεί γενικά στην ελληνική κοινωνία και δεν γνωρίζω από που έλκει την προέλευσή του.
Αν το εξετάσουμε λογικά σημαίνει ότι κάθε μέτρο είναι άριστο. Αυτό είναι αντιφατικό και ασύμβατο με την Λογική την οποία υποτίθεται ως μαθηματικοί έχουμε ως βασικό εργαλείο για το επάγγελμα μας.
Αφού όλα τα μέτρα είναι άριστα, τότε και οι εξετάσεις είναι ένα άριστο μέτρο, τότε προς τι ο "διάλογος" και οι αντιπαραθέσεις;
Στην Ελληνική Γραμματεία το ρητό που έχει διασωθεί είναι "ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ" και αποδίδεται στον Κλεόβουλο τον Ρόδιο (6ος αιώνας π.Χ.).
Χωρίς να υποβιβάσω το επίπεδο του διαλόγου για τα Πειραματικά Σχολεία - στα οποία υπηρέτησα επί 17 συνεχή έτη - θέλω να σημειώσω ότι πρέπει να γνωρίζουμε αρκετά πράγματα περί αριστείας και ταλαντούχων μαθητών για να συζητάμε για ένα τέτοιο σοβαρό θέμα.
Ανδρέας Πούλος

[fmak65]

Να καταθέσω και εγώ την εμπειρία μου από τα πειραματικά σχολεία, και την γνώμη μου για το θέμα.
Οι μαθητές οι οποίοι πήγαιναν στα πειραματικά όταν ήταν με κλήρωση, ήταν οι μαθητές οι οποίοι είχαν γονείς που ενδιαφερόταν για την μάθηση των παιδιών τους.Γεγονός που θα συμβαίνει και τώρα (αν καταργηθούν οι εξετάσεις).
Από έρευνα που έγινε στο πειραματικό σχολείο των παιδιών μου ο μέσος όρος γνώσεων των γονέων ήταν με γνώσεις Λυκείου προς Πανεπιστήμιο. Αντιπροσωπευτικότατο δείγμα της κοινωνίας μας.
Με τις εξετάσεις απλώς πήγαιναν οι καλύτεροι από αυτούς.
Στα πειραματικά που έχουν νηπιαγωγείο ή δημοτικό πήγαιναν αυτοί που ενδιαφερόντουσαν για τα παιδιά τους και είχαν τον χρόνο οι ίδιοι ή τα χρήματα να πληρώνουν κάποιον, να τα πηγαινοφέρνουν (άρα ακόμη πιο μικρό δείγμα και προφανώς πιο ελιτίστικο, εγώ για παράδειγμα δεν μπορώ να το κάνω) και συνέχιζαν τα παιδιά ως το λύκειο με κλεισμένη την θέση και με καθηγητές που είχαν αυξημένα προσόντα (μεταπτυχιακά, διδακτορικά κ.α.), όχι αποκλειστικά οι καλύτεροι , αλλά κατά τεκμήριο από τους καλύτερους.
Άρα είχαμε ένα υβριδικό πειραματικό σχολείο, <<ανοιχτό στους μαθητές και αν γινόταν πειραματικές διδασκαλίες θα είχαν ενδεικτικά αποτελέσματα για να εφαρμοστούν σε όλα τα σχολεία>>.
Πρέπει να αποφασίσουμε τι σχολεία θέλουμε?
Τα σχολεία είναι για να εξυπηρετούν τους κατοίκους της περιοχής, άσχετα αν είναι ιστορικά πρότυπα σχολεία ή οποιαδήποτε άλλα. Εκτός και αν είναι σχολεία αριστείας ή ειδικών κλίσεων (μουσικά, καλλιτεχνικά,φιλολογικά, θετικών επιστημών, κληροδοτήματα με ειδικούς όρους κ.α.) που διαλέγουν τους μαθητές με κάποιο κριτήριο , είτε κάποιο πτυχίο , είτε εξετάσεις, όπως και τους καθηγητές που θα διδάξουν αυτούς τους επιλεγμένους μαθητές.
Θέλουμε να κάνουμε μια πειραματική διδασκαλία, κληρώνουμε το σχολείο (και απαγορεύεται να ξαναγίνει εκεί ξανά πείραμα) που θα γίνει και με τους καθηγητές και μαθητές που έχει κάνουμε το πείραμα , με την καθοδήγηση των ειδικών και βλέπουμε τα αποτελέσματα.
Όλες οι άλλες λύσεις είναι ιμιτασιόν λύσεις προσαρμοσμένες στα <γυαλιά> που βλέπει ο καθένας το πρόβλημα.

[Μπάμπης Στεργίου]

Έχουμε κατά καιρούς εκφράσει την άποψη ότι καλό σχολείο δεν είναι μόνο αυτό που έχει άριστους μαθητές, αλλά αυτό που παρέχει καλή παιδεία και διαμορφώνει τελικά καλούς μαθητές, όπου με τον όρο ''καλή παιδεία'' είναι αυτό που έχουν διατυπώσει διαχρονικά οι μεγάλοι παιδαγωγοί , δάσκαλοι και διανοούμενοι.

Τα Πρότυπα -Πειραματικά σχολεία μπορούν, εκτός των άλλων, να είναι καλά σχολεία για τον επιπλέον λόγο ότι οι μαθητές που φοιτούν έχουν ένα ελάχιστο επίπεδο μαθησιακών δυνατοτήτων και προφανώς τις προαπαιτούμενες γνώσεις για να συνεχίσουν σε μια αυξημένης γνωστικής απαίτησης σχολική ζωή, όχι όμως υποχρεωτικά εντατικής, λόγω της επιλογής τους με εξετάσεις.

Τα υπόλοιπα σχολεία πρέπει και μπορούν να προσφέρουν εξίσου καλό μορφωτικό και πολιτιστικό αγαθό, με μια απλή νομοθετική τακτοποίηση που δεν είναι άλλη παρά η σωστή κατεύθυνση των μαθητών στο κατάλληλο σχολείο μετά το πέρας της υποχρεωτικής εκπαίδευσης , δηλαδή με το τέλος της Γ' Γυμνασίου.
Αφού η Πολιτεία έχει θεσπίσει τα ΕΠΑΛ, είναι τελείως αδόκιμο να επιτρέπει στους μαθητές που τελειώνουν την Γ' Γυμνασίου την επιλογή ΓΕΛ ή ΕΠΑΛ χωρίς καμιά άλλη παρέμβαση ή υπόδειξη.
Θεωρώ λοιπόν τελείως απαραίτητο να δίνεται στο τέλος της Γ' Γυμνασίου μια Εξέταση Ωρίμανσης που θα αποτελεί έναν πρώτο δείκτη για το που βρίσκεται νοητικά και μαθησιακά κάθε παιδί.Σκοπός αυτής της εξέτασης θα είναι να προστατέψει τον αδύνατο μαθητή και την οικογένειά του από το κάνει λάθος επιλογή σχολείου και κυρίως με το να επιλέξει Γενικό Λύκειο, όταν δεν πληρεί τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για ένα τόσο αυστηρό και απαιτητικό σχολείο.

Αν το ΓΕΛ καταφέρει να στρέψει με τίμιο τρόπο πέντε μαθητές κατά μέσο από κάθε τμήμα της Α' Λυκείου σε άλλο τύπο σχολείου, μπορεί άνετα από εκεί και πέρα να είναι ένα καλό σχολείο που προσφέρει στο μαθητή και στην κοινωνία αυτό που πρέπει.Τόσο απλά φαίνονται τα πράγματα ! Είναι όμως ;

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Υπό διαμόρφωση

Η εξέταση αυτή θα γίνει σε δύο δίωρα :

Στο πρώτο θα εξετάζεται σε βασικές γνώσεις στα Θετικά μαθήματα και στο δεύτερο στα Γλωσσικά, με ύλη κυρίως από την Γ' Γυμνασίου, αλλά και από μικρότερες τάξεις.
Έτσι, για παράδειγμα στα θετικά μαθήματα, θα εξετάζεται αν ο μαθητής μπορεί να λύνει μια εξίσωση α' ή β' βαθμού , ένα γραμμικό σύστημα, ή ένα απλό πρόβλημα ποσοστών κλπ. Η εξέταση αυτή μπορεί να γίνεται πχ με 15 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής και με 5 ερωτήσεις ανάπτυξης, ώστε να διορθώνεται γρήγορα και ομοιόμορφα. Κάτι ανάλογο μπορεί να γίνει στα γλωσσικά μαθήματα. Τα θέματα θα είναι πανελλήνιας εμβέλειας και η εξέταση θα γίνεται την ίδια μέρα και ώρα, μετά το τέλος των εξετάσεων απόλυσης.

Μετά την εξέταση αυτή ο μαθητής θα παίρνει ένα επίσημο έγγραφο με εκατοστιαία κλίμακα της μέσης επίδοσής του , ώστε ο γονιός αλλά και ο μαθητής να έχουν άποψη για το που βρίσκονται όσον αφορά τις βασικές γνώσεις αλλά και τις δυνατότητες που ανοίγονται.
Με βάση το Πιστοποιτητικό αυτό, ο μαθητής θα μπορεί να αιτείται εγγραφή σε ΓΕΛ ή ΕΠΑΛ, θα έχει όμως το σχολείο δικαίωμα πριν την εγγραφή να συζητήσει με τον κηδεμόνα και να συναποφασίσουν αν η επιλογή είναι σωστή ή μήπως το παιδί πρέπει να ακολουθήσει άλλον τύπο σχολείου.

Τα πρότυπα λοιπόν σχολεία είναι καλό να συνεχίσουν να επιλέγουν μαθητές με εξετάσεις.Από κει και πέρα και αυτά τα σχολεία έχουν πολύ δρόμο για να επιτελέσουν σωστά το ρόλο τους και να εκπληρώσουν το σκοπό για τον οποίο υπάρχουν, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι άξια φέρουν τον τίτλο τους !

Μπάμπης

[Ανδρέας Πούλος]

Οι γείτονες οι Σέρβοι έχουν ειδικά πρότυπα σχολεία και μάλιστα με έμφαση στα Μαθηματικά.
Το περίεργο είναι ότι τα είχαν ιδρύσει επί κομμουνιστικού καθεστώτος και τα διατηρούν και σήμερα.
Δείτε την σελίδα http://en.wikipedia.org/wiki/Matemati%C4%8Dka_gimnazija

Πόσο πίσω είναι κάποιες χώρες;
Συγνώμη, αλλά έχω σκοπό να επιμείνω στο θέμα αυτό της συζήτησης.

Ανδρέας Πούλος

[Mihalis_Lambrou]

Οι γείτονες οι Σέρβοι έχουν ειδικά πρότυπα σχολεία και μάλιστα με έμφαση στα Μαθηματικά.

Σωστό. Και πολλές άλλες χώρες έχουν ειδικά Μαθηματικά Σχολεία, σε όλο το πολιτικό και οικονομικό φάσμα. Έχω δει πολλά τέτοια σχολεία από πρώτο χέρι, τα οποία με κάλεσαν στο παρελθόν να κάνω ομιλίες στα παιδιά τους: Π.χ. Ρουμανία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, ΗΠΑ, Αυστραλία, Αγγλία, Ινδονησία (και είχα πρόσκληση να πάω στην Ν. Κορέα και Σλοβενία, αλλά ανέβαλα). Σε όλα τα παιδιά ήσαν εξαιρετικά υψηλού επιπέδου, και σπούδαζαν συνήθως δωρεάν ή με σοβαρή υποτροφία.

[Demetres]

Το περίεργο είναι ότι τα είχαν ιδρύσει επί κομμουνιστικού καθεστώτος και τα διατηρούν και σήμερα.

Ακριβώς έτσι είναι!

Αντιγράφω από το έβδομο κεφάλαιο του βιβλίου "Russian Mathematics Education - Programmes and Practices" των Karp και Vogeli. Τα αγγλικά τα βάζω σε απόκρυψη. Μετά από κάθε παράγραφο βάζω την μετάφρασή μου (με την βοήθεια του google) στα Ελληνικά. Η έμφαση είναι δική μου.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

However, the situation began to change by the very end of the 1950s, when classes and schools with an advanced course of study in mathematics began to appear. Almost all of today’s Russian mathematicians passed through such schools.

Ωστόσο, η κατάσταση άρχισε να αλλάζει προς το τέλος της δεκαετίας του 1950, όταν τάξεις και σχολεία με ένα προηγμένο πρόγραμμα σπουδών στα μαθηματικά άρχισαν να εμφανίζονται. Σχεδόν όλοι οι σημερινοί Ρώσοι μαθηματικοί πέρασαν από τέτοια σχολεία.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

In practice, however, the schools with an advanced course of study in mathematics that began to appear — and starting with the following school year, 1960–61, their number grew quickly — turned out not to be especially mass-educational, but quite selective.

Στην πράξη, ωστόσο, τα σχολεία με ένα προηγμένο πρόγραμμα σπουδών στα μαθηματικά που άρχισαν να εμφανίζονται - και ξεκινώντας από το επόμενο σχολικό έτος, 1960-1961, ο αριθμός τους αυξήθηκε γρήγορα - αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ιδιαίτερα μαζικής εκπαίδευσης, αλλά αρκετά επιλεκτικά.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

In saying this, Khrushchev cited the prominent mathematician M. A. Lavrentiev, who had been invited to the meeting, remarking that school education was overloaded with useless information.

Students spend 11 years sitting in schools and still come out as idiots, because if you’re born that way, school won’t give you more brains. And I agree with Comrade Lavrentiev: talents are born, one really has to be born a mathematician. (p. 804)

Khrushchev went on:

Therefore, I believe that there must be a selection of mathematicians and that they must be educated from childhood. (p. 804)

Λέγοντας αυτά, ο Χρουστσόφ ανέφερε τον διάσημο μαθηματικό Μ. Α. Lavrentiev, ο οποίος είχε προσκληθεί στη σύσκεψη, παρατηρώντας ότι η σχολική εκπαίδευση ήταν υπερφορτωμένη με άχρηστες πληροφορίες.

«Οι μαθητές ξοδεύουν 11 χρόνια παρακαθήμενοι σε σχολεία και εξακολουθούν να βγαίνουν ηλίθιοι, γιατί αν έχεις γεννηθεί με αυτόν τον τρόπο, το σχολείο δεν θα σου δώσει περισσότερο μυαλό. Και συμφωνώ με το σύντροφο Lavrentiev: Τα ταλέντα γεννιούνται, πρέπει πραγματικά κάποιος να γεννηθεί μαθηματικός.» (σελ. 804)

Ο Χρουστσόφ συνέχισε:

«Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει μια επιλογή των μαθηματικών και ότι θα πρέπει να εκπαιδευτούν από την παιδική ηλικία.» (σελ. 804)



Η παράθεση στην σελίδα 804 είναι από το

Fursenko, A. (Ed.). (2004). Prezidium TsK KPSS 1954–1964. Chernovye protokol’nye zapisi zasedanii. Stenogrammy [The Presidium of the Central Committee of the CPSU, 1954–1964. Transcripts of Meetings]. Moscow: Rosspen.

το οποίο όμως δεν έψαξα κοθότι και να το έβρισκα δεν γνωρίζω ρωσικά.

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, δεν συμφωνώ με την πρώτη παράγραφο από τα λεγόμενα του Χρουστσόφ που παρέθεσα. Αυτές όμως ήταν οι απόψεις του ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης τότε. Άκρως αντίθετες από την ρετσινιά της αριστείας. Βέβαια αυτήν την αριστεία την χρειάζονταν. Αντιγράφοντας ακόμα δυο παραγράφους.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Of course, government leaders were to some extent constrained by the need to adhere to ideological dogmas; indeed, it may be supposed that they actually thought in these terms. But these individuals could not have been mistaken for sincere fighters for egalitarian communist ideals. For them, political reality was far more important.

One element in this reality was the need to engage in military- technological rivalry with the United States. This need spurred them variously to support (seek out, develop) the creators of the “nuclear shield of the homeland” — highly qualified scientists and engineers.

Φυσικά, οι ηγέτες των κυβερνήσεων ήταν σε κάποιο βαθμό περιορισμένοι από την ανάγκη να συμμορφώνονται στα ιδεολογικά δόγματα. Πράγματι, μπορεί να υποτεθεί ότι όντως πίστευαν σε αυτούς τους όρους. Αλλά αυτά τα άτομα δεν ήταν δυνατόν να εκληφθούν ως ειλικρινείς μαχητές για τα εξισωτικά κομμουνιστικά ιδεώδη. Γι' αυτούς, η πολιτική πραγματικότητα ήταν πολύ πιο σημαντική.

Ένα στοιχείο σε αυτήν την πραγματικότητα ήταν η ανάγκη να συμμετάσχουν σε στρατιωτικο-τεχνολογικό ανταγωνισμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή η ανάγκη τους ώθησε ποικιλοτρόπως στην υποστήριξη (αναζήτηση, ανάπτυξη), των δημιουργών της «πυρηνικής ασπίδας της πατρίδας" - εξαιρετικά καταρτισμένων επιστημόνων και μηχανικών.

[Ανδρέας Πούλος]

Αγαπητέ Δημήτρη,
επειδή το Φόρουμ αφορά θέματα γύρω από τα Μαθηματικά και τη μαθηματική εκπαίδευση δεν μπορώ να επεκταθώ και σε άλλα σχετικά ζητήματα,
τα οποία έχουν άμεση σχέση με το θέμα που συζητάμε, αλλά μπορεί να θεωρηθούν "αταίριαστα".
Πάντως για το βιβλίο που αναφέρεις σχετικά με την μαθηματική εκπαίδευση στη Ρωσία δεν είναι τυχαίο ότι το έχουν μεταφράσει και οι Αμερικάνοι.
Βέβαια, αυτό δεν αποτελεί απόδειξη σπουδαιότητας, διότι αυτοί μεταφράσουν σχεδόν τα πάντα.
Είναι σημαντικό ότι ο Vongeli είχε ασχοληθεί από πολύ παλαιότερα με τη μαθηματική εκπαίδευση στη Ρωσία.
Στο επισυναπτόμενο φύλλο με τα δύο εξώφυλλα βιβλίων, δίνω ένα δείγμα βιβλίου του 1968 που αναφέρεται στην εκπαίδευση των μαθηματικά ταλαντούχων στη Ρωσία, πάλι ο Vongeli είναι μέσα.
Αν κατάλαβα καλά,πήγε με ειδική αποστολή στη Ρωσία για να μελετήσει την κατάσταση για την οποία είχε ενδιαφερθεί και η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των Η.Π.Α.
Το άλλο εξώφυλλο είναι από βιβλίο του 2003 για τους Ρώσους μαθηματικούς βιογραφίες, έργο κλπ.
Όλοι οι νεώτεροι μαθηματικοί έχουν φοιτήσει στα σχολεία ταλαντούχων μαθητών της Ρωσίας.
Και εμείς εδώ, το όμως που κάνουμε είναι να αναπτύσσουμε φτηνιάρικα ιδεολογήματα και να φωνασκούμε με αυταρέσκεια, αν πρέπει και δεν πρέπει κλπ.
Πάντως, όσο παρατηρώ ότι το θέμα που συζητάμε έχει ενδιαφέρον και γράφουν για αυτό οι φίλοι του Φόρουμ,
θα προσπαθώ κι εγώ με τις μικρές μου δυνάμεις να συντηρώ το πνεύμα του διαλόγου και της ανταλλαγής απόψεων με ντοκουμέντα και στοιχεία.

Ανδρέας Πούλος

[Al.Koutsouridis]

Καλησπέρα,

Γενικότερα η διαστρέβλωση των ιδεών και εννοιών δείχνει να γίνεται πιο εύκολα στην ελληνική κοινωνία από ότι σε άλλες.

Όλα αυτά ξεκινάνε με την επίτευξη ενός μακροπρόθεσμου στόχου/σκοπού σε κρατικό εθνικό επίπεδο πιστεύω. Τι θέλουμε να πετύχουμε για παράδειγμα ως κοινωνία ως αναφορά τα μαθηματικά το 2030;

Το κυριότερο πρόβλημα είναι η ξεκάθαρη τοποθέτηση στόχων και η ανεξαρτήτως κομματικού/ιδεολογικού υπόβαθρου προσήλωση σε αυτούς. Δεν μπορεί η εκπαίδευση να αλλάζει με κάθε υπουργό και μάλιστα πολλές φορές με διαφορετικούς υπουργούς του ίδιου κόμματος. Αυτά είναι ανεπίτρεπτα για μια δομημένη προσέγγιση στην εκπαίδευση. Τα παραδείγματα των χωρών που αναφέρθηκαν σε προηγούμενες δημοσιεύσεις Σερβία, Ρωσία παρότι δέχθηκαν τεράστιες αλλαγές παρέμειναν προσηλωμένοι στο πρόγραμμά τους μπορούν να θεωρηθούν και ως οδηγοί.

Μερικοί υποθετικοί στόχοι:

1. Αύξηση του μέσου μαθηματικού μορφωτικού επιπέδου.

2. Εκπροσώπηση στη Διεθνή μαθηματική ολυμπιάδα με 4 χρυσά μετάλλια.

3. Δημιουργία “ελληνικής σχολής” στα μαθηματικά σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Αύξηση κατά πολύ των ελληνικών άρθρων στα διεθνή καταξιωμένα περιοδικά. Αυτόνομο μαθηματικό υπόβαθρο για τις πολυτεχνικές, τεχνολογικές σχολές. Για παράδειγμα αν θέλουμε να λύσουμε ένα πρόβλημα να καταφεύγουμε στον Έλληνα μαθηματικό και να έχει την δυνατότητα αυτός να μας δώσει την λύση σε μεγάλο βαθμό.

Όπως καταλαβαίνετε και πολλοί άλλοι τέτοιοι παρόμοιοι στόχοι. Δεν είμαι ούτε ο κατάλληλος αλλά και οι γνώσεις μου είναι περιορισμένες για να τα θέσω, προφανώς όμως υπάρχουν.

Δεν λέω ότι συμφωνώ με το να γίνουν αυτά ή αν είναι αναγκαία αυτό το ερώτημα άπτεται περισσότερο φιλοσοφικών/ιδεολογικών αναζητήσεων. Αλλά νομίζω θα συμφωνούσαν οι πολλοί ότι θα έπρεπε να είναι στόχοι ενός κράτους.

Στο παραπάνω πλαίσιο στόχων θα πρέπει να διακρίνουμε πιστεύω την αναγκαιότητα διαχωρισμού του πρότυπου από το πειραματικό. Η ακόμα πιο πρωταρχικά την αναγκαιότητα της ύπαρξης και τον δύο ή αντίστοιχων δομών στην εκπαίδευση.

Το πειραματικό θα έπρεπε να είναι ένα σχολείο για όλους για αυτό και μια επιλογή με κλήρωση θα ήταν ίσως η καλύτερη δυνατή. Σκοπός θα ήταν η εφαρμογή μιας νέας εκπαιδευτικής διαδικασίας που θα ήταν όντως πειραματική οπότε και το τυχαίο δείγμα θα ήταν το πλέον αποτελεσματικό. Τα αποτελέσματα θα έπρεπε να αξιολογούνται από τα πλέον ικανά και αξιόπιστα άτομα και αν κριθεί ότι είναι προς την σωστή κατεύθυνση να γίνεται η προσπάθεια εφαρμογής τους στο σύνολο για την επίτευξη του στόχου (1).

Απ την άλλη ο σκοπός του πρότυπου σχολείου δεν θα ήταν ο πειραματισμός αλλά η ανάδειξη του ταλέντου και δημιουργία περιβάλλοντος που θα επιταχύνει την ανάπτυξη αυτού του ταλέντου. Προφανώς σε μια τέτοια περίπτωση η εισαγωγή με εξετάσεις είναι μονόδρομος. Το πρότυπο σχολείο θα μπορούσε να οδηγήσει στην επίτευξη του στόχου (2). Καθώς και οποιαδήποτε εξωσχολική ενασχόληση για όσους ενδιαφέρονται στα κατά τόπους παραρτήματα/όμιλους που θα πρέπει να γίνουν θεσμός.

Το τι θα μπορούσε να οδηγήσει στην επίτευξη των στόχων σε πανεπιστημιακό επίπεδο είναι μεγάλη κουβέντα και θα ήταν ευχάριστο να το βλέπαμε σε κάποιο άλλο φάκελο ίσως.

Από την άλλη θα πρέπει να δοθούν και τα κίνητρα στα άτομα που θα συμβάλουν στο να γίνουν όλα αυτά. Από τον απλό δάσκαλο μέχρι τον πιο καταξιωμένο πανεπιστημιακό. Και τα κίνητρα θα πρέπει να είναι η ίδια η καταξίωση, αναγνώριση από την κοινωνία σε συνδυασμό με την κάλυψη τον οικονομικών τους αναγκών και την άμβλυνση των μισθολογικών ανισοτήτων. Γιατί αν για παράδειγμα κάποιος παίρνει 600 ευρώ μισθό προσπαθώντας να διδάξει μαθηματικά και κάποιος άλλος κάνοντας κάτι άλλο χωρίς κόπο ίσως παράνομα, φοροδιαφεύγοντας κτλ. βγάζει πολλά περισσότερα, πλέον η ψυχολογική “καταπίεση” είναι τεράστια σε αυτόν που προσπαθεί να κάνει κάτι όμορφό και τον αποτρέπει. Παράγοντες όπως ο παραπάνω είναι ένα άλλο κομμάτι κοινωνικό/οικονομικό που πρέπει να βελτιωθούν παράλληλα με τις όποιες εκπαιδευτικές αλλαγές για να γίνουν αποδοτικές και να έχουν την δύναμη όχι πλέον τις ατομικότητας αλλά της συλλογικότητας.

Φιλικά,
Αλέξανδρος

[Ανδρέας Πούλος]

Αγαπητέ Αλέξανδρε,
αν και το ερώτημα δεν απευθύνεται σε εσένα, πηγάζει όμως με αφορμή τα γραφόμενα από εσένα.
Τόσο δύσκολο είναι να βρεθούν 100 άνθρωποι σε μία χώρα των 10.000.000 που να σκέφτονται καθαρά και νηφάλια όπως ο Αλέξανδρος;
Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς πλήρως, μερικώς ή καθόλου, φαίνεται ο προβληματισμός και το επίπεδο του γράφοντος.
Με την ευκαιρία με μερικά από αυτά που γράφεις δεν συμφωνώ πλήρως, αλλά αυτό "ουδόλως ενδιαφέρει την ανθρωπότητα".
Το ουσιώδες είναι να κατατεθούν απόψεις με στόχο και περιεχόμενο. Από ότι βλέπω αυτό συμβαίνει.
Καλό μήνα και καλή εβδομάδα.

Ανδρέας Πούλος

[tsaknakis]

Φυσικά, οι ηγέτες των κυβερνήσεων ήταν σε κάποιο βαθμό περιορισμένοι από την ανάγκη να συμμορφώνονται στα ιδεολογικά δόγματα. Πράγματι, μπορεί να υποτεθεί ότι όντως πίστευαν σε αυτούς τους όρους.

μιλάμε ακόμα για τον χρουστσόφ...ε;

«Οι μαθητές ξοδεύουν 11 χρόνια παρακαθήμενοι σε σχολεία και εξακολουθούν να βγαίνουν ηλίθιοι, γιατί αν έχεις γεννηθεί με αυτόν τον τρόπο, το σχολείο δεν θα σου δώσει περισσότερο μυαλό. Και συμφωνώ με το σύντροφο Lavrentiev: Τα ταλέντα γεννιούνται, πρέπει πραγματικά κάποιος να γεννηθεί μαθηματικός.» (σελ. 804)

Νομίζω ότι την τελευταία φράση του χρουστσοφ, αν την κάνουμε ερώτηση θα είναι το πρώτο βήμα για να ξεκινήσει η συζήτηση για τα πρότυπα σχολεία.

Τα ταλέντα γεννιούνται; πρέπει πραγματικά κάποιος να γεννηθεί μαθηματικός;

[gbaloglou]

Τα ταλέντα γεννιούνται; πρέπει πραγματικά κάποιος να γεννηθεί μαθηματικός;

ΝΑΙ

[Μπορεί βέβαια κάποιος χωρίς ιδιαίτερες έμφυτες ικανότητες να γίνει μαθηματικός, δάσκαλος ή ακόμη και ερευνητής, να αγαπήσει τα Μαθηματικά και να κάνει και άλλους να τα αγαπήσουν, αλλά, κακά τα ψέμματα, για μεγάλες διακρίσεις χρειάζεται κάτι παραπάνω από καλό περιβάλλον και μεγάλη προσπάθεια.]

Γιώργος Μπαλόγλου

[Demetres]

Φυσικά, οι ηγέτες των κυβερνήσεων ήταν σε κάποιο βαθμό περιορισμένοι από την ανάγκη να συμμορφώνονται στα ιδεολογικά δόγματα. Πράγματι, μπορεί να υποτεθεί ότι όντως πίστευαν σε αυτούς τους όρους.

μιλάμε ακόμα για τον χρουστσόφ...ε;

Μιλάμε σίγουρα για την εποχή του Χρουστσόφ. Οπότε το "government leaders" το καταλαβαίνω ως αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη της κυβερνήσεως.

[Αρχιμήδης 6]

Τα ταλέντα γεννιούνται; πρέπει πραγματικά κάποιος να γεννηθεί μαθηματικός;

ΝΑΙ

[Μπορεί βέβαια κάποιος χωρίς ιδιαίτερες έμφυτες ικανότητες να γίνει μαθηματικός, δάσκαλος ή ακόμη και ερευνητής, να αγαπήσει τα Μαθηματικά και να κάνει και άλλους να τα αγαπήσουν, αλλά, κακά τα ψέμματα, για μεγάλες διακρίσεις χρειάζεται κάτι παραπάνω από καλό περιβάλλον και μεγάλη προσπάθεια.]

Γιώργος Μπαλόγλου

Καλησπέρα Γιώργο

Καταθέτω και εγώ την προσωπική μου γνώμη στο συγκεκριμένο ερώτημα.
Εγώ δεν θα σταθώ στον όρο ταλέντο που είναι μια απροσδιόριστη λέξη αλλά θα πω ότι μπορεί κάποιος να διακριθεί σε μεγάλο βαθμό έχοντας έρωτα σε αυτό που κάνει,βαθιά πίστη στην επίτευξη του στόχου, σπάνια αποθέματα επιμονής και υπομονής και μια δυνατότητα να μπορεί να κατευθύνει τις νοητικές του δυνάμεις στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος μέσω κάποιας μορφής διαλογισμού.Όλα αυτά υπάρχουν σε όλους μας απλά δεν τα έχουμε ενεργοποιήσει στον ανάλογο βαθμό γιατί δεν θέλουμε για διάφορους λόγους και όχι γιατί δεν μπορούμε...Βέβαια κάποιοι έχουν εκ γενετής ένα πλεονέκτημα (μικρό η μεγάλο) στην ενεργοποίηση των παραπάνω αλλά δεν περιορίζει τις δυνατότητες των υπολοίπων.

[Μπάμπης Στεργίου]

Και ένα ωραίο απόφθεγμα που διάβασα κάποτε και το συκράτησα :


- Ο άνθρωπος που έχει ταλέντο κάνει εύκολα, αυτό που οι άλλοι κάνουν δύσκολα !

- Ο ευφυής άνθρωπος κάνει εύκολα αυτό που οι άλλοι δεν κάνουν ποτέ !

Να γιατί τα μαθηματικά χρειάζονται την δεύτερη ιδιότητα (που , δυστυχώς για μένα και ευτυχώς για τους άλλους, δεν την έχω !)

Μπάμπης

[Demetres]

Σήμερα άκουγα τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου από το Ρικ. Μερικά από τα σχόλιά του για το θέμα μας

- Δεν μπορεί ο Υπουργός Παιδείας να βγαίνει και να μας λέει ότι θα καταργήσει το Πρότυπα-Πειραματικά Σχολεία.
- Δεν μπορεί να βγαίνει και να μας λέει ότι η αριστεία θυμίζει Γερμανικό Ράιχ.
- Η αριστεία είναι ο χρυσός μιας χώρας.

Εδώ γύρω στο 35:00. Είπε και άλλα σωστά πράγματα άσχετα όμως με το συγκεκριμένο θέμα οπότε συστήνω να παρακολουθήσετε ολόκληρο το βίντεο. Όπως λέει το ΡΙΚ το βίντεο παραμένει για 15 μέρες. Μετά σε κάποια φάση θα σβηστεί.

[Νασιούλας Αντώνης]

Σχετικό με το ερώτημα που τέθηκε παραπάνω είναι ένα ντοκιμαντέρ του γνωστού συγγραφέα Marcus du Sautoy με τίτλο "What makes a genius?". Πρόκειται για παραγωγή του BBC.

[Κοτρώνης Αναστάσιος]

- Η αριστεία είναι ο χρυσός μιας χώρας.

Θεωρώ ότι ο χρυσός μιας χώρας είναι πρωτίστως οι Πολίτες της.