smar έγραψε:Θεωρία Αριθμών
NT1. (Αλβανία)
Έστω

ένας άρτιος θετικός ακέραιος. Ο Γιάννης γράφει τους αριθμούς

στον πίνακα και ύστερα παίρνει τρεις από αυτούς, έστω

, τους σβήνει και γράφει τον αριθμό

Συνεχίζει έτσι ως ότου μείνουν δύο αριθμοί στον πίνακα. Να αποδείξετε ότι το άθροισμα των τετραγώνων των δύο αυτών αριθμών είναι διαφορετικό από τους αριθμούς

.
NT2. (Ρουμανία)
Η ακολουθία

ορίζεται ως

, και
Nα αποδείξετε ότι ο

διαιρεί τον

για άπειρους
NT5. (Σκόπια)
Για έναν θετικό ακέραιο

συμβολίζουμε με

τη μέγιστη του

που διαιρεί τον

Να αποδείξετε ότι για κάθε θετικό ακέραιο

ισχύει:
Για το πρώτο:
Αρχικά όλοι οι αριθμοί που είναι γραμμένοι στον πίνακα είναι περιττοί.
Έστω πως μετά από κάποια βήματα εξακολουθούν να είναι όλοι περιττοί.
Στο επόμενο βήμα επιπλέγουμε τους περιττούς

και σχηματίζουμε το

που είναι σαφώς περιττό.
Άρα διαγράφουμε

περιττούς και προσθέτουμε

περιττό.
Επομένως επαγωγικά, στο τέλος θα έχουμε δυο περιττούς αριθμούς στον πίνακα. Το άθροισμα των τετραγώνων τους θα είναι άρτιο και άρα διαφορετικό από

.
Μου φαίνεται κάπως τετριμμένο. Υπάρχει κάποιο τυπογραφικό ή κάποιο λάθος στον συλλογισμό μου;
Για το δεύτερο:
Είτε λύνοντας την αναδρομική με χρήση του χαρακτηριστικού πολυωνύμου, είτε με απλή παρατήρηση και επαγωγή έχουμε πως

για κάθε μη-αρνητικό ακέραιο

όπου

η ακολουθία Fibonacci

.
Πράγματι:
Για

ισχύει από τις αρχικές μας συνθήκες.
Έστω τώρα που ισχύει για κάθε μη-αρνητικό ακέραιο n με

όπου

μη-αρνητικός ακέραιος.
Για

,Έχουμε

.
Οπότε:

.
Άρα,
![a_{k+4}=k[2F_{k+3}+F_{k+2}-2F_{k+1}-F_k]+6F_{k+3}+2F_{k+2}-2F_{k+1} a_{k+4}=k[2F_{k+3}+F_{k+2}-2F_{k+1}-F_k]+6F_{k+3}+2F_{k+2}-2F_{k+1}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/b72d4f10c802571dfd41b40540cbe589.png)
.
Είναι ακόμα:

Και:
Συνδυάζοντας τα

,

,

έχουμε

.
Επαγωγικά λοιπόν έχουμε πως

για κάθε μη-αρνητικό ακέραιο

.
Αρκεί οπότε να βρούμε άπειρα

τέτοια ώστε

.
Αυτό προκύπτει όμως άμεσα από την γνωστή ιδιότητα των Fibonacci ότι αν

τότε

. Πράγματι, παρατηρούμε πως

επομένως

. Οπότε από την προηγούμενη ιδιότητα

κτλ.
Άρα αν θέσουμε

και

θα έχουμε πως

για κάθε θετικό ακέραιο

, τέλος.
Το
τρίτο έχει μπει φέτος στον Β' Διαγωνισμό Επιλογής για BMO, IMO στην Κύπρο, το έχουμε δει σε διαφορετικό θέμα.
Παραλείπω προς το παρόν το τέταρτο μια και η λύση μου συμπεριλαμβάνει αρκετό case work.
Για το πέμπτο:
Για

, έχουμε

επομένως

, άρα ισχύει.
Για

:
![\displaystyle v_2\left(\prod_{n=1}^{2^m}\binom{2n}{n}\right)=\displaystyle \sum_{n=1}^{2^m}v_2\left(\binom{2n}{n}\right)=\displaystyle \sum_{n=1}^{2^m}[v_2((2n)!)-2v_2(n!)] \displaystyle v_2\left(\prod_{n=1}^{2^m}\binom{2n}{n}\right)=\displaystyle \sum_{n=1}^{2^m}v_2\left(\binom{2n}{n}\right)=\displaystyle \sum_{n=1}^{2^m}[v_2((2n)!)-2v_2(n!)]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/fe4626beedb1416a05a9fa3a5a0bcd38.png)
.
Όμως από το θεώρημα Lagrange:

.
Οπότε:
Όπου

.
Όμως

για

και

.
Άρα:

.
Για δεδομένο

με

έχουμε:
Αν

θετικός ακέραιος με

όπου

είναι

.
Όμως κάθε τέτοιο διάστημα έχει ακριβώς

στοιχεία εκτός από το αντίστοιχο του

που έχει

και άρα:

.
Οπότε

,
Έτσι,
όπου

.
Αντικαθιστόντας,
Τελικά λοιπόν:
Άρα ισχύει το ζητούμενο.