να λυθεί η
μόνο με τις βασικές ιδιότητες των αριθμών. ( Σκέφτηκα ότι
και
για να υπάρχει διάστημα λύσεων)
Αν
με n περιττό τότε
( εδώ σκέφτομαι ότι θα χρησιμοποιήσω το ανάπτυγμα τις ταυτότητας και θα αποδείξω ότι ο όρος
δεν μηδενίζεται που μου φάινεται προφανές..θα χρησιμοποιήσω επαγωγή?)
Στην περίπτωση όπου
άρτιος φαντάζομαι θα κινηθώ όμοια. Όμως αυτή τη φορά ο παραπάνω παράγοντας μηδενίζεται. Αυτό φαίνεται δίνοντας τιμές στο n όμως δεν εχω βρει κάποια αυστηρή απόδειξη στηριζόμενος μόνο στις ιδιότητες της πρόσθεσης και της αφαίρεσης. Ισως αυτόν τον καιρό να ανεβάζω πιο συχνά τέτοιες ασκήσεις μέχρι να εξοικειωθώ λίγο..γενικώς το πρώτο κεφάλαιο μου φαίνεται κάπως απρόσιτο όσον αφορά τις ασκήσεις και απ'οτι είδα στην επόμενη ενότητα <<Αριθμόι διαφόρων ειδών>> έχει ακόμα πιο ωραίες αλλά τσιμπημένες ασκήσεις. Ελπίζω να μην κουράζω.

για
όταν ο
είναι πραγματικός; Η λογική σειρά θα ήταν, νομίζω, να αποδειχθεί η ύπαρξη και η μοναδικότητα της εκθετικής
(από το ΠΑΤ
) και στη συνέχεια να οριστεί η
ως
. Εκτός αν ο 

άρα 

άρα 
άρα
για τις τιμές στους υπόλοιπους πραγματικούς. Μη ξέροντας ποια δεδομένα υποθέτει το βιβλίο δε νομίζω ότι μπορώ να πω κάτι άλλο.
τότε
. (Με μαθηματική επαγωγή.)
άρα μένει η ισότητα. Με τις ταυτότητες που έγφραψα μπορούσα να εξάγω συμπέρασμα?
είναι αρνητικά.
ή
η παράσταση
είναι θετική. Για
ή
ούτως η άλλως είναι
.
Ο πρώτος απλός δρόμος είναι:
εύκολο αυτό. Ωστόσο αφού πήγα να ελέγξω ,στη τη λύση παρατήρησα ότι είχε εργαστεί ως εξής:
πώς προέκυψε το "σπάσιμο" αυτό? . Ένας άλλος τρόπος που μου ήρθε είναι ο επαγωγικός.( διάβασα στο βιβλίο ότι υπάρχουν 2 επαγωγές. Η κανονική και η πλήρης επαγωγή, με τη δεύτερη να φαίνεται ισχυρότερη. Με ποια εργαζόμαστε συνήθως?) Ένα τελευταίο οι όροι του αθροίσματος
σε πλήθος είναι 
εύκολο αυτό. 





, και διερευνάς με την βοήθειά της τις λοιπές δυνατές περιπτώσεις, ανάλογα με τα πρόσημα των