Θα δείξουμε οτι πάλι ο Αντρέας έχει στατηγική νίκης. Θα αποδείξουμε την εξής πρόταση:
Για κάθε πίνακα

μήκους

ο Αντρέας μπορεί να διαλέξει κινήσεις ώστε να δημιουργήσει σίγουρα ένα απο τα

παρακάτω ενδεχόμενα:
(i)
Ενδεχόμενο πρώτο: Τουλάχιστον ένα απο τα δύο άκρα του πίνακα είναι πολλαπλάσιο του

.
(ii)
Ενδεχόμενο δεύτερο: Όλα τα στοιχεία εκτός των δύο άκρων του πίνακα είναι πολλαπλάσια του

.
Βλέπουμε εύκολα οτι τότε συνεπάγεται οτι για κάθε πίνακα μήκους

, είναι πάντα εφικτό για τον Αντρέα να κάνει όλα πλην

απο τα κελιά του πολλαπλάσια του

. Ο λόγος είναι ο εξής. Εάν ο Αντρέας δημιουργήσει το δεύτερο ενδεχόμενο τότε όλα τα στοιχεία εκτός ίσως τα δύο άκρα του πίνακα είναι πολλαπλάσια του

. Αντιθέτως, εάν πραγματοποιήσει το πρώτο ενδεχόμενο τότε μπορεί να προχωρήσει επαγωγικά στον πίνακα που αποτελείται απο όλα τα κελιά του αρχικού πλην του άκρου που έχει γίνει πολλαπλάσιο του

.
Για να αποτρέψει ο Βασίλης το πρώτο ενδεχόμενο, πρέπει να αποτρέψει την περίπτωση οπου το ένα άκρο του πίνακα ισούται με

και το δεύτερο με

. Διαφορετικά ο Αντρέας μπορεί να διαλέξει τα κελιά
![[1:n] [1:n]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/f7533719317a91c281d2606d33f3f806.png)
(θα χρησιμοποιήσω αυτόν τον συμβολισμό για να συμβολίσω οτι ο Αντρέας επέλεξε τα κελιά ανάμεσα και συμπεριλαμβανομένων του πρώτου και του n-οστού.) Τότε είτε ο Βασίλης προσθέσει είτε αφαιρέσει

θα θέσει ένα κελί στο άκρο ως πολλαπλάσιο του

και συνεπώς θα δημιουργήσει το πρώτο ενδεχόμενο που θέλει να αποτρέψει.
Θα δείξουμε οτι εάν ο Βασίλης προσπαθήσει να αποτρέψει το πρώτο ενδεχόμενο τότε ο Αντρέας μπορεί να τον υποχρεώσει να δημιουργήσει το δεύτερο ενδεχόμενο. Έστω

οι τιμές στα δύο άκρα. Τότε

και

διαφορετικά θα είμαστε στο πρώτο ενδεχόμενο.
Λήμμα: Μπορούμε να κάνουμε κινήσεις ώστε ακριβώς ένα απο τα δύο άκρα να ισούται με

χωρίς να αλλάξουμε τα ενδιάμεσα κελιά.
Απόδειξη: Εάν

τότε ο Αντρέας διαλέγει το κελί

και ο Βασίλης πρέπει να προσθέσει

στο

διαφορετικά είμαστε στο πρώτο ενδεχόμενο. Όμοια ελέγχονται και οι άλλες περιπτώσεις.
Ας υποθέσουμε λοιπόν δίχως βλάβη της γενικότητας οτι

(οι υπολοιπες περιπτώσεις λειτουργούν αντίστοιχα με αυτήν).
Ας γράψουμε τον πίνακα
![A=[a=1,l_2,...,l_{n-1},b=2] A=[a=1,l_2,...,l_{n-1},b=2]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/b07a88d40c34887b9a4243c8b507387c.png)
όπου

. Τότε η εξής ακολουθία επαναλαμβάνεται

φορές:
(i) Ο Αντρέας επιλέγει τα κελιά
(ii) Ο Βασιλης αφαιρεί

απο όλα (διαφορετικά

)
(iii) Ο Αντρέας επιλέγει το άκρο

(που τώρα ισούται με

)
(iv) Ο Βασιλης προσθέτει

(διαφορετικά

).
Συνεπώς μετά απο

επαναλήψεις ο πίνακας έχει την μορφή
Στην συνέχεια ο Αντρέας επαναλαμβάνει με τα κελιά
![[3:n] [3:n]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/112faedf8a8c9d8b2088b6b6c68d778e.png)
, μετά με
![[4:n] [4:n]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/1f8ac69cc8d29ecccf3f487d67f1d3b3.png)
κ.ο.κ μέχρι
![[n-1,n] [n-1,n]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/cd55025b9799e5ce196cd281cec6f100.png)
. Έτσι στο τέλος
![A=[a=1,0,0,...,0,0,b=2] A=[a=1,0,0,...,0,0,b=2]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/ce98c0b7d53f28f1c03d9ef83ff2ce8f.png)
και συνεπώς δημιουργήσαμε το δεύτερο ενδεχόμενο.