

Συντονιστής: emouroukos

και οδηγεί σε τοπικό ελάχιστο
για
(βλέπε συνημμένο). Το τοπικό ελάχιστο καταλήγει όμως να είναι και ολικό λόγω των περιορισμών που θέτει η
εύκολα έχουμε
(ανεξαρτήτως του προσήμου των
), και η γενικότερη μελέτη της συνάρτησης (βλέπε συνημμένο), σε συνδυασμό με την τιμή
στο
επαληθεύει τον ισχυρισμό μας.
με πραγματικές ρίζες
Λεπτομερέστερη μελέτη (βλέπε συνημμένο) οδηγεί σε τρία τοπικά ελάχιστα στα σημεία αυτά, δύο εξ αυτών ολικά, με αντίστοιχες τιμές
επιβεβαιώνοντας τα της προηγουμένης παραγράφου. (Ας παρατηρηθεί εδώ ότι όντως ισχύει και η αναμενόμενη
)
επιβεβαιούμενη με δύο διαφορετικές μεθόδους
είναι θετικά .
.Θα έλεγα ότι πιο ενδιαφέρουσα είναι η περίπτωση όπου τα
δεν είναι (αναγκαστικά) θετικά, αλλά βεβαίως το πρόβλημα τέθηκε εξ αρχής στο
και όχι στο
-- ήμουν, ας πούμε, λίγο απρόσεκτος
με μη μηδενιζόμενη παράγωγο στο
κλπ (Μπορούμε και χωρίς παραγώγους μέσω
για
)]Δεν θα έλεγα ότι ήσασταν απρόσεκτος. Το πρόβλημα τέθηκε για
. Το ωραίo και η δυσκολία εδώ είναι να αποφανθούμε ποιo τοπικό ελάχιστο είναι το ολικό ελάχιστο.
, δηλαδή η τιμή 
, όπου
η ρίζα της εξίσωσης
.
.Ακόμη καλύτερα, ας δείξουμε ότι το παραπάνω τοπικό ελάχιστο είναι μικρότερο τουAl.Koutsouridis έγραψε: ↑Τετ Ιουν 26, 2024 1:25 pmΔεν θα έλεγα ότι ήσασταν απρόσεκτος. Το πρόβλημα τέθηκε για. Το ωραίo και η δυσκολία εδώ είναι να αποφανθούμε ποιo τοπικό ελάχιστο είναι το ολικό ελάχιστο.
Το μεν ένα είναι, όταν, δηλαδή η τιμή
To δε άλλo, είναι η τιμή της παράστασης, όπου
η ρίζα της εξίσωσης
.
Αρκεί να δείξουμε, ότι.
ας δείξουμε δηλαδή ότι
είναι άμεση η
ενώ από την
λαμβάνουμε 
Ωραία σκέψη.
και τον περιορισμό
. Η
είναι συνεχής. Σε καθένα από τα άκρα των τεταρτημορίων του πεδίου ορισμού της, παρατηρούμε ότι η
τείνει στο συν άπειρο. Επίσης για
η
τείνει στο συν άπειρο. Επόμένως η
έχει ελάχιστη τιμή.
για το πρόβλημα ελαχιστοποίησής μας με το δοθέν περιορισμό.


ή ισοδύναμα 
είναι λύση του συστήματος οπότε ένα από τα κρίσημα σημεία είναι το
, που δίνει την τιμή
.
, έχουμε
ή
, όπου 
γράφεται και ως
γίνεται
η ρίζα της εξίσωσης
, τότε το άλλο τοπικό ελάχιστο έχει παίρνει την τιμή
, άρα είναι και το ολικό ελάχιστο.
. Πράγματι είναι
και
, όπου
. Αρα από το θεώρημα Bolzano η ρίζα θα βρίσκεται σε αυτό το διάστημα.
, παίρνοντας κάθε φορά το χειρότερο άκρο ως προς την εκτίμηση της βρίσκουμε, ότι όντως είναι μικρότερη από
.Ωραίες προσεγγίσεις και πλουραλισμός στις τεχνικές ελαχιστοποίησης!

γιατί όπως θα δούμε το
υπό αυτή
υπό τη συνθήκη
και 
ή
οπότε
και συνεπώς


είναι κυρτή στο

"πχιάνει" το ίσον για
οπότε

Όταν δηλαδή ισχύει, μεΙάσων Κωνσταντόπουλος έγραψε: ↑Σάβ Ιουν 29, 2024 1:03 amΩραίες προσεγγίσεις και πλουραλισμός στις τεχνικές ελαχιστοποίησης!
Έστω
Ενδιαφέρουσα επιλογή τογιατί όπως θα δούμε το
υπό αυτή
τη συνθήκη είναι ίσο με τουπό τη συνθήκη
και
Διακρίνουμε δυο περιπτώσεις:
#1.ή
![]()
χωρίς περιορισμό της γενικότητας έστωοπότε
και συνεπώς
![]()
#2.
Η συνάρτησηείναι κυρτή στο
![]()
οπότε
Η"πχιάνει" το ίσον για
οπότε
![]()
![]()
η
τότε γνωρίζουμε ότι το προφανές τοπικό ελάχιστο είναι μικρότερο ή ίσο του (διπλού) μη προφανούς ... και προφανώς έχουμε τελειώσει. Η ανισότητα αυτή ισχύει για
, για τις υπόλοιπες τιμές του
υπάρχει 'αβεβαιότητα', με τα γραφήματα να υποδεικνύουν σαφώς ότι η 'αλλαγή' συμβαίνει γύρω στο 
Let's squeeze out the idea furthergbaloglou έγραψε: ↑
Όταν δηλαδή ισχύει, μεη
τότε γνωρίζουμε ότι το προφανές τοπικό ελάχιστο είναι μικρότερο ή ίσο του (διπλού) μη προφανούς ... και προφανώς έχουμε τελειώσει. Η ανισότητα αυτή ισχύει για
, για τις υπόλοιπες τιμές του
υπάρχει 'αβεβαιότητα', με τα γραφήματα να υποδεικνύουν σαφώς ότι η 'αλλαγή' συμβαίνει γύρω στο
![]()

με
έχουμε
με
ή
οπότε 
Θα προσπαθήσω στοιχειωδώς να βρω το ελάχιστο αυτής της παράστασης (κλέβοντας όμως
το ελάχιστο βρίσκεται από την αρχική μορφή χρησιμοποιώντας την ανισότητα C-S. Η ενδιαφέρουσα περίπτωση που μένει είναι όταν
. Αν θέσω όπου
το
θέλω το ελάχιστο 
η ρίζα της εξίσωσης
. Τότε 


.Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες