'Αρρητος παρονομαστης.

[prwtonio]

Γνωρίζει κανείς να μου πεί για ποιόν λόγο δεν αφήνουμε άρρητους τους παρονομαστές αλλά πάντα μετατρέπουμε το κλάσμα σε ισοδύναμο με ρητό παρονομαστή?

[ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ]

Αρχικά, δεν θα ήταν λάθος, αν δεν κάνει κάποιος ρητοποίηση του παρονομαστή σε ένα αποτέλεσμα που θα βρεί. Είναι απλώς χρήσιμο πολλές φορές να το κάνουμε. Π,χ αν κάποιος βρει αποτέλεσμα και κάποιος άλλος (επειδή έκανε την ρητοποίηση), είναι σαφές ότι το δεύτερο αποτέλεσμα είναι σε πιο απλή μορφή. Επίσης ένα άλλο παράδειγμα: Αν έχουμε να προσθέσουμε κλάσματα που έχουν άρρητους παρονομαστές, θα ήταν πολύ πιο εύκολο να κάνουμε πρώτα την ρητοποίηση και ύστερα να τα κάνουμε ομόνυμα.
Κοίταξε αυτές τις πράξεις:

[chris_gatos]

----->Και εδώ

[matha]

Έχω την εντύπωση ότι σε γενικές γραμμές, η αντίληψη κατά την οποία, ''πρέπει'' να μετατρέπεται ένα κλάσμα με άρρητο παρονομαστή σε κλάσμα με ρητό παρονομαστή είναι παρωχημένη. Με τις σημερινές, σχεδόν ανεξάντλητες, υπολογιστικές δυνατότητες που έχουμε, μου φαίνεται ότι κάτι τέτοιο δεν έχει ιδιαίτερο νόημα. Όπως, για παράδειγμα, τα παλαιότερα βιβλία έσφυζαν από ασκήσεις του στυλ ''...να γίνη λογιστή δια των λογαρίθμων η παράστασις......'' και οι οποίες σήμερα στερούνται νοήματος.

Θα ήθελα να ακούσω και την άποψη άλλων συναδέλφων.