--------------------------
Έστω η συνάρτηση
για την οποία ισχύει: 
a)Να δείξετε ότι η
είναι γνησίως αύξουσαb) Να δείξετε ότι υπάρχει η συνάρτηση

c)Να βρείτε το σύνολο τιμών της

d) Να βρείτε το όριο

Συντονιστής: m.pαpαgrigorakis
για την οποία ισχύει: 
είναι γνησίως αύξουσα


με
.Άρα f γν.αύξουσα
στην αρχική σχέση γίνεται ![\displaystyle{
\left[ {f(f^{ - 1} (x))} \right]^3 + f(f^{ - 1} (x)) + 1 = f^{ - 1} (x) \Rightarrow f^{ - 1} (x) = x^3 + x + 1
} \displaystyle{
\left[ {f(f^{ - 1} (x))} \right]^3 + f(f^{ - 1} (x)) + 1 = f^{ - 1} (x) \Rightarrow f^{ - 1} (x) = x^3 + x + 1
}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/3f7757f80be5e091dda71fb619486d30.png)
![\displaystyle{
f^3 (x) + f(x) + 1 = f(x)\left[ {f^2 (x) + 1} \right] + 1
} \displaystyle{
f^3 (x) + f(x) + 1 = f(x)\left[ {f^2 (x) + 1} \right] + 1
}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/0e245578f2f9dacde28225ce19f26a63.png)
υπάρχει ένας αριθμός k>0 κοντά στο άπειρο.![\displaystyle{
\mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } \left[ {f^3 (x) + f(x) + 1} \right] = \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } x \Rightarrow \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } f(x) \cdot k = - \infty \Rightarrow \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } f(x) = - \infty
} \displaystyle{
\mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } \left[ {f^3 (x) + f(x) + 1} \right] = \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } x \Rightarrow \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } f(x) \cdot k = - \infty \Rightarrow \mathop {\lim }\limits_{x \to - \infty } f(x) = - \infty
}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/e22f6e282b80ff01dcc8e4b1cca23eac.png)


αφού η
είναι φραγμένη συνάρτηση.
πρέπει να έχεις βρεί το σύνολο τιμών της
,δηλαδή το πεδίο ορισμού της
αλλιώς σε ποιό διάστημα βρίσκεις οτι ο τύπος της
είναι αυτός?
με
άρα
γνησίως αύξουσα στο
.
με
γνησίως αύξουσα στο 
θέτω
κτλ..
.
απο 1 έως 3.
με ενδιαφέρει το σύνολο τιμών της ίδιας, δηλαδή το πεδίο ορισμού της f. (Τώρα για να βρώ τον τύπο της φυσικά και πρέπει να βρώ το σύνολο τιμών της f ). Επίσης στην συγκεκριμένη άσκηση έχουμε οτι x ανήκει σε όλο το σύνολο το πραγματικών. άρα εφόσον αντιστρέφεται μπορώ κατευθείαν να θέσω όπου χ την 
(δηλαδή το πεδίο ορισμού της
δεν έχω το δικαίωμα να θέσω όπου
το
διότι δεν ξέρω για ποια
το έχω αποδείξει διότι για να βρεις μια συνάρτηση εκτός του τύπου θέλεις και το πεδίο ορισμού που όμως δεν θα ξέρεις!!!
και μάλιστα αν δεν έχει πρηγηθεί ερώτημα για το σύνολο τιμών το βρίσκει κίολας πριν θέσει όπου χ το
.
με ενδιαφέρει το φάσμα των αριθμών της
. Μάλιστα σου είπα πως στην περίπτωση μας το χ ανήκει σε όλο το σύνολο των πραγματικών πράγμα που σημαίνει ότι διαπερ΄νά την
(η οποιά αποδείξαμε σε προηγούμενα ερωτήματα οτι ορίζεται) Αυτο που λες ισχύει σε περίπτωση που δέν ξέρω αν ορίζεται αντίστροφη. Βέβαια δεν έχω δικαίωμα να θέσω όπου χ το
αν δεν ξέρω ότι η f είναι αντιστρέψιμη. Εδώ το ξέρω!!!!!
γιατί το (0,+00) είναι υποσύνολο του συνόλου των πραγματικών αριθμών . Έλα όμως που μπορούμε γιατί ακριβώς αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το φάσμα των αριθμών της
που στην περίπτωσή μας ειναι το (0, +00). Έτσι έχουμε x>0 και ΣΑΦΩΣ μπορούμε να θέσουμε όπου x το
και εν κατακλείδι θα έχουμε
όπου χ ανήκει στο σύνολο των πραγματικών.
. Θέτουμε όπου x το f(x) και έχουμε
Επομένως
Όμως η g(x) έχει πεδίο ορισμού και σύνολο τιμών όλους τους πραγματικούς αριθμούς. Άρα το σύνολο τιμών της f είναι όλοι οι πραγματικοί αριθμοί. Και έτσι εφόσον έχουμε βρεί τον τύπο της αντίσρτοφης θέτοντας όπου x το
γράφουμε πως ο τύπος εκείνος ισχύει για όλα τα χ ανήκουν στο πραγματικούς. (το σύνολο τιμών μπορούμε να το βρούμε πριν θέσουμε. Μηδαμινή σημασία, εφόσον ξέρουμε οτι αντιστρέφεται)Φωτεινή έγραψε:καλημέρα ......
--------------------------
Έστω η συνάρτησηγια την οποία ισχύει:
, για κάθε
a).......................
b) Να δείξετε ότι υπάρχει η συνάρτηση
c)Να βρείτε το σύνολο τιμών της![]()
με 
1-1 άρα αντιστρέψιμη.
το
και βρίσκουμε:
είναι το πεδίο ορισμού της
οπότε αφού έχουμε το πεδίο ορισμού της
συμπεραίνουμε οτι αυτό είναι και το σύνολο τιμών της
.Χμμμ κάτι μοιάζει να μην πάει καλά όμως αφού η αρχική για
το
δίνει:![\displaystyle f^2\left(\frac{3}{4} \right)+f\left(\frac{3}{4} \right)+1=\frac{3}{4}\Rightarrow \left[f\left(\frac{3}{4} \right)+\frac{1}{2} \right]^2=0\Rightarrow f\left(\frac{3}{4} \right)= {\color{red} -\frac{1}{2}}??? \displaystyle f^2\left(\frac{3}{4} \right)+f\left(\frac{3}{4} \right)+1=\frac{3}{4}\Rightarrow \left[f\left(\frac{3}{4} \right)+\frac{1}{2} \right]^2=0\Rightarrow f\left(\frac{3}{4} \right)= {\color{red} -\frac{1}{2}}???](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/474c86c286d19ebb73bffdd95232eb5b.png)
??Προφανώς αυτό είναι αδύνατο οπότε στα παραπάνω κάπου υπάρχει λογικό λάθος.
πρώτα?
το
για τα
που ανήκουν στο
είναι σαν να ταυτίζουμε αυτόματα το πεδίο ορισμού της
και της
κατι που φυσικά δεν συμβαίνει στην πλειονότητα των συναρτήσεων!
. Αυτό που σε ενδιαφέρει είναι το ΄σύνολο τιμών της αντίστροφης, δηλαδή το πεδίο ορισμού της f. Να στο πω διαφορετικά.Φεύγει το x και την θέση του την παίρνει το
. Αυτό το
πρέπει να είναι υποσύνολο ή ίσο σύνολο με το διάστημα στο οποίο ανήκει το x. ΤΩΡΑ!!!!!!!!!
και βρήκες τον τύπο, εκεί δεν έπρεπε να ταυτίσεις τα x της
με τα x της f. (πράγμα που έκανες και μάλιστα λέγοντας ότι αυτό είπα να κάνεις)
τα λέει όλα. Φαίνεται εκεί για ποιο λόγο έκανα μια παρατήρηση (η οποία δυστυχώς δεν έγινε ακόμα κατανοητή και την οποία την έχω επαληθεύσει ρωτώντας πολλούς) Αυτό! Όλη η συζήτηση αυτή ήταν πλεονασμός. Το πόστ με το παράδειγμα που έδωσα αρκεί!!!!!!Ωραία βρήκα τον τύπο τηςpetros r έγραψε: Όταν πολυ κάλα έθεσες εδώ όπου x τοκαι βρήκες τον τύπο, εκεί δεν έπρεπε να ταυτίσεις τα x της
με τα x της f. (πράγμα που έκανες και μάλιστα λέγοντας ότι αυτό είπα να κάνεις)
αλλά για ποια
τον βρήκα?Γιατί εκτός απο τύπο για τον προσδιορισμό μιας συνάρτησης χρειαζόμαστε και πεδίο ορισμού.
είναι όντως αυτός...για ποια
όμως(μήπως για αυτά που αποτελούν το συνόλου τιμών της f το οποίο δεν ξέρουμε)?
που βρήκαμε για να πω ναι όντως προσδιορίσαμε την
.
είναι υποσύνολο ή ίσο σύνολο του x για αυτό πρέπει να το ελέξουμε πρώτα. Λοιπόν γράφω πώς βρίσκουμε το σύνολο τιμών της f στο επόμενο πόστ! (για να δούμε αν πράγματι εδώ μπορούμε να θέσουμε όπου x το
όπου χ ανήκει στο σύνολο των πραγματικών . Έχουμε
με χ ανήκει στο [
, +00) Δηλαδή
με χ ανήκει στο [
, +00) . Το σύνολο τιμών της
για αυτά τα x είναι το σύνολο των πραγματικών αριθμών καθώς η g έχει ελάχιστη τιμή το
και τα όριά της καθώς το χ τείνει στο -00 και +00 είναι +00. Άρα το σύνολο τιμών της f είναι το σύνολο των πραγματικών αριθμών. ΧΑΧΑΧΑ. Μπορούμε τελικά να θέσουμε όπου x το
γιατι το φάσμα των αριθμών της
είναι το [
, +00) Και αφού βρούμε τον τύπο της αντίστροφης (τον βρήκε ο Χρήστος) λέμε οτι αυτο ισχύει για όλα τα χ ανήκουν στο σύνολο των πραγματικών αριθμών!
είναι το πεδίο ορισμού της f δηλαδή το [
, +00).petros r έγραψε:Λοιπόν έστωόπου χ ανήκει στο σύνολο των πραγματικών . Έχουμε
με χ ανήκει στο [
, +00) Δηλαδή
με χ ανήκει στο [
, +00) . Το σύνολο τιμών της
για αυτά τα x είναι το σύνολο των πραγματικών αριθμών καθώς η g έχει ελάχιστη τιμή το
και τα όριά της καθώς το χ τείνει στο -00 και +00 είναι +00. Άρα το σύνολο τιμών της f είναι το σύνολο των πραγματικών αριθμών.
όπου χ ανήκει στο σύνολο των πραγματικών, δεν είναι 1-1.
, αν f (x) = 0, τότε x = 1, και αν f (x) = -1 τότε πάλι x = 1.
(1)με χ ανήκει στο [
,+00). Είχα επίσης αναφέρει ότι η ελάχιστη τιμή της g είναι η
για
. Άρα η ελάχιστη τιμή της
είναι το
για
Από την (1) συμπεραίνουμε ότι η ελάχιστη τιμή της f είναι το
. Άρα το σύνολο τιμών της f είναι το [
,+00).Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης