Από την συμμετρία του προβλήματος, χωρίς βλάβη της γενικότητας μπορούμε να υποθέσουμε ότιsocrates έγραψε: Άσκηση 177
Αν οι πραγματικοί αριθμοίείναι τέτοιοι ώστε
![]()
να δείξετε ότι ένας από αυτούς ισούται με το άθροισμα των άλλων δύο.
. (*)Τότε έχουμε
και
άρα
. Για να ισχύει όμως αυτό πρέπει να έχουμε παντού ισότητες και άρα πρέπει να έχουμε
και
. Άρα
.------------------------------------------
(*) Τι εννοώ εδώ; Κανονικά πρέπει να ελέγξουμε όλες τις περιπτώσεις. Π.χ.
,
κ.τ.λ. Το πρόβλημα όμως είναι συμμετρικό. Αν λοιπόν ισχύει ότι
και πάρω την παραπάνω απόδειξη και όπου
γράψω
και όπου
γράψω
, θα πάρω την απόδειξη για αυτήν την περίπτωση. Ας το αντιγράψω λοιπόν για να το δούμε:Αν

Τότε έχουμε
και
άρα
. Για να ισχύει όμως αυτό πρέπει να έχουμε παντού ισότητες και άρα πρέπει να έχουμε
και
. Άρα
.Το ίδιο ακριβώς θα έπρεπε να κάνουμε και για τις υπόλοιπες περιπτώσεις. Για να αποφύγουμε αυτήν την δουλειά, επιτρέπεται να γράψουμε την πρόταση (*) και να ελέγξουμε μόνο την μία περίπτωση. (Εννοείται ότι το πρόβλημα πρέπει όντως να είναι συμμετρικό στα
αλλιώς η απόδειξη θα είναι ελλειπής.)
ενός ορθογωνίου τριγώνου
(
) κατά τμήμα
. Η διχοτόμος της γωνίας
τέμνει την
στο
. Ο κύκλος (γ) με κέντρο
και ακτίνα
τέμνει ξανά την
στο
. Να αποδειχθεί ότι η
χωρίζει τον κύκλο (γ) σε δύο τόξα , απο τα οποία το ένα είναι τριπλάσιο του άλλου.
. Τώρα αρκεί να αποδείξουμε ότι
.
είναι ισοσκελές, αφού
ακτίνες. Άρα
.
και
.

αν ισχύει 
και
το ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο και ο μέγιστος κοινός διαιρέτης των
αντίστοιχα.
τότε
και
όπου οι
Τι γίνεται όταν ο
είναι άρτιος; Όταν είναι περιττός;
και
, τότε αφού
είναι
και η εξίσωση γράφεται 
απλή αρχή του περιστερώνα.

πρώτων αριθμών τέτοια ώστε 

. Τότε έχουμε 
που είναι άτοπο. Άρα ο
είναι περιττός και άρα 




είναι πρώτος, για να αληθεύει η παραπάνω ισότητα, θα πρέπει να είναι
και
, πράγμα όμως που είναι αδύνατο, αφού η εξίσωση
είναι αδύνατη εφόσον
)
και 
)
και 
.
, οπότε
.
. Κι αφού
,
.
τότε
το οποίο είναι αδύνατον. Επόμένως
και επειδή είναι πρώτος, θα υπάρχει
ώστε
ή
. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε
. Άρα το
είναι πολλαπλάσιο του 3 και άρα πρέπει
και πάλι συμπεραίνουμε ότι
και βρίσκουμε
ή
». Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια συντομογραφία. Όταν έχουμε ακεραίους
και ισχύει ότι
γράφουμε
. Είναι όμως και κάτι παραπάνω από μια συντομογραφία. Ας υποθέσουμε ότι
; Η απάντηση είναι ναι! (Για να το αποδείξουμε, πρέπει να δείξουμε ότι αν το
είναι πολλαπλάσιο του 3 τότε και το
είναι πολλαπλάσιο του 3. Αυτό όμως ισχύει διότι
. Αυτό δεν έτυχε απλώς αλλά συμβαίνει πάντα. Δοκιμάστε να αποδείξετε ότι αν
και
τότε
και
.)
και στην δεύτερη περίπτωση έχουμε
. Άρα το
στοιχεία από ένα σύνολο στοιχείων με
είναι
, συνεπώς μας ενδιαφέρει να υπολογίσουμε το άθροισμα είναι
,(προκύπτει από την αρχή του αθροίσματος), που είναι το πλήθος των συνόλων που έχουν ώς
. Όμως ισχύει
.
. Και έτσι το δεξί μέλος από την παραπάνω σχέση ισούται με το διπλάσιο του αθροίσματος που θέλουμε άρα το αθροισμά ισούται με
.
είναι το ΕΚΠ και
ο ΜΚΔ των ακεραίων αριθμών ![[a,b].(a,b)=\left|ab \right| [a,b].(a,b)=\left|ab \right|](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/d151914746d1e8508644337dcecde3d7.png)
, δηλαδή οι αριθμοί
τότε οι
(δηλ. ο
) τότε 
(δηλαδή ο
διαιρεί τον
)
οι 
και 
τότε

για κάθε 
και
τότε
τότε 



ισχύει 
και αν ο 
κι άρα
.
(2), οπότε ο
.
όποτε λύνοντας ως προς 
.
είναι πραγματικοί αριθμοί τέτοιοι ώστε
και
όπου
διαιρείται με τους αριθμούς







είναι το άθροισμα όλων των γινομένων των 
ισχύει
να δείξετε ότι η κορυφή
τα μέσα των πλευρών
και
και το έκκεντρο
είναι ομοκυκλικά σημεία.
και

να δείξετε ότι
,
,
με 


που ισχύει λόγω της ΑΜ-ΓΜ αφού 
, αφού είναι 
(1)
(2)
(3)
χωρίζονται σε δύο ομάδες
. Είναι αληθές ότι υπάρχουν δύο αριθμοί πάντα που ανήκουν στην ίδια ομάδα και η διαφορά τους ανήκει στην ίδια ομάδα;
διαιρείται με τους αριθμούς 4 και 9 , η μικρότερη τιμή του ψηφίου
.
με το
, ο
ή
.
Αν ο
.(όπου
)
.

τότε ο 
με
, όπου με
ακέραιοι, ώστε 
τότε:
όπου
είναι ακέραιος, διάφορος του μηδενός.
τότε 
τότε
τότε

με
, τότε
είναι φυσικοί αριθμοί ΄τότε:




πρώτος