4o ΘΕΜΑ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

[S.E.Louridas]

Αυτό που θέλω να επισημάνω Θωμά είναι οτι εγώ σε θεωρώ άριστο συνάδελφο και χαρακτήρα.
Ενοχλούμαι αφάνταστα όταν κάποιες καταστάσεις (όπως η σύγχρονη μορφή πολιτικής(;;) που ζούμε στις μέρες μας) να μας οδηγούν νά πρέπει να εφευρίσκουμε ντέ και καλά αρνητικά γιά τον εαυτό μας.
Γιά όλους εμάς κριτές Στο Μαθηματικό γίγνεσθαι αλλά και γενικώτερα (κυρίως) είναι ΚΑΤΑ ΠΡΩΤΟ ΛΟΓΟ οι μαθητές μας πού πιθανόν πλέον να είναι συνάδελφοι Ανώτεροι από εμάς και η γενικώτερη Μαθηματική κοινότητα στην οποία ανήκουμε.Υπάρχει βέβαια και η γνώμη πού πιθανόν να έχουμε γιά τον εαυτό μας .Αυτό είναι προσωπικό θέμα που δέν αφορά τους άλλους .Εκείνο που πρέπει να θυμόμαστε γενικώτερα είναι:
Οι Αξίες Αντανακλώνται Δεν Επιβάλλονται.

Σωτήρης

[Α.Κυριακόπουλος]

Από όσα γνωρίζω, κανένας στο χώρο αυτό, δεν ισχυρίστηκε ,ούτε άφησε να υπονοηθεί, ότι είναι μεγάλος μαθηματικός(και απορώ γιατί το αναφέρει ο Θωμάς). Αλλά θέλω να ρωτήσω:
• Είναι ανάγκη να είναι ένας μεγάλος μαθηματικός για να μπορεί να βάλει τέσσερες σωστές ασκήσεις σε διαγώνισμα της Β΄ τάξης του Λυκείου; Νομίζω όχι.
• Είναι ανάγκη να είναι ένας μεγάλος μαθηματικός για να μπορεί να κρίνει αν κάτι στα μαθηματικά είναι σωστό ή όχι; Νομίζω όχι.
• Είναι ανάγκη να έχει ανακαλύψει κάποιος ένα θεώρημα στα μαθηματικά, για να έχει τα μαθηματικά σωστά στο μυαλό του και να αποφεύγει όσο γίνεται περισσότερο τα λάθη; Νομίζω όχι.
• Είναι ανάγκη να είναι ένας μεγάλος μαθηματικός για να ξέρει ότι τρία (διαφορετικά) σημεία μιας παραβολής δεν είναι δυνατόν να είναι συνευθειακά; Νομίζω όχι.
___Απλά, εκείνο που χρειάζεται, εκείνο που πρέπει, είναι να έχει διαβάσει και να έχει κατανοήσει αυτά που πρέπει από τα μαθηματικά, ώστε να κάνει σωστά τη δουλειά του, για την οποία άλλωστε πληρώνεται. Συμφωνώ ότι θα έπρεπε να πληρώνεται περισσότερο, αλλά αυτός δεν είναι λόγους να παρουσιάζουμε τα μαθηματικά συγκεχυμένα στους μαθητές, οι οποίοι βεβαίως δεν φταίνε σε τίποτα. Η γνώμη μου είναι ότι εφόσον υπάρχει μονιμότητα, χωρίς καμία αξιολόγηση, ένα μικρό , επαναλαμβάνω, μικρό ποσοστό, τα ίδια θα έκανε όσο και να πληρωνόταν.
___Είναι επικίνδυνο να νιώθει κανένας «απελευθερωμένος» σκεπτόμενος ότι μπορεί να βάζει λανθασμένες ασκήσεις στα διαγωνίσματα, γιατί αυτό καλλιεργεί την ανευθυνότητα. Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί οι μαθητές θα νιώθουν «απελευθερωμένoι» όταν εγώ στα διαγωνίσματα τους δώσω να λύσουν λανθασμένη άσκηση. Αφού για αυτά τα λάθη μιλάμε και όχι για τα άλλα που μπορεί να κάνουμε στο πίνακα ή στο τετράδιο μας και εμείς και οι μαθητές. Είναι δυνατόν κάνοντας λάθη να νιώθουμε «απελευθερωμένοι»; Μάλλον εγκλωβισμένοι πρέπει να νιώθουμε.
___ Λάθη στα μαθηματικά όλοι κάνουμε. Άλλο όμως είναι να κάνουμε λάθος στη λύση μιας άσκησης και άλλο είναι να δώσουμε σε διαγώνισμα λανθασμένη άσκηση, από την οποίαν εξαρτάται η πορεία πολλών μαθητών. Εκείνο που λέω είναι ότι δεν επιτρέπεται να βάζουμε λανθασμένες ασκήσεις στα διαγωνίσματα ( και να λέμε ότι δεν είναι ντροπή και ότι έτσι γινόμαστε καλύτεροι και ότι νιώθουμε«απελευθερωμένοι»!!! ) . Γιατί σε μια άλλη χώρα, που λειτουργούν οι νόμοι, δεν ξέρω ποιες θα ήταν οι συνέπειες. Ή μάλλον ξέρω. Και όποιος ενδιαφέρεται ας φροντίσει να μάθει. Είναι θλιβερό στην παιδεία να περάσει η νοοτροπία των πολιτικών, οι οποίοι για να μην πάνε φυλακή λένε: « Δεν πρέπει να ποινικοποιήσουμε την πολιτική»!!!
___Αυτή η δήθεν «προοδευτική» νοοτροπία: « Έλα καημένε δεν πειράζει. Και τι έγινε; Ας μην τον στεναχωρούμε…» έχει σαν συνέπεια να μη λειτουργεί στη χώρα μας τίποτα σωστά. Έχει σαν συνέπεια την αναξιοκρατία. Όλα αυτά έχουν οδηγήσει την Ελλάδα στο σημερινό θλιβερό σημείο. Δυστυχώς…

[Ραϊκόφτσαλης Θωμάς]

Καλημέρα σε όλους.

Αγαπημένε μου Αντώνη Κυριακόπουλε, αφού σου ευχηθώ να είσαι πάντα καλά ας συνεχίσουμε το διάλογό μας.

Είναι γεγονός ότι σε αυτή τη ζωή δεν έχει σημασία το τι λέμε εμείς, αλλά πως το καταλαβαίνει ο άλλος και επειδή η επικοινωνία μας γίνεται μέσα από το διαδίκτυο, αυτό επιτείνει τη σύγχυση περισσότερο.
Είναι σίγουρο ότι αν συζητήσουμε δια ζώσης θα ήταν πολύ ευκολότερη η κατανόηση των όσων λέμε.
Η όλη θέση μου ξεκινάει από δυο πόλους. Από τον καθηγητή – διδάσκοντα και τον μαθητή.
Εσύ ξεκινάς από διαφορετικό σημείο με κυρίαρχη θέση τα ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ.
Αισθάνομαι την ανάγκη να δώσω κάποιες διευκρινήσεις σε μερικά που ειπώθηκαν.

Μου λες
Από όσα γνωρίζω, κανένας στο χώρο αυτό, δεν ισχυρίστηκε , ούτε άφησε να υπονοηθεί, ότι είναι μεγάλος μαθηματικός (και απορώ γιατί το αναφέρει ο Θωμάς).

Θεωρώ ότι έχει γίνει παρανόηση και εξηγώ:

Με είχες ρωτήσει:

Θέλεις να πεις ότι δεν είναι και τόσο σπουδαίο να τεθεί λάθος θέμα σε εξετάσεις, γιατί τότε δεν πρόκειται να πέσει καμία γέφυρα, όπως θα συνέβαινε αν ένας μηχανικός έκανε λάθος στους υπολογισμούς του; Θα μου επιτρέψει να σου πω ότι αυτό είναι η επιφάνεια. Η ουσία είναι ότι, τότε, μακροχρόνια θα πέσει όχι μόνο μια γέφυρα, αλλά πολλές!!!

Και απάντησα ως εξής:

… γνωρίζοντας ότι δεν έχω προσφέρει τίποτα στη μαθηματική επιστήμη, μιας και δεν υπάρχει κάποια πρόταση ή κάτι τι που να αναφέρεται σε μένα, και αφού έχω κάνει πολλές φορές κάποιο λάθος, είτε στη τάξη λύνοντας μια άσκηση, είτε ακόμα βάζοντας ένα διαγώνισμα και αφού τελικά κάποιο ερώτημα το έχω παλέψει πολύ για να βγει πρωτότυπο τελικά μου έχει βγει φιάσκο, και αφού τελικά από άποψης μαθηματικών τίποτα δεν έχει γκρεμισθεί είτε καταρρακωθεί (αλλοίμονο αν νομίζουμε ότι θα μπορούσε να έχει συμβεί).

Μεγάλος μαθηματικός δεν λέει πουθενά, άρα μάλλον το εισέπραξες λάθος, μιας και αναφέρομαι στην ίδια την Μαθηματική Επιστήμη και όχι στα Μαθηματικά που διακονούμε ή στο δασκαλίκι.

Μου λες,
Είναι επικίνδυνο να νιώθει κανένας «απελευθερωμένος» σκεπτόμενος ότι μπορεί να βάζει λανθασμένες ασκήσεις στα διαγωνίσματα, γιατί αυτό καλλιεργεί την ανευθυνότητα.

Και λέω το αυτονόητο:

Κανένας μας δεν θέλει να κάνει λάθος, αλλά το λάθος είναι μέσα στο παιχνίδι, τι να κάνουμε; Αφού όλοι γνωρίζουμε ότι η ίδια η ζωή δεν είναι επιχείρημα, οι συνθήκες της ζωής μπορεί να περιλαμβάνουν το λάθος γιατί πρέπει να είμαστε τόσο επικριτικοί για τους άλλους. Τουλάχιστον εγώ δεν το θέλω και αυτό δεν είναι δήθεν «προοδευτική» νοοτροπία», αλλά φιλοσοφία ζωής.

Μου λες:
Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί οι μαθητές θα νιώθουν «απελευθερωμένoι» όταν εγώ στα διαγωνίσματα τους δώσω να λύσουν λανθασμένη άσκηση.

Και απαντώ λέγοντας, (δεν αναφέρομαι στα διαγωνίσματα)
Αυτό αγαπημένε Αντώνη είναι η διδακτική μου άποψη και δεν την αλλάζω γιατί τα αποτελέσματά της, ιδιαίτερα στους αδύνατους και εσωτερικά καταπιεσμένους μαθητές φέρνουν ουσιαστικά αποτελέσματα τουλάχιστον αυτή την εποχή που ο διδάσκοντας πλέον είναι ένα ειδικό υβρίδιο, αφού ταυτόχρονα είναι:
Δάσκαλος, φροντιστής, φίλος, γονιός, οραματιστής, ψυχολόγος, παιδαγωγός, ….

Τελειώνω εδώ λέγοντας ότι εφόσον ο άνθρωπος εκπαιδεύτηκε από τα λάθη του, αφού:
- Πάντα έβλεπε τον εαυτό του με ατελή τρόπο.
- Προίκιζε τον εαυτό του με φανταστικές ιδιότητες.
- Έβαζε τον εαυτό του σε λάθος θέση σε σχέση με τη φύση.
- Επινοούσε συνεχώς νέες βίβλους για τα "καλά" και πάντα τα δεχόταν για ένα μακρύ διάστημα σαν αιώνια και μη εξαρτώμενα από όρους,

αναρωτιέμαι και πάντα θα αναρωτιέμαι γιατί είναι λάθος η φράση μου:

Το Λάθος στα μαθηματικά (που διακονούμε εμείς) μόνο ντροπή δεν είναι, αντίθετα απελευθερώνει και μας αλλά και τους μαθητές μας.

Και επειδή "Η αλήθεια δεν θίγει. Προάγει την γνώση και την επιστήμη"
μόλις κατέθεσα ένα μέρος της δικιάς μου αλήθειας,

Κλείνω με μια φράση του Φ.Ν
Οποιοσδήποτε άνθρωπος, που χαρακτήρισε κάποτε κάποιον άλλον, σαν κακό φίλο, ενοχλείται όταν ο δεύτερος δείχνει στο τέλος ότι δεν είναι τέτοιος.

Θωμάς