Μαθηματικά + Λογοτεχνία

[killbill]

ποιός σκότωσε τον κύριο Χ

.

μια πιο light έκδοση του logicomix!

[Γιώργος Ρίζος]

ποιός σκότωσε τον κύριο Χ

.

Αντιγραφή του logicomix του Δοξιάδη. Μια από τα ίδια. Απορώ πως δεν έχει κάνει ακόμα μήνυση ο Δοξιάδης για κλπή πνευματικών δικαιωμάτων. Ίδια υπόθεση, ίδιο στυλ με Κομιξ...
Αν σας πεφτει ακριβό στην τιμή το Logicomix του Δοξιάδη και ψάνχετε μια πιο light έκδοση, διαβάστε αυτό!

Το μαθηματικό μέρος της εργασίας του "Ποιος σκότωσε τον κύριο Χ" ο Θοδωρής Ανδριόπουλος μου το έχει στείλει σε αρχείο Acrobat από το Νοέμβριο του 2008 (Συζητήσαμε για αυτήν την εργασία στο συνέδριο της Ε.Μ.Ε. στο Βόλο).

Το βιβλίο Logicomix παρουσιάστηκε στο κοινό στις 24 Οκτωβρίου 2008.

Αν ο Θοδωρής κατάφερε σε ελάχιστες μέρες να αντιγράψει τόσο πετυχημένα το Logicomix είναι άξιος συγχαρητηρίων. Γνωρίζω, όμως, ότι δούλευε πάρα πολύ καιρό το σενάριο αυτό.

Δεν έχω διαβάσει το εν λόγω βιβλίο και δεν μπορώ να έχω γνώμη.
Όμως, η ιδέα και το μαθηματικό περιεχόμενο είναι προγενέστερο της (δημόσιας) κυκλοφορίας του εξαιρετικού Logicomix.

Θα πρότεινα η όποια κριτική, να γίνεται ΕΠΩΝΥΜΑ και ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ!

Γιώργος Ρίζος

[Γιάννης Σταυριανάκης]

Μαθηματικά Μυστήρια, Calvin C. Clawson
Φερμά-Πασκάλ το τελευταίο παιχνίδι, Keith Delvin

[gbaloglou]

ποιός σκότωσε τον κύριο Χ

.

Αντιγραφή του logicomix του Δοξιάδη. Μια από τα ίδια. Απορώ πως δεν έχει κάνει ακόμα μήνυση ο Δοξιάδης για κλπή πνευματικών δικαιωμάτων. Ίδια υπόθεση, ίδιο στυλ με Κομιξ...
Αν σας πεφτει ακριβό στην τιμή το Logicomix του Δοξιάδη και ψάνχετε μια πιο light έκδοση, διαβάστε αυτό!

Το μαθηματικό μέρος της εργασίας του "Ποιος σκότωσε τον κύριο Χ" ο Θοδωρής Ανδριόπουλος μου το έχει στείλει σε αρχείο Acrobat από το Νοέμβριο του 2008 (Συζητήσαμε για αυτήν την εργασία στο συνέδριο της Ε.Μ.Ε. στο Βόλο).

Το βιβλίο Logicomix παρουσιάστηκε στο κοινό στις 24 Οκτωβρίου 2008.

Αν ο Θοδωρής κατάφερε σε ελάχιστες μέρες να αντιγράψει τόσο πετυχημένα το Logicomix είναι άξιος συγχαρητηρίων. Γνωρίζω, όμως, ότι δούλευε πάρα πολύ καιρό το σενάριο αυτό.

Δεν έχω διαβάσει το εν λόγω βιβλίο και δεν μπορώ να έχω γνώμη.
Όμως, η ιδέα και το μαθηματικό περιεχόμενο είναι προγενέστερο της (δημόσιας) κυκλοφορίας του εξαιρετικού Logicomix.

Θα πρότεινα η όποια κριτική, να γίνεται ΕΠΩΝΥΜΑ και ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ!

Ακριβώς. Πιστεύω και εγώ ότι ο ανώνυμος κριτής περιορίζεται σε μια επιπόλαια σύγκριση των δυο βιβλίων και σε μια επιφανειακή ομοιότητα που έχουν, να είναι δηλαδή και τα δυο "μαθηματικά εικονογραφημένα".

Γιώργος Μπαλόγλου

[killbill]

Αν ο Θοδωρής κατάφερε σε ελάχιστες μέρες να αντιγράψει τόσο πετυχημένα το Logicomix είναι άξιος συγχαρητηρίων. Γνωρίζω, όμως, ότι δούλευε πάρα πολύ καιρό το σενάριο αυτό.
Δεν έχω διαβάσει το εν λόγω βιβλίο και δεν μπορώ να έχω γνώμη. Όμως, η ιδέα και το μαθηματικό περιεχόμενο είναι προγενέστερο της (δημόσιας) κυκλοφορίας του εξαιρετικού Logicomix.

Πάντως το "Ποιός σκότωσε τον κύριο Χ", γράφει στο εσώφυλλο: Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 2010, ενώ το αντίστοιχο του Δοξιάδη γράφει Πρώτη έκδοση: Οκτώβριος 2008.
Και τα δύο βιβλία βέβαια είναι εξαίρετα! (αφού είναι ίδια, δεν θα μπορούσε να είναι το ένα και όχι το άλλο! θα είχαμε λογικό παράδοξο!)
Τώρα ποιός είχε την ιδέα πρώτος προσωπικά δεν με ενδιαφέρει. Εγώ απλά κατέθεσα εδώ την εντύπωση που μου έκανε η ομοιότητα στα δύο βιβλία. Απαγορεύεται; Και πιστεύω ότι θα συμφωνήσεις και εσύ μαζί μου αν διαβάσεις το Logicomix αφού λες ότι δεν το έχεις διαβάσει.
Τέλος δεν συμφωνώ ότι είναι άξιο συγχαρητηρίων κάποιος να αντιγράψει ένα άλλο βιβλίο.

Πιστεύω και εγώ ότι ο ανώνυμος κριτής περιορίζεται σε μια επιπόλαια σύγκριση των δυο βιβλίων και σε μια επιφανειακή ομοιότητα που έχουν, να είναι δηλαδή και τα δυο "μαθηματικά εικονογραφημένα".
Γιώργος Μπαλόγλου

Η ομοιότητα των δύο βιβλίων δεν περιορίζεται απλά και μόνο στο είναι μαθηματικά εικονογραφημένα. Δεν νομίζεις;
Και τα δύο διαπραγματεύονται το ίδιο θέμα, γύρω από το θεώρημα της μη πληρότητας.
Και τα δύο μιλάνε για τον Godel κλπ
Και τα δύο χρησιμοποιούν τις ίδιες εκφράσεις όπως το "Πρέπει να μάθουμε και θα μάθουμε" του hilbert,την "Στα μαθηματικά δεν υπάρχουν αδιέξοδα" κλπ
Και τα δύο κάνουν αναφορές στα ίδια προβλήματα όπως των γεφυρών κλπ
Εκτός αν ούτε και εσύ έχεις διαβάσει το logicomix! οπότε τότε ναι η άποψη που σχηματίζεις είναι ότι μοιάζουν μόνο στο ότι είναι με comix και κατα τα άλλα είναι τελείως διαφορετικά.
Εγώ πάντως διαβάζοντάς το νόμιζα ότι ξαναδιάβαζο το logicomix που κυκλοφόρησε 2 χρόνια νωρίτερα.

Δυσκολεύομαι να πειστώ ότι είναι διαβολική σύμπτωση να είχαν και οι δύο συγγραφείς την ίδια ιδέα, το ίδιο θέμα, τα ίδια πρόσωπα και τον ίδιο τρόπο παρουσίασης!

[gbaloglou]

Πιστεύω και εγώ ότι ο ανώνυμος κριτής περιορίζεται σε μια επιπόλαια σύγκριση των δυο βιβλίων και σε μια επιφανειακή ομοιότητα που έχουν, να είναι δηλαδή και τα δυο "μαθηματικά εικονογραφημένα".
Γιώργος Μπαλόγλου

Η ομοιότητα των δύο βιβλίων δεν περιορίζεται απλά και μόνο στο είναι μαθηματικά εικονογραφημένα. Δεν νομίζεις;
Και τα δύο διαπραγματεύονται το ίδιο θέμα, γύρω από το θεώρημα της μη πληρότητας.
Και τα δύο μιλάνε για τον Godel κλπ
Και τα δύο χρησιμοποιούν τις ίδιες εκφράσεις όπως το "Πρέπει να μάθουμε και θα μάθουμε" του hilbert,την "Στα μαθηματικά δεν υπάρχουν αδιέξοδα" κλπ
Και τα δύο κάνουν αναφορές στα ίδια προβλήματα όπως των γεφυρών κλπ
Εκτός αν ούτε και εσύ έχεις διαβάσει το logicomix! οπότε τότε ναι η άποψη που σχηματίζεις είναι ότι μοιάζουν μόνο στο ότι είναι με comix και κατα τα άλλα είναι τελείως διαφορετικά.
Εγώ πάντως διαβάζοντάς το νόμιζα ότι ξαναδιάβαζο το logicomix που κυκλοφόρησε 2 χρόνια νωρίτερα.

Δυσκολεύομαι να πειστώ ότι είναι διαβολική σύμπτωση να είχαν και οι δύο συγγραφείς την ίδια ιδέα, το ίδιο θέμα, τα ίδια πρόσωπα και τον ίδιο τρόπο παρουσίασης!

Έχω το αντίθετο πρόβλημα: δεν έχω διαβάσει το βιβλίο του Ανδριόπουλου!

Θα μου πεις: μα τότε πως εκφέρεις γνώμη; Πολύ απλά, έχω δει και εγώ, την άνοιξη του 2009, μια πρώτη μορφή του "Ποιός σκότωσε τον κύριο Χ", μη εικονογραφημένο κείμενο 30 περίπου σελίδων που σίγουρα δεν είχε καμμία απολύτως σχέση με το Logicomix. Υποθέτω, βασιζόμενος σε όσα γράφεις, ότι ο Θοδωρής δανείστηκε έκτοτε κάποια στοιχεία μαθηματικής σκέψης και ιστορίας από το Logicomix (και όχι μόνον) ... αλλά επίσης δεν θα μπορούσα παρά να υποθέσω ότι η βασική ιστορία, το βασικό θέμα, των δυο βιβλίων είναι εντελώς διαφορετικά ... πλην όμως εσύ γράφεις παραπάνω ότι έχουν "το ίδιο θέμα, τα ίδια πρόσωπα"!

["Ίδιο θέμα, ίδια πρόσωπα";! Το ένα ασχολείται με την Ιστορία της Μαθηματικής Λογικής, το άλλο ασχολείται -- ή τουλάχιστον ασχολούνταν -- με την 'μαθηματική εξιχνίαση' μιας φανταστικής δολοφονίας...]

Γιώργος Μπαλόγλου

[killbill]

Τέλος πάντων. Δεν έχει νόημα να συζητάμε άλλο για τα δύο βιβλία. Και τα δύο είναι εξαιρετικά και κοσμούν την βιβλιοθήκη μου!
Εχουν πολλά κοινά στοιχεία πάντως, αυτό είναι γεγονός, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κατηγορώ κάποιο. Ίσα ίσα εγώ αγόρασα και του Ανδριοπουλου 2 χρόνια μετά αφού είχα διαβάσει το Logicomix, γνωρίζοντας ότι διαπραγματεύεται το ίδιο θέμα.

Απλά κατεθεσα την έκπληξή μου για την ομοιότητα στην ιδέα των δύο συγγραφέων και τίποτα παραπάνω.

[kalfokat]

Η ομοιότητα των δύο βιβλίων δεν περιορίζεται απλά και μόνο στο είναι μαθηματικά εικονογραφημένα. Δεν νομίζεις;
Και τα δύο διαπραγματεύονται το ίδιο θέμα, γύρω από το θεώρημα της μη πληρότητας.
Και τα δύο μιλάνε για τον Godel κλπ
Και τα δύο χρησιμοποιούν τις ίδιες εκφράσεις όπως το "Πρέπει να μάθουμε και θα μάθουμε" του hilbert,την "Στα μαθηματικά δεν υπάρχουν αδιέξοδα" κλπ
Και τα δύο κάνουν αναφορές στα ίδια προβλήματα όπως των γεφυρών κλπ
Εκτός αν ούτε και εσύ έχεις διαβάσει το logicomix! οπότε τότε ναι η άποψη που σχηματίζεις είναι ότι μοιάζουν μόνο στο ότι είναι με comix και κατα τα άλλα είναι τελείως διαφορετικά.
Εγώ πάντως διαβάζοντάς το νόμιζα ότι ξαναδιάβαζο το logicomix που κυκλοφόρησε 2 χρόνια νωρίτερα.

Δυσκολεύομαι να πειστώ ότι είναι διαβολική σύμπτωση να είχαν και οι δύο συγγραφείς την ίδια ιδέα, το ίδιο θέμα, τα ίδια πρόσωπα και τον ίδιο τρόπο παρουσίασης!

Καλησπέρα!
Πριν καταθέσω τη γνώμη μου επί του θέματος θα ήθελα να πω ότι ο διάλογος μου θύμισε ...τις μεγάλες έριδες των (παρα)μαθηματικών!

Αν δεχτούμε killbill, ότι ο Ανδριόπουλος αντέγραψε τον Απόστολο Δοξιάδη επειδή
"Και τα δύο διαπραγματεύονται το ίδιο θέμα, γύρω από το θεώρημα της μη πληρότητας.
Και τα δύο μιλάνε για τον Godel κλπ", όπως λες, τότε ο Ανδριόπουλος αντέγραψε και την Rebecca Goldstein, αφού "ο αιχμάλωτος των μαθηματικών" της (ΤΡΑΥΛΟΣ) είναι το κατ' εξοχήν κουρτογκετνελικό μυθιστόρημα και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όποιον δεν το έχει διαβάσει.

Αν δεχτούμε ότι αντέγραψε τον Απόστολο Δοξιάδη επειδή
"Και τα δύο χρησιμοποιούν τις ίδιες εκφράσεις όπως το "Πρέπει να μάθουμε και θα μάθουμε" του hilbert,την "Στα μαθηματικά δεν υπάρχουν αδιέξοδα" κλπ"
τότε αντέγραψε και τον Τεύκρο Μιχαηλίδη, αφού στα Πυθαγόρεια Εγκλήματά του (ΠΟΛΙΣ) ο Ιγερινός εγκληματεί για να μην αποδειχτεί το χιλπερτικό μοτο αληθές!
Τώρα όμως μπαίνει θέμα πως όλοι οι παραπάνω μπορεί να έχουν αντιγράψει απο τον Jeremy Gray την πρόκληση του Χίλμπερ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ)...

Έχω μια στοίβα βιβλία εδώ δίπλα και θα μπορούσα να συνεχίζω την αντιπαράθεση για πολλή ώρα...
Όπως "Θεωρία Ομάδων, ο μαθηματικός, η suμμετρία και το Τέρας", Μ. du Satoy (ΤΡΑΥΛΟΣ) και "Ο Γκαλουά και το κλειδί της συμμετρίας", Ian Stewart (ΤΡΑΥΛΟΣ). Αν δεν τα έχετε διαβάσει,να το κάνετε! Θα διαπιστώσετε πως σίγουρα υπάρχει "αντιγραφή" αφού και οι δυο αναφέρουν τις ομάδες Λη!
Νομίζω πως το επιχείρημα της κοινής χρήσης ή κοινής αναφοράς ενός μαθηματικού ή ενός θεωρήματος ή μιας μαθηματικής θεωρίας δεν έχει καμία ισχύ!
Το "πηγάδι" των μαθηματικών από το οποίο αντλούν θέματα αυτού του (νέου) είδους βιβλία, δεν είναι ανεξάντλητο!
Οι επαναλήψεις είναι αναπόφευκτες. Θυμήθηκα τον Μίλαν Κούντερα που στο βιβλίο του "Αθανασία" γράφει (το αποδίδω σε ελεύθερη μετάφραση) ότι οι χειρονομίες είναι πολύ λίγες, γι' αυτό και πολλοί άνθρωποι κάνουν τις ίδιες ακριβώς χειρονομίες.
Και η ιστορία των Μαθηματικών ή έστω τα αποσπάσματα της ιστορίας των Μαθηματικών που συγκινούν και γίνονται πηγή έμπνευσης είναι περιορισμένα.
Κλείνω με το κοινότοπο "στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογένεση"!
Ωστόσο στην ίδια χειρονομία ο καθένας προσδίδει τη δική του διάσταση!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους

[Μάκης Χατζόπουλος]

Να πω ότι η Κατερίνα είναι μετρ του είδους και έχει ένα ανάλογο blog με αυτό που είναι στον τίτλο μας! Επειδή σέβομαι και εκτιμώ την γνώμη της, ζήτησα την άποψή της για την θέση του killbill επειδή δεν έχω διαβάσει το βιβλίο του Ανδριόπουλου.

Κατερίνα σε ευχαριστούμε!

[Μπάμπης Στεργίου]

Το βιβλίο :'' Ο πόλεμος των μαθηματικών '', εκδόσεις Τραυλλός , που αναφέρθηκε παραπάνω το τελείωσα πριν δυο μέρες . Ξαναδιαβάζω μερικές ενότητες γιατί έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Είναι το τρίτο βιβλίο που διαβάζω πάνω σε αυτή τη διαμάχη Newton - Leibniz και διαβεβαιώνω ότι πρόκειται για πολύ χρήσιμο βιβλίο. Φυσικά , οι ιστορικοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε όλα , σχετικά με το ζήτημα της πατρότητας του απειροστικού λογισμού, συμφωνούν όμως στα περισσότερα και αυτό έχει σημασία.
Με αφορμή μάλιστα το βιβλίο έκανα και στο σχολείο μερικές ημίωρες αναφορές στο θέμα, πιο πολύ για να τιμήσω τις μεγάλες αυτές μορφές των μαθηματικών και της διανόησης παρά για να αναφέρω τη διαμάχη, την οποία σχεδόν δεν σχολίασα.Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το θέμα και παρακολουθούσαν καθηλωμένα τις συνθήκες μέσα στις οποίες γίνονταν αυτές οι μεγάλες ανακαλύψεις, αλλά και την πορεία και τον αγώνα που έκαναν οι δημιουργοί τους.Ο Νεύτωνας και ο Leibniz είναι αναμφίβολα οι μεγαλύτερες προσωπικότες του 17 ου αιώνα και τα παιδιά έδειξαν να το αισθάνονται και να το κατανοούν.
Θα ήθελα να διαβάσω τη μεγάλη έκδοση του Westfall : Never on rest , αλλά δεν έχω τόση άνεση να διαβάσω αγγλικό κείμενο και μάλιστα σε αυτή τη σοβαρή μορφή.Έχω διαβάσει όμως με πολύ προσοχή την ελληνική σύντομη έκδοση.

Ο Πόλεμος των Μαθηματικών : Ένα λοιπόν καλό βιβλίο που φωτίζει πολλά σημεία των μεγάλων αυτών μορφών και δείχνει σε μας πόσος αγώνα χρειάστηκε για να επινοηθεί αυτό το τεράστιο μαθηματικό εργαλείο που άλλαξε τη μορφή των μαθηματικών και της επιστήμης : Ο διαφορικός λογισμός(όρος που χρωστάμε στον Leibniz).
Μπάμπης Στεργίου

[killbill]

Νομίζω πως το επιχείρημα της κοινής χρήσης ή κοινής αναφοράς ενός μαθηματικού ή ενός θεωρήματος ή μιας μαθηματικής θεωρίας δεν έχει καμία ισχύ!
Το "πηγάδι" των μαθηματικών από το οποίο αντλούν θέματα αυτού του (νέου) είδους βιβλία, δεν είναι ανεξάντλητο!
Οι επαναλήψεις είναι αναπόφευκτες.

Σίγουρα υπάρχουν 500 βιβλία που αναφέρονται το ίδιο θέμα και τα ίδια πρόσωπα και τα ίδια θεωρήματα. Απλά δεν σας εκπλήσσει το γεγονός ότι εδώ χρησιμοποιήθηκε και ο ίδιος τρόπος προσσέγγισης του Δοξιάδη δηλαδή μέσω comix κάτι που δεν υπήρχε πουθενά στην βιβλιογραφία πριν; Εμένα ναι!
Δείτε εδώ http://www.youtube.com/watch?v=Gbx9M-n7nCU συνέντευξη του Δοξιάδη που λέει για την πρωτότυπη ιδέα που είχε να χρησιμοποιήσει comix. Και μάλιστα οι New York Times πρωτοέγραψαν για αυτήν την πρωτότυπη ιδέα. Και ξαφνικα βλέπω δύο χρόνια μετά, πάλι ένα βιβλίο με comix (τι πρωτότυπο!) να μιλάει για το ίδιο θέμα. Και μου λέτε, σιγά καμία σχέση δεν έχει το ένα με το άλλο! Ίσως αν διαβάζατε και τα δύο βιβλία να είχατε τον ίδιο προβληματισμό που έχω και εγώ. Διαβάστε και τα δύο και μετά συνεχίζουμε την κουβέντα.

[Demetres]

Μια απορία προς όσους έχουν την ελληνική έκδοση του Logicomix:

Στην αγγλική έκδοση που έχω, στην σελίδα 284 στο πάνω αριστερά πλαίσιο υπάρχει στα αγγλικά η φράση

"... never for us the pessimistic "ignorabimus"! Our battle cry is ... "never ignorabimus"!"

Θα ήθελα να ήξερα πως ακριβώς μεταφράζει την φράση στα ελληνικά.

[gbaloglou]

Μια απορία προς όσους έχουν την ελληνική έκδοση του Logicomix:

Στην αγγλική έκδοση που έχω, στην σελίδα 284 στο πάνω αριστερά πλαίσιο υπάρχει στα αγγλικά η φράση

"... never for us the pessimistic "ignorabimus"! Our battle cry is ... "never ignorabimus"!"

Θα ήθελα να ήξερα πως ακριβώς μεταφράζει την φράση στα ελληνικά.

Δεν το μεταφράζει: "... δεν ειν' για μας το απαισιόδοξο "ignorabimus"! Βροντοφωνάζουμε ... "ποτέ "ignorabimus"!"

[Όντως το βιβλίο γράφτηκε πρώτα στα Αγγλικά, αν και η Ελληνική έκδοση προηγήθηκε κατά έναν χρόνο περίπου.]

Γιώργος Μπαλόγλου

[killbill]

Στο αντιγράφω από το Ελληνικό βιβλίο:
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟ "IGNORABIMUS"! ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΖΟΥΜΕ...ΠΟΤΕ IGNORABIMUS!

[kostas.zig]

Το βιβλίο :'' Ο πόλεμος των μαθηματικών '', εκδόσεις Τραυλλός , που αναφέρθηκε παραπάνω το τελείωσα πριν δυο μέρες . Ξαναδιαβάζω μερικές ενότητες γιατί έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Είναι το τρίτο βιβλίο που διαβάζω πάνω σε αυτή τη διαμάχη Newton - Leibniz και διαβεβαιώνω ότι πρόκειται για πολύ χρήσιμο βιβλίο. Φυσικά , οι ιστορικοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε όλα , σχετικά με το ζήτημα της πατρότητας του απειροστικού λογισμού, συμφωνούν όμως στα περισσότερα και αυτό έχει σημασία.
Με αφορμή μάλιστα το βιβλίο έκανα και στο σχολείο μερικές ημίωρες αναφορές στο θέμα, πιο πολύ για να τιμήσω τις μεγάλες αυτές μορφές των μαθηματικών και της διανόησης παρά για να αναφέρω τη διαμάχη, την οποία σχεδόν δεν σχολίασα.Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το θέμα και παρακολουθούσαν καθηλωμένα τις συνθήκες μέσα στις οποίες γίνονταν αυτές οι μεγάλες ανακαλύψεις, αλλά και την πορεία και τον αγώνα που έκαναν οι δημιουργοί τους.Ο Νεύτωνας και ο Leibniz είναι αναμφίβολα οι μεγαλύτερες προσωπικότες του 17 ου αιώνα και τα παιδιά έδειξαν να το αισθάνονται και να το κατανοούν.
Θα ήθελα να διαβάσω τη μεγάλη έκδοση του Westfall : Never on rest , αλλά δεν έχω τόση άνεση να διαβάσω αγγλικό κείμενο και μάλιστα σε αυτή τη σοβαρή μορφή.Έχω διαβάσει όμως με πολύ προσοχή την ελληνική σύντομη έκδοση.

Ο Πόλεμος των Μαθηματικών : Ένα λοιπόν καλό βιβλίο που φωτίζει πολλά σημεία των μεγάλων αυτών μορφών και δείχνει σε μας πόσος αγώνα χρειάστηκε για να επινοηθεί αυτό το τεράστιο μαθηματικό εργαλείο που άλλαξε τη μορφή των μαθηματικών και της επιστήμης : Ο διαφορικός λογισμός(όρος που χρωστάμε στον Leibniz).
Μπάμπης Στεργίου

Μπάμπη, το διάβασα και εγώ, νομίζω, αρχές του περασμένου καλοκαιριού.
Φυσικά και είδα και εγώ ξανά μέσα από τις σελίδες του, τις πλευρές της γνωστής διαμάχης αυτών των τεράστιων Μαθηματικών.

Αυτό που κάνω, επίσης, περνώντας μετά σε κάποιο άλλο βιβλίο, να επανέλθω στο αρχικό μετά από καιρό και να το ξαναδιαβάσω. Με βοηθάει, πλέον, να εντοπίζω σημαντικές λεπτομέρειες, οι οποίες στην πρώτη ανάγνωση μου είχαν διαφύγει.

Δεν παραλείπω, με την βοήθεια πλέον της τεχνολογίας ( google earth και έγκυρων σελίδων-wiki αλλά και άλλων) να ανατρέχω στα μέρη που διαβάζω! Ζω εικονικά ταξίδια (μακάρι να είχα την δυνατότητα να κάνω στην πραγματικότητα τα περισσότερα από αυτά...)!

[Demetres]

Ευχαριστώ τους Γιώργο και killbill (Βασίλη;) για την άμεση απάντηση.

Και διερωτόμουν πως μεταφράζει στα ελληνικά το "ignorabimus"... Ίσως τελικά είναι και το πιο σωστό να μην το μεταφράσει αφού ούτε και στα αγγλικά το μεταφράζει (η λέξη είναι λατινική).

[kalfokat]

Μια απορία προς όσους έχουν την ελληνική έκδοση του Logicomix:

Στην αγγλική έκδοση που έχω, στην σελίδα 284 στο πάνω αριστερά πλαίσιο υπάρχει στα αγγλικά η φράση

"... never for us the pessimistic "ignorabimus"! Our battle cry is ... "never ignorabimus"!"

Θα ήθελα να ήξερα πως ακριβώς μεταφράζει την φράση στα ελληνικά.

στην ελληνική έκδοση γράφει:

ΔΕΝ ΕΙΝ' ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟ "IGNORABIMUS'!
ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΖΟΥΜΕ..."ΠΟΤΕ IGNORABIMUS!"

την μετάφραση την έκανε ο ίδιος ο Απόστολος Δοξιάδης
άρα ό,τι έλεγε στα αγγλικά το έλεγε και στα ελληνικά, δεν του είναι καθόλου δύσκολο..
(με ιδιαίτερη μέριμνα τα λόγια να χωράνε ακριβώς στα μπαλόνια για να μην χαλάνε τα καρέ)

Καλό βράδυ

[kalfokat]

Το βιβλίο :'' Ο πόλεμος των μαθηματικών '', εκδόσεις Τραυλλός , που αναφέρθηκε παραπάνω το τελείωσα πριν δυο μέρες . Ξαναδιαβάζω μερικές ενότητες γιατί έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Είναι το τρίτο βιβλίο που διαβάζω πάνω σε αυτή τη διαμάχη Newton - Leibniz και διαβεβαιώνω ότι πρόκειται για πολύ χρήσιμο βιβλίο. Φυσικά , οι ιστορικοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε όλα , σχετικά με το ζήτημα της πατρότητας του απειροστικού λογισμού, συμφωνούν όμως στα περισσότερα και αυτό έχει σημασία.
Με αφορμή μάλιστα το βιβλίο έκανα και στο σχολείο μερικές ημίωρες αναφορές στο θέμα, πιο πολύ για να τιμήσω τις μεγάλες αυτές μορφές των μαθηματικών και της διανόησης παρά για να αναφέρω τη διαμάχη, την οποία σχεδόν δεν σχολίασα.Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το θέμα και παρακολουθούσαν καθηλωμένα τις συνθήκες μέσα στις οποίες γίνονταν αυτές οι μεγάλες ανακαλύψεις, αλλά και την πορεία και τον αγώνα που έκαναν οι δημιουργοί τους.Ο Νεύτωνας και ο Leibniz είναι αναμφίβολα οι μεγαλύτερες προσωπικότες του 17 ου αιώνα και τα παιδιά έδειξαν να το αισθάνονται και να το κατανοούν.
Θα ήθελα να διαβάσω τη μεγάλη έκδοση του Westfall : Never on rest , αλλά δεν έχω τόση άνεση να διαβάσω αγγλικό κείμενο και μάλιστα σε αυτή τη σοβαρή μορφή.Έχω διαβάσει όμως με πολύ προσοχή την ελληνική σύντομη έκδοση.

Ο Πόλεμος των Μαθηματικών : Ένα λοιπόν καλό βιβλίο που φωτίζει πολλά σημεία των μεγάλων αυτών μορφών και δείχνει σε μας πόσος αγώνα χρειάστηκε για να επινοηθεί αυτό το τεράστιο μαθηματικό εργαλείο που άλλαξε τη μορφή των μαθηματικών και της επιστήμης : Ο διαφορικός λογισμός(όρος που χρωστάμε στον Leibniz).
Μπάμπης Στεργίου

κύριε Στεργίου,
δεν βλέπω να αναφέρεται παραπάνω ο πόλεμος των μαθηματικών.
Βέβαια δεν έψαξα και πολύ προσεκτικά..
Η δική μου αναφορά είναι στο βιβλίο που έχει ματαφράσει ο Τεύκρος Μιχαηλίδης
"μεγάλες έριδες στην ιστορία των μαθηματικών" από εκδόσεις Αλεξάνδρεια.
Επίσης πολύ καλό. Αλλά εκτός από Νεύτωνα-Λάιμπνιτς έχει κι άλλες εννιά μεγάλες έριδες!

Καλά Χριστούγεννα
Κατερίνα

[kalfokat]

Ευχαριστώ τους Γιώργο και killbill (Βασίλη;) για την άμεση απάντηση.

Και διερωτόμουν πως μεταφράζει στα ελληνικά το "ignorabimus"... Ίσως τελικά είναι και το πιο σωστό να μην το μεταφράσει αφού ούτε και στα αγγλικά το μεταφράζει (η λέξη είναι λατινική).

Δεν ήταν απλά άμεση η ανταπόκριση, ήταν και ταυτόχρονη!!
Εγώ πατούσα "Υποβολή" και δεν έφευγε το μήνυμα, γιατί προφανώς πατούσα ταυτόχρονα με τον Γιώργο και τον killbill (Βασίλη;)!

Κι έτσι "διασταυρωμένα" η απάντηση είναι ορθή.

[kostas.zig]

Το βιβλίο :'' Ο πόλεμος των μαθηματικών '', εκδόσεις Τραυλλός , που αναφέρθηκε παραπάνω το τελείωσα πριν δυο μέρες . Ξαναδιαβάζω μερικές ενότητες γιατί έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Είναι το τρίτο βιβλίο που διαβάζω πάνω σε αυτή τη διαμάχη Newton - Leibniz και διαβεβαιώνω ότι πρόκειται για πολύ χρήσιμο βιβλίο. Φυσικά , οι ιστορικοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε όλα , σχετικά με το ζήτημα της πατρότητας του απειροστικού λογισμού, συμφωνούν όμως στα περισσότερα και αυτό έχει σημασία.
Με αφορμή μάλιστα το βιβλίο έκανα και στο σχολείο μερικές ημίωρες αναφορές στο θέμα, πιο πολύ για να τιμήσω τις μεγάλες αυτές μορφές των μαθηματικών και της διανόησης παρά για να αναφέρω τη διαμάχη, την οποία σχεδόν δεν σχολίασα.Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το θέμα και παρακολουθούσαν καθηλωμένα τις συνθήκες μέσα στις οποίες γίνονταν αυτές οι μεγάλες ανακαλύψεις, αλλά και την πορεία και τον αγώνα που έκαναν οι δημιουργοί τους.Ο Νεύτωνας και ο Leibniz είναι αναμφίβολα οι μεγαλύτερες προσωπικότες του 17 ου αιώνα και τα παιδιά έδειξαν να το αισθάνονται και να το κατανοούν.
Θα ήθελα να διαβάσω τη μεγάλη έκδοση του Westfall : Never on rest , αλλά δεν έχω τόση άνεση να διαβάσω αγγλικό κείμενο και μάλιστα σε αυτή τη σοβαρή μορφή.Έχω διαβάσει όμως με πολύ προσοχή την ελληνική σύντομη έκδοση.

Ο Πόλεμος των Μαθηματικών : Ένα λοιπόν καλό βιβλίο που φωτίζει πολλά σημεία των μεγάλων αυτών μορφών και δείχνει σε μας πόσος αγώνα χρειάστηκε για να επινοηθεί αυτό το τεράστιο μαθηματικό εργαλείο που άλλαξε τη μορφή των μαθηματικών και της επιστήμης : Ο διαφορικός λογισμός(όρος που χρωστάμε στον Leibniz).
Μπάμπης Στεργίου

κύριε Στεργίου,
δεν βλέπω να αναφέρεται παραπάνω ο πόλεμος των μαθηματικών.
Βέβαια δεν έψαξα και πολύ προσεκτικά..
Η δική μου αναφορά είναι στο βιβλίο που έχει ματαφράσει ο Τεύκρος Μιχαηλίδης
"μεγάλες έριδες στην ιστορία των μαθηματικών" από εκδόσεις Αλεξάνδρεια.
Επίσης πολύ καλό. Αλλά εκτός από Νεύτωνα-Λάιμπνιτς έχει κι άλλες εννιά μεγάλες έριδες!

Καλά Χριστούγεννα
Κατερίνα

Κατερίνα, ευχαριστούμε για αυτά που έγραψες παραπάνω και συγχαρητήρια για το blog σου, που εγώ προσωπικά δεν γνώριζα. Αλλά ας αφήσουμε πλέον τις έριδες και τον ακριβή αριθμό τους γιατί πιθανόν, να μεγαλώσει και άλλο!

Καλά Χριστούγεννα να έχεις και εσύ!