'Οπως ανέφερα και προηγουμένως η συγκεκριμένη άσκηση έλκει την καταγωγή της από την άσκηση του σχολικού βιβλίου (292, 7, i) που λέει ότι
Να αποδείξετε ότι αν

για όλα τα

τότε ισχύει

.
Επομένως ας κάνουμε γιαυτήν την κουβέντα μας.
'Οταν κάνω αυτή την άσκηση πριν από βάλω μπροστά τον μηχανισμό των παραγώγων ζητάω από τους μαθητές μου να κάνουν κάποιες παρατηρήσεις ποιοτικού χαρακτήρα λ.χ:
-Τί γίνεται αν κάποιος αριθμός είναι 1;
-Μπορούν να είναι και οι δύο μικρότεροι του 1;
-Μεγαλύτεροι;
Γίνεται γρηγορα αντιληπτό ότι η μόνη ενδιαφέρουσα περίπτωση που απομένει είναι όταν ένας αριθμός είναι μεγαλύτερος του 1 και ένας μικρότερος του 1 (οπότε θα είναι αντίστροφος κάποιου αριθμού που είναι μεγαλύτερος του 1). Το πρόβλημα μας αναπροσαρμόζεται λοιπόν στο ακόλουθο:
Να αποδείξετε ότι αν

και

και

για όλα τα

τότε ισχύει

.
Η αντιμετώπιση γίνεται ίδια με εκείνη του σχολικού βιβλίου θέτοντας

αλλά έχουμε μερικά πλεονεκτήματα. Έχουμε ξεσκαρτάρει τις περιπτώσεις όπου η

δεν έχει ελάχιστο και ακόμη μπορούμε να πάρουμε μία ιδέα για να δούμε πως δουλεύει το πράγμα. Η συνάρτηση μας όπως εύκολα διαπιστώνεται έχει ελάχιστο στο

και ότι η ελάχιστη τιμή, όπως διαπιστώνεται μετά από πράξεις, είναι:

Για να έχουμε μία τυπική απόδειξη χωρίς ανάλυση είναι αρκετό να αποδείξουμε ότι

για κάθε

όταν

(προφανές) και (το δύσκολο μέρος)
'Οταν

υπάρχει κάποιο

ώστε να είναι

Το

που ψάχνουμε το έχουμε είναι το

για το οποίο δεν έχουμε υποχρέωση να πούμε πως το βρήκαμε.
Επομένως είναι αρκετό να αποδείξουμε ότι αν

είναι

Χωρίς βλάβη της γενικότητας μπορούμε να υποθέσουμε ότι

οπότε μπορούμε να θέσουμε

Μετά από κάποιες πράξεις βρίσκουμε ότι η αποδεικτέα μας ισοδυναμεί με την

που ισχύει διότι
Πάντως θα συμφωνήσω με τον Γιώργο Ρίζο ότι από τεχνική άποψη ισχύει το "Fermat και πάλι Fermat" αλλά θα ήθελα να πω ότι κάποιες τέτοιες περιπλανήσεις έχουν την αξία τους.
Θα ήθελα να προσθέσω και κάτι ακόμη αλλά ο χρόνος μου τέλειωσε. Θα μου επιτρέψετε να επανέλθω κάποια άλλη στιγμή.
Μαυρογιάννης