To δείγμα να πάψει να είναι ομοιογενές

[manos66]

Σε ένα δείγμα παρατηρήσεων έχει και .
Να βρεθεί πόσο πρέπει να μειωθεί κάθε παρατήρηση ώστε το δείγμα να πάψει να είναι ομοιογενές.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Η δημοσίευση γίνεται για να συζητήσουμε αν η τιμή είναι δεκτή σαν απάντηση.

[Πρωτοπαπάς Λευτέρης]

Σε ένα δείγμα παρατηρήσεων έχει και .
Να βρεθεί πόσο πρέπει να μειωθεί κάθε παρατήρηση ώστε το δείγμα να πάψει να είναι ομοιογενές.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Η δημοσίευση γίνεται για να συζητήσουμε αν η τιμή είναι δεκτή σαν απάντηση.

Έστω η τιμή κατά την οποία μειώνεται κάθε παρατήρηση, δημιουργώντας τη μεταβλητή ,

όπου .

Το δείγμα παύει να είναι ομοιογενές αν και μόνο αν για ισχύει:



,

άρα .

Ο συντελεστής μεταβολής δεν ορίζεται όταν μηδενίζεται η μέση τιμή!!!

[manos66]

Ωραία.

Δύο δείγματα Α και Β έχουν μέσες τιμές και αντίστοιχα και .
Αν , τότε το δείγμα Β είναι πιο ομοιογενές από το Α σε κάθε περίπτωση.
Σωστό ή Λάθος;

[Πρωτοπαπάς Λευτέρης]

Ωραία.

Δύο δείγματα Α και Β έχουν μέσες τιμές και αντίστοιχα και .
Αν , τότε το δείγμα Β είναι πιο ομοιογενές από το Α σε κάθε περίπτωση.
Σωστό ή Λάθος;

Φαντάζομαι εννοείς:
Αν , τότε το δείγμα Β είναι πιο ομοιογενές από το Α σε κάθε περίπτωση.

Σε αυτή την περίπτωση νομίζω ότι η πρόταση είναι σωστή. Αν εννοείς κάτι διαφορετικό το συζητάμε.

[manos66]

Ωραία.

Δύο δείγματα Α και Β έχουν μέσες τιμές και αντίστοιχα και .
Αν , τότε το δείγμα Β είναι πιο ομοιογενές από το Α σε κάθε περίπτωση.
Σωστό ή Λάθος;

Φαντάζομαι εννοείς:
Αν , τότε το δείγμα Β είναι πιο ομοιογενές από το Α σε κάθε περίπτωση.

Σε αυτή την περίπτωση νομίζω ότι η πρόταση είναι σωστή. Αν εννοείς κάτι διαφορετικό το συζητάμε.

Aν , τότε δεν ορίζεται

[Πρωτοπαπάς Λευτέρης]

Ωραία.

Δύο δείγματα Α και Β έχουν μέσες τιμές και αντίστοιχα και .
Αν , τότε το δείγμα Β είναι πιο ομοιογενές από το Α σε κάθε περίπτωση.
Σωστό ή Λάθος;

Φαντάζομαι εννοείς:
Αν , τότε το δείγμα Β είναι πιο ομοιογενές από το Α σε κάθε περίπτωση.

Σε αυτή την περίπτωση νομίζω ότι η πρόταση είναι σωστή. Αν εννοείς κάτι διαφορετικό το συζητάμε.

Aν , τότε δεν ορίζεται

Σωστά, όμως η έννοια της ομοιογένειας έχει νόημα μόνο αν ορίζεται ο συντελεστής μεταβολής, δηλαδή όταν η μέση τιμή είναι μη μηδενική.

Καταλαβαίνω τον προβληματισμό σου και με προβληματίζει το σκεπτικό σου.

Έχω την άποψη ότι από τη στιγμή που χρησιμοποιείται η έννοια της ομοιογένειας θα πρέπει να ορίζεται συντελεστής μεταβολής.

Ας δούμε και άλλες απόψεις.

[manos66]

Επομένως έχουμε 3 είδη δειγμάτων :
τα ΟΜΟΙΟΓΕΝΗ , τα ΜΗ ΟΜΟΙΟΓΕΝΗ και τα δείγματα στα οποία ο CV δεν ορίζεται.

Τότε η άρνηση της πρότασης " Το δείγμα είναι ομοιογενές " ΔΕΝ είναι η πρόταση " Το δείγμα δεν είναι ομοιογενές ".

[Γιώργος Απόκης]

Σωστά, όμως η έννοια της ομοιογένειας έχει νόημα μόνο αν ορίζεται ο συντελεστής μεταβολής, δηλαδή όταν η μέση τιμή είναι μη μηδενική.

Καταλαβαίνω τον προβληματισμό σου και με προβληματίζει το σκεπτικό σου.

Έχω την άποψη ότι από τη στιγμή που χρησιμοποιείται η έννοια της ομοιογένειας θα πρέπει να ορίζεται συντελεστής μεταβολής.

Ας δούμε και άλλες απόψεις.

Επομένως έχουμε 3 είδη δειγμάτων :
τα ΟΜΟΙΟΓΕΝΗ , τα ΜΗ ΟΜΟΙΟΓΕΝΗ και τα δείγματα στα οποία ο CV δεν ορίζεται.

Τότε η άρνηση της πρότασης " Το δείγμα είναι ομοιογενές " ΔΕΝ είναι η πρόταση " Το δείγμα δεν είναι ομοιογενές ".

Θα συμφωνήσω με το Λευτέρη. Η άποψή μου είναι ότι ο διαχωρισμός πρέπει να γίνει ως εξής :

α) Αν η μέση τιμή είναι μηδέν, δεν ορίζεται συντελεστής μεταβολής, άρα δε μιλάμε για ομοιογένεια

β) Αν η μέση τιμή δεν είναι μηδέν, τότε ορίζεται συντελεστής μεταβολής ως , άρα μιλάμε για ομοιογένεια και

i) αν το δείγμα χαρακτηρίζεται ομοιογενές

ii) αν το δείγμα χαρακτηρίζεται ανομοιογενές