1. Θεωρούμε τη συνάρτηση:

στο διάστημα
![\left[x,\frac{\pi }{2} \right] \left[x,\frac{\pi }{2} \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/ed7cea696ec7b6727336cb070bf7c803.png)
που πληροί τις προϋποθέσεις
του Θεωρήματος της Μ.Τ. Άρα υπάρχει τουλάχιστο ένα

τέτοιο ώστε:

(1)
όμως

άρα από την (1) προκύπτει:

από την οποία προκύπτει η ζητούμενη.
Σημείωση:
Η σχέση αυτή διαπιστώνεται και χωρίς το Θ.Μ.Τ. μελετώντας τη μονοτονία της f που ορίστηκε ανωτέρω.
Εύκολα διαπιστώνεται ότι αυτή είναι γνησίως αύξουσα στο πεδίο ορισμού της και με πεδίο τιμών το διάστημα:
![[-\frac{\pi }{4},0] [-\frac{\pi }{4},0]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/d2eb7e106eef394ff08afe6af43d5897.png)
2.
Θεωρούμε τη συνάρτηση:

ορισμένη στο
![\left[0,\frac{\pi }{2} \right] \left[0,\frac{\pi }{2} \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/5e853b31deddd0c2526b232799d40509.png)
αυτή έχει:

Από το πρόσημο της δεύτερης παραγώγου διαπιστώνεται ότι η πρώτη παράγωγος είναι
γν.αύξουσα με πεδίο τιμών το
![\left[-\pi ,0 \right] \left[-\pi ,0 \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/0653806ad9e51f4474324ef8c1acc89c.png)
άρα αρνητική στο ανοιχτό
Επομένως στο

η f είναι γνησίως φθίνουσα με πεδίο τιμών
![\left[\frac{3\pi ^2-8}{16},\frac{8-\pi ^2}{16} \right] \left[\frac{3\pi ^2-8}{16},\frac{8-\pi ^2}{16} \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/e8f35b79b1413b9707fd72eb336d8934.png)
όπου

Επειδή ακόμα είαι:

η λύση της ζητούμενης είναι το διάστημα
Σημείωση:
Γενικότερα ισχύει:
Την καταθέτω αν και δόθηκε λύση από τους προηγούμενους συναδέλφους.