Δέκα στοιχεία

Συντονιστές: cretanman, Demetres, polysot, achilleas, socrates, silouan

Άβαταρ μέλους
Demetres
Γενικός Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 9010
Εγγραφή: Δευ Ιαν 19, 2009 5:16 pm
Τοποθεσία: Λεμεσός/Πύλα
Επικοινωνία:

Δέκα στοιχεία

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Demetres »

Έστω υποσύνολα A_1,\ldots,A_{2014} ενός πεπερασμένου συνόλου A ώστε |A_k| > \frac{1}{2}|A| για κάθε k. Να δειχθεί ότι υπάρχει 10 στοιχεία a_1,\ldots,a_{10} του A ώστε κάθε A_k να περιέχει τουλάχιστον ένα από τα a_1,\ldots,a_{10}.
Άβαταρ μέλους
Nick1990
Δημοσιεύσεις: 669
Εγγραφή: Παρ Ιαν 23, 2009 3:15 pm
Τοποθεσία: Peking University, Πεκίνο

Re: Δέκα στοιχεία

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Nick1990 »

Demetres έγραψε:Έστω υποσύνολα A_1,\ldots,A_{2014} ενός πεπερασμένου συνόλου A ώστε |A_k| > \frac{1}{2}|A| για κάθε k. Να δειχθεί ότι υπάρχει 10 στοιχεία a_1,\ldots,a_{10} του A ώστε κάθε A_k να περιέχει τουλάχιστον ένα από τα a_1,\ldots,a_{10}.

Ωραίο πρόβλημα!

Αρχικά θεωρούμε S_0 το σύνολο που περιέχει τα σύνολα A_i, οπότε ισχύει |S_0| = 2014 και έστω ακόμα P_0 = \emptyset

Κατασκευάζουμε τα σύνολα S_j, P_j, για j=1,2,..., επαγωγικά ως εξής: Στο j-ωστό βήμα, επιλέγουμε ένα στοιχείο x της ένωσης των συνόλων A_i που ανήκουν στο S_{j-1} (αν αυτή δεν είναι κενή), το οποίο ανήκει στο μέγιστο δυνατό αριθμό τέτοιων συνόλων, και υποθέτοντας ότι τα σύνολα αυτά είναι τα Y_1, ..., Y_m ορίζουμε:
S_j = S_{j-1}/\{Y_1, ...., Y_m\} και P_j = P_{j-1}\cup\{x\}

Η κατασκευή σταματάει αν το j γίνει τέτοιο ώστε να ισχύει S_j = \emptyset, και τότε κάθε σύνολο A_i περιέχει προφανώς τουλάχιστον ένα στοιχείο που ανήκει στο P_j. Αρκεί να δείξουμε λοιπόν ότι η κατασκευή αυτή θα σταματήσει σίγουρα για j \leq 10, διότι τότε θα ισχύει προφανώς |P_j| = j \leq 10.

Για τυχαίο j τώρα, διατάσσουμε τα σύνολα που περιέχονται στο S_j και τα στοιχεία που ΔΕΝ περιέχονται στο P_j, και ορίζουμε k_{j,m,n} = 1 αν το m-οστό σύνολο του S_j περιέχει το n-οστό στοιχείο που ΔΕΝ ανήκει στο P_j, και k_{j,m,n} = 0 διαφορετικά. Παρατηρούμε τώρα ότι τα στοιχεία ενός τυχαίου συνόλου που ανήκει στο S_j, δεν ανήκουν στο P_j (προφανές από την κατασκευή) και από την υπόθεση είναι πιο πολλά από \frac{|A|}{2}. Άρα τα για κάθε m το k_{j,m,n} = 1 για περισσότερα \frac{|A|}{2} διαφορετικά n. Επομένως έχουμε:

\displaystyle{\sum_{n=1}^{|A|-|P_j|}\sum_{m=1}^{|S_j|}k_{j,m,n} = \sum_{m=1}^{|S_j|}\sum_{n=1}^{|A|-|P_j|}k_{j,m,n}} > |S_j|\frac{|A|}{2}
που σημαίνει ότι για ένα τουλάχιστον n, περισσότερα από \frac{|S_j||A|}{2(|A|-|P_j|)} από τα k_{j,m,n} θα είναι ίσα με 1, οπότε για την κατασκευή του S_{j+1} θα αφαιρεθούν από το S_j περισσότερα από \frac{|S_j||A|}{2(|A|-|P_j|)} σύνολα, επομένως, αφού |P_j|=j, θα έχουμε:

|S_{j+1}| \leq |S_j| - \frac{|S_j||A|}{2(|A|-|P_j|)} - 1 < \frac{|S_j|}{2} - 1 < ... < \frac{|S_0|}{2^{j+1}} - 1 = \frac{2014}{2^{j+1}} - 1  (*).

Αν στο j+2-οστό βήμα η διαδικασία σταματάει, θα έχουμε:

1 \leq |S_{j+1}| < \frac{2014}{2^{j+1}} - 1 \Rightarrow 2 < \frac{2014}{2^{j+1}} \Rightarrow 2^{j+2} < 2014 < 2^{11} \Rightarrow j+2 < 11

Οπότε j+2 \leq 10 και η απόδειξη είναι πλήρης.

(*) Εδώ κατά την αναδρομική εφαρμογή της ανισότητας, εφαρμόζουμε την πιο "χαλαρή" |S_{l+1}| \leq \frac{|S_l|}{2} για l \leq j-1.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Nick1990 την Δευ Φεβ 24, 2014 12:58 pm, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Κολλιοπουλος Νικος.
Μεταδιδακτορικός ερευνητής.
Ερευνητικά ενδιαφέροντα: Στοχαστικές ΜΔΕ, ασυμπτωτική ανάλυση στοχαστικών συστημάτων, εφαρμογές αυτών στα χρηματοοικονομικά και στη διαχείριση ρίσκων.
Άβαταρ μέλους
Demetres
Γενικός Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 9010
Εγγραφή: Δευ Ιαν 19, 2009 5:16 pm
Τοποθεσία: Λεμεσός/Πύλα
Επικοινωνία:

Re: Δέκα στοιχεία

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Demetres »

Ήταν το πρόβλημα Β4 από τον Putnam του 1980. (Αλλά με 1066 σύνολα. Δεν κατανοώ γιατί αυτή η επιλογή αριθμού.)

Ουσιαστικά παρόμοια και η δική μου απόδειξη:

Ισχυρισμός: Αν έχω 2^{n+1}-2 υποσύνολα ενός συνόλου X ώστε κάθε υποσύνολο A να ικανοποιεί |A| > |X|/2 τότε μπορώ να βρω n στοιχεία του X ώστε κάθε υποσύνολο να περιέχει τουλάχιστον ένα από αυτά το τα στοιχεία.

Για n=1 άμεσο αφού αν έχω δύο υποσύνολα A,B του X με |A|,|B| > |X|/2 τότε |A| + |B| > |X| άρα τα A,B έχουν τουλάχιστον ένα κοινό στοιχείο το οποίο μπορώ να επιλέξω.

Έστω ότι ισχύει για n=k και ότι έχω 2^{k+2} - 2 υποσύνολα του X, έστω A_1,\ldots,A_{2^{k+2}-2}, με |A_i| > |X|/2. Τότε \displaystyle{ \sum{|A_i|} > (2^{k+1}-1)|X|} άρα από περιστεροφωλιά υπάρχει ένα στοιχείο του X που ανήκει σε τουλάχιστον 2^{k+1} από τα A_i. Για τα υπόλοιπα 2^{k+2}-2 - 2^{k+1} = 2^{k+1}-2 υποσύνολα χρησιμοποιώ την επαγωγική υπόθεση για να βρω k στοιχεία ώστε κάθε ένα από τα υπόλοιπα υποσύνολα να περιέχει τουλάχιστον ένα από αυτά το τα στοιχεία.

Οπότε ο ισχυρισμός ισχύει επαγωγικά.

Επιπλέον ερώτημα: Ας δειχθεί πως το 2^{n+1} - 2 στον πιο πάνω ισχυρισμό είναι το καλύτερο δυνατό.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Άλγεβρα - Θεωρία Αριθμών - Συνδυαστική (Seniors) - Παλαιότερες Συζητήσεις”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες