polysot έγραψε:Δύο μαθητές, ο Θάνος και ο Χρίστος, γράφουν στον πίνακα από έναν αριθμό.
πχ Θ: 13
Χ: 24
Στη συνέχεια, ο Θάνος γράφει τη θετική διαφορά τους,
δηλαδή Θ: 24-13 = 11
Συνεχίζουν εναλλάξ, γράφοντας κάθε φορά μία θετική διαφορά αριθμών που υπάρχουν στον πίνακα και η οποία δεν είναι ήδη γραμμένη στον πίνακα.
πχ Χ: 13-11 = 2
Χάνει ο μαθητής, ο οποίος δεν μπορεί να γράψει στον πίνακα έναν νέο αριθμό με αυτήν τη διαδικασία.
Τελειώνει πάντα το παιχνίδι; Υπάρχει στρατηγική νίκης για κάποιον από τους δύο;

Έστω

ο μεγαλύτερος από τους δύο αριθμούς που γράφουν ο Θάνος και ο Χρήστος. Τότε όλοι αριθμοί που θα γραφτούν στον πίνακα (πάντα διαφορετικοί μεταξύ τους) θα είναι από το διάστημα

, οι οποίοι όμως έχουν πεπερασμένο πλήθος και άρα το παιχνίδι κάποτε θα τελειώσει.

Θα δείξουμε ότι υπάρχει στρατηγική νίκης για τον παίκτη που παίζει δεύτερος, τον Χρήστο. Καταρχάς, είναι προφανές ότι ο Χρήστος κερδίζει αν και μόνο αν το πλήθος των θετικών ακεραίων στον πίνακα είναι άρτιος αριθμός (αφού τελευταίος θα έχει παίξει ο ίδιος). Επομένως, αρκεί να βρούμε μια στρατηγική έτσι ώστε για οποιονδήποτε αριθμό και να γράψει ο Θάνος ο Χρήστος να μπορέσει να γράψει έναν αριθμό τέτοιον ώστε το πλήθος στον πίνακα να είναι άρτιος αριθμός.
Αρχικά, θα αποδείξουμε πως πρέπει αναγκαστικά ένας από τους δύο αρχικούς αριθμούς να είναι άρτιος. Αρκεί να απορρίψουμε μία μόνο περίπτωση, την οποία ο Χρήστος δεν θα μπορεί να ανατρέψει. Έστω

,

, ...

οι αριθμοί με την σειρά με την οποία γράφονται στον πίνακα. Αν

, τότε

(λόγω παραμέτρων η πρώτη αφαίρεση πρέπει να δίνει διαφορά διάφορη από ήδη υπάρχοντα αριθμό στον πίνακα) και αφού

(αφού υποθέσαμε ότι θα είναι περιττός), θα είναι

,

. Εύκολα βλέπουμε πως αν ένας

αριθμός είναι γραμμένος τότε θα γραφτεί και ο

. Συνεπώς, θα γραφτούν όλοι οι αριθμοί από το διάστημα
![[2m+1,1] [2m+1,1]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/23aadfc91d5c022894f43f548d0dd824.png)
.Το πλήθος όμως

θα είναι περιττός, αφού το αποτελουν όλοι αριθμοί του διαστήματος
![[2m+1,1] [2m+1,1]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/23aadfc91d5c022894f43f548d0dd824.png)
που είναι

σε αριθμό, άτοπο (αφού εμείς θέλουμε να είναι άρτιος). Επομένως, πρέπει ένας τουλάχιστον από τους δύο αρχικούς αριθμούς να είναι άρτιος.
Τώρα σε περίπτωση που

, αν ο Χρηστος επιλέξει

, τότε θα κερδίσει αφού το πλήθος των αριθμών του πίνακα θα είναι άρτιο για τον λόγο που εξήγησαμε πιο πάνω. Υποθέτουμε λοιπόν ότι ο Θάνος έχει επίγνωση του παραπάνω και επομένως θα είναι

. Άρα πρέπει

. Παρατηρούμε ότι αν ισχύει

. Τότε

,

,

. Εύκολα, βλέπουμε ότι αν ο

είναι γραμμένος στον πίνακα τότε θα είναι γραμμένος και ο

και επομένως όλοι οι αριθμοί

με
![j ∈ [4+2n,1] j ∈ [4+2n,1]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/cfccf45efd4e34e21b28705966b7a3fd.png)
(το πλήθος των οποίων είναι

άρτιος) και άρα όλες οι δυνατές διαφορές αφού η διαφορά δύο πολλαπλάσιων του ίδιου αριθμού θα είναι πολλαπλάσιο του αριθμού αυτόυ μικρότερο του αφαιρετέου. Επομένως, η στρατηγική νίκης του Χρήστου είναι η εξής:
Γράφει στον πίνακα τον αριθμό

με

φυσικό.
(Πιστεύω ότι είναι σωστό. Αν και νομίζω ότι υπάρχει μια λιγότερο χρονοβόρα λύση.)