Σελίδα 1 από 1

συνάρτηση

Δημοσιεύτηκε: Τρί Φεβ 07, 2012 6:19 pm
από marmix
f(x)+2f(1-x)=13 - 2x

να βρεθεί ο τύπος της f.

Re: συνάρτηση

Δημοσιεύτηκε: Τρί Φεβ 07, 2012 7:00 pm
από Mihalis_Lambrou
marmix έγραψε:f(x)+2f(1-x)=13 - 2x

να βρεθεί ο τύπος της f.
H ωραία αλλά αρκετά γνωστή αυτή άσκηση εμφανίζεται συχνά σε διαγωνισμούς:

Βάζοντας 1-x στη θέση του x η f(x)+2f(1-x)=13 - 2x, \, (1) δίνει f(1-x)+2f(x)=13 - 2(1-x), \, (2).
Λύνουμε τώρα τις (1), (2) ως σύστημα ως προς f(x), f(1-x). Θα βρούμε f(x)=3+2x, που επαληθεύει.

Μ.

Edit: Διόρθωσα τυπογραφικό λάθος στην (2).

Re: συνάρτηση

Δημοσιεύτηκε: Τρί Φεβ 07, 2012 8:54 pm
από marmix
Μπορείτε να γράψετε λίγο πιο αναλυτικά τη λύση του συστήματος??γιατί κάπου κολλάω.
εστωf(x)=w και f(1-x)=y
τότε w+2y=13-2x
w+2y=11+2xμε πρόσθεση κατά μέλη έχουμε:2(w+2y)=2=>f(x)+f(1-x)=2
πως καταλήγουμε στο f(x)=2x+3???

Re: συνάρτηση

Δημοσιεύτηκε: Τρί Φεβ 07, 2012 9:26 pm
από parmenides51
Εκ παραδρομής γράφτηκαν λάθος οι συντελεστές στην δεύτερη εξίσωση, το σύστημα είναι το εξής \displaystyle{\left\{\begin{matrix} 
f(x)+2f(1-x)=13 - 2x \\  
2f(x)+f(1-x)=13 - 2(1-x)  
\end{matrix}\right}}

Re: συνάρτηση

Δημοσιεύτηκε: Τρί Φεβ 07, 2012 9:29 pm
από marmix
ευχαριστώ πολύ.

Re: συνάρτηση

Δημοσιεύτηκε: Τετ Φεβ 08, 2012 12:26 am
από KDORTSI
Στον τύπο αυτό θέτουμε όπου \displaystyle{x} το \displaystyle{1-x} άρα προκύπτει:
\displaystyle{2f(x)+f(1-x)=11+2x}
Άρα μαζί με τη δοθείσα γίνεται:
\displaystyle \left.\begin{matrix} 
f(x)+2f(1-x)=13-2x\\2f(x)+f(1-x)=11+2x  
 
\end{matrix}\right|(1)
Λύνοντας το σύστημα (1) ως προς
\displaystyle{f(x), \ \  f(1-x)}
βρίσκουμε:
\displaystyle{f(x)=2x+3}, \displaystyle{f(1-x)=-2x+5}.

Μια γεωμετριή ερμηνεία - Σχόλιο:

Το ερώτημα που προκύπτει από την άσκηση αυτή όπως κι από πολλές παρόμοιες είναι
τί γεωμετρικό κρύβεται πίσω από την έκφραση αυτή.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η δοθείσα σχέση αφορά μια συνάρτηση ορισμένη στο \displaystyle{R}
(ή τουλάχιστον σε ένα σύνολο πραγματικών αριθμών με κέντρο συμμετρίας τον αριθμό \frac{1}{2})
η οποία μπορεί να γραφεί: \displaystyle{f(x)+2f(1-x)=h(x)} \ \ (1) όπου \displaystyle{f(x)=2x+3}
Με δεδομένο αυτό συμπεραίνουμε ότι:
\displaystyle{f(1-x)=-2x+5} και \displaystyle{h(x)=-2x+13}.

Στο σχήμα εμφανίζονται τα "γεγονότα" της συμπεριφοράς αυτής. Δηλαδή:
Εμφανίζονται κατ' αρχάς τα γραφήματα των \displaystyle{f,g, h} όπου \displaystyle{g(x)=-2x+5}.
Σύνθεση συναρτήσεων.PNG
Σύνθεση συναρτήσεων.PNG (42.55 KiB) Προβλήθηκε 933 φορές
Ας θεωρήσουμε τελικά ένα \displaystyle{x} στο πεδίο ορισμού της συνάρτησης \displaystyle{f}. Τότε: \displaystyle{MA=f(x)=2x+3,} \ \ (2)
Επίσης: \displaystyle{ME=h(x)=-2x+13, \ \ (3)}
Τέλος για το \displaystyle{f(1-x)} μπορούμε να πούμε ότι κατά τη σύνθεση αυτή το \displaystyle{x} γίνεται \displaystyle{1-x} και στη συνέχεια ως τέτοιο δίνει την νέα του εικόνα μέσω της \displaystyle{f} την \displaystyle{f(1-x)}.
Το "ταξίδι" αυτό του \displaystyle{x} έχει ενδιαφέρον.
Κατ' αρχήν το \displaystyle{x} με την πρώτη εικόνα του την \displaystyle{1-x} κινούνται σε θέσεις που είναι συμμετρικές ως προς το \displaystyle{\frac{x+(1-x)}{2}=\frac{1}{2}}. Τα σημεία δηλαδή \displaystyle{M, M' } είναι συμμετρικά ως προς το \displaystyle{K}.
Στη συνέχεια το \displaystyle{1-x} "οδεύει" στην νέα του εικόνα μέσω της \displaystyle{f} και θα βρεθεί πάνω στο γράφημα της \displaystyle{f}. Δηλαδή: \displaystyle{M'B=f(1-x)=-2x+5}
Το τελευταίο αυτό δηλώνει ότι: \displaystyle{M'B=MZ=-2x+5 \ \ (4)}

Άρα η δοθείσα σχέση (1) σύμφωνα με τις (2),(3) και (4) δηλώνει: \displaystyle MA+2\cdot MZ=ME
όμως: \displaystyle MA+AE=ME
ώστε τελικά να είναι:\displaystyle (AE)=2(MZ)

Συμπέρασμα:
Καθόλη τη διαδρομή του σημείου Μ στο πεδίο ορισμού του η κατακόρυφη ευθεία ορίζει στα γραφήματα
των συναρτήσεων αυτών τα τμήματα \displaystyle{AE, MZ} που το ένα είναι διπλάσιο του άλλου.


Κώστας Δόρτσιος