Και μια ακόμα ιδέα:
Έστω η γενική περίπτωση που είνα:

και έστω μια τυχαία θέση του σημείου S.
Φέρουμε τον περιγεγραμμένο κύκλο στο τρίγωνο ΑCS ο οποίος
θα περάσει κι απ' το σημείο Τ. Τότε θα είναι:

κι ακόμα:

Επειδή η γωνία φ είναι οξεία και η συνάρτηση του ημιτόνου είναι συνάρτηση αύξουσα στο πρώτο
τεταρτημόριο(οξείες γωνίες) άρα η μέγιστη τιμή της γωνίας θα πραγματοποιηθεί όταν ο περιγεγραμμένος
κύκλος στο τρίγωνο ΑCS έχει κέντρο το σημείο Ο(μέσο του ΒC) και ακτίνα ίση με ΟΑ=h+a.
Με άλλα λόγια η θέση κατά την οποία η γωνία φ γίνεται μέγιστη είναι όταν το σημείο S βρεθεί στη θέση
που ο κύκλος (Ο,ΟΑ) τμήσει την ημιευθεία (ε2)
Ειδικά όταν:
τότε το μέγιστο ημίτονο γίνεται:

δηλαδή η γωνία γίνεται ίση με 30 μοίρες και
Παρατήρηση:
Το πρόβλημα έχει συγγένεια με το γνωστό πρόβλημα του
Johann Muller(1436-1475: 39ετών!)
στο οποίο ζητείται να βρεθεί η μεγιστοποίηση της γωνίας με την οποία ένας πεζός παρατηρεί
ένα άγαλμα που βρίσκεται στηριγμένο πάνω σε ένα βάθρο.
Το πρόβλημα αυτό υπήρχε στη Γεωμετρία των Θωμαΐδη Γ., Ξένου Θ. κλπ του ΟΕΔΒ(1999)
ως δραστηριότητα 9.1 σελ.228.
Κώστας Δόρτσιος