Σελίδα 1 από 1

Προύβορντισπρούβ (1)

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 19, 2009 1:19 am
από Κοτρώνης Αναστάσιος
Έστω συνάρτηση g:(a,x_{0})\cup(x_{0},b)\to\mathbb{R} παραγωγίσιμη στο πεδίο ορισμού της και έστω A:=\{x\in(a,x_{0})\cup(x_{0},b):g^{\prime}(x)=0\}. Αν \displaystyle\lim_{x\in A\,\,\, x\to x_{0}}g(x)=l, τότε και \displaystyle\lim_{x\to x_{0}}g(x)=l.

Re: Προύβορντισπρούβ

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 19, 2009 10:10 am
από dement
Προυβ, αι θινκ...

Εστω οτι δεν ισχυει \displaystyle \lim_{x \to x_0}g(x) = l. Τοτε, για καποιο \epsilon > 0, θα υπαρχουν σημεια x οσοδηποτε κοντα στο x_0 με |g(x) - l| > \epsilon. Παιρνουμε το \delta > 0 που αντιστοιχει στο \epsilon απο το οριο της g|A.

Ετσι, μπορουμε να διαλεξουμε τρια διαδοχικα σημεια x_1, x_2, x_3 με τα x_1 - x_0, x_2 - x_0, x_3 - x_0 ομοσημα και απολυτως μικροτερα του \delta, με τα χαρακτηριστικα x_1, x_3 \in A και |g(x_2) - l| > \epsilon. Στο ελαχιστο (αν g(x_2) < g(x_1)) η στο μεγιστο (αντιθετως) της g στο διαστημα [x_1, x_3] (ας το ονομασουμε x_{ex}) θα ισχυει λοιπον g^{\prime} (x_{ex}) = 0 (οποτε x_{ex} \in A) και |g(x_{ex}) - l| > \epsilon, πραγμα που αντικειται στο δεδομενο οριο.

Δημητρης Σκουτερης

Re: Προύβορντισπρούβ

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μάιος 20, 2009 2:24 am
από Κοτρώνης Αναστάσιος
dement έγραψε:Προυβ, αι θινκ...

Εστω οτι δεν ισχυει \displaystyle \lim_{x \to x_0}g(x) = l. Τοτε, για καποιο \epsilon > 0, θα υπαρχουν σημεια x οσοδηποτε κοντα στο x_0 με |g(x) - l| > \epsilon. Παιρνουμε το \delta > 0 που αντιστοιχει στο \epsilon απο το οριο της g|A.

Ετσι, μπορουμε να διαλεξουμε τρια διαδοχικα σημεια x_1, x_2, x_3 με τα x_1 - x_0, x_2 - x_0, x_3 - x_0 ομοσημα και απολυτως μικροτερα του \delta, με τα χαρακτηριστικα x_1, x_3 \in A και |g(x_2) - l| > \epsilon. Στο ελαχιστο (αν g(x_2) < g(x_1)) η στο μεγιστο (αντιθετως) της g στο διαστημα [x_1, x_3] (ας το ονομασουμε x_{ex}) θα ισχυει λοιπον g^{\prime} (x_{ex}) = 0 (οποτε x_{ex} \in A) και |g(x_{ex}) - l| > \epsilon, πραγμα που αντικειται στο δεδομενο οριο.

Δημητρης Σκουτερης
Πολύ ωραία! Νομίζω Δημήτρη πως δε μας χρειάζεται \color{red}x_{1},x_{3}\in A. Μας αρκεί που, αν g(x_{2})>l+\varepsilon, για το x_{\mu\varepsilon\gamma} είναι x_{\mu\varepsilon\gamma}\in A, 0<|x_{\mu\varepsilon\gamma}-x_{0}|<\delta και g(x_{\mu\varepsilon\gamma})\geq g(x_{2})>l+\varepsilon, ενώ αν g(x_{2})<l-\varepsilon, για το x_{\varepsilon\lambda} είναι x_{\varepsilon\lambda}\in A, 0<|x_{\varepsilon\lambda}-x_{0}|<\delta και g(x_{\varepsilon\lambda})\leq g(x_{2})<l-\varepsilon. Τι λες και εσύ

EDIT: Ο κοκκινισμένος ισχυρισμός είναι λάθος. Βλέπε και εδώ

Re: Προύβορντισπρούβ

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μάιος 20, 2009 9:38 am
από dement
Γεια σου Τασο. Πολυ πιθανον να εχεις δικιο. Εγω, για να ειμαι σιγουρος για την υπαρξη του μεγιστου η του ελαχιστου x προτιμησα πρωτα να το περικλεισω σε ενα κλειστο διαστημα [x_1, x_3], με "καλως συμπεριφερομενα" ακρα (τιμες 'εντος ζωνης') που να μην περιεχει το x_0, αλλα απο την αλλη να περιεχει τουλαχιστον ενα "αναρχικο" σημειο (το x_2, με τιμη 'εκτος ζωνης') για να χρησιμοποιησω ανενοχλητος την ιδιοτητα της συνεχειας. Ισως παραημουν προσεχτικος...

Δημητρης