Σελίδα 1 από 1

1-1 στὸ σύνορο έπεται 1-1 στο ἐσωτερικό

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 04, 2025 1:46 pm
από Γ.-Σ. Σμυρλής
Πρόβλημα. Ἔστω D ὁ ἀνοικτὸς μοναδιαῖος δίσκος στὸ \mathbb C καὶ f:\overline{D}\to\mathbb C, συνεχὴς συνάρτηση, ἡ ὁποία εἶναι ὁλόμορφη στὸ D. Ἂν ἡ f εἶναι ἕνα-πρὸς-ἕνα στὸν μοναδιαῖο κύκλο \partial D, τότε δείξατε ὅτι εἶναι ἕνα-πρὸς-ἕνα καὶ στὸν κλειστὸ δίσκο \overline{D}.

Σημείωση. Εἶχα θέσει στὸ παρελθὸν μία ἐλαφρῶς ἀσθενέστερη ἐκδοχὴ τοῦ προτεινόμένου προβλήματος: https://www.mathematica.gr/forum/viewto ... 72#p342672 χωρὶς νὰ λάβω ἀπάντηση. Θὰ δώσω ἀπάντηση τοῦ παρόντος σὲ λίγες μέρες, ἐφ᾽ ὅσον δὲν μὲ προλάβει κάποιος.

Re: 1-1 στὸ σύνορο έπεται 1-1 στο ἐσωτερικό

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Απρ 13, 2025 2:43 pm
από Γ.-Σ. Σμυρλής
Ἀπόδειξη. Ἔστω \gamma_r(t)=f(re^{it}), ὅπου \,t\in [0,2\pi], καὶ \,r\in (0,1]. Καθὼς ἡ f εἶναι ἐξ ὑποθέσεως ἕνα-πρὸς-ἕνα, ὅταν περιορισθεῖ στὸν μοναδιαῖο κύκλο, τότε ἡ \gamma_1 εἶναι ἁπλὴ κλειστὴ καμπύλη.

Σύμφωνα μὲ τὸ Θεώρημα τῆς Καμπύλης Jordan, τὸ συμπλήρωμά τῆς \gamma_1 ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀκριβῶς δύο συνεκτικὲς συνιστῶσες, μία φραγμένη W_1, τὸ ἐσωτερικὸ τῆς \gamma_1, καὶ μία μὴ φραγμένη W_2, τό ἐξωτερικὸ τῆς \gamma_1. Ἐπίσης, ὁ δείκτης στροφῆς \,\mathrm{Ind}_{\gamma_1}(w)\, τῆς \gamma_1 εἶναι σταθερὸς σὲ κάθε μία ἀπὸ τὶς δύο συνεκτικὲς συνιστῶσες, καὶ εἶναι ἴσος μὲ 0, διὰ κάθε \,w\in W_2, ἐνῶ εἶναι ἴσος μὲ 1 ἢ -1, ὡς πρὸς κάθε \,w\in W_1.

Ἰσχυρισμός. f(D)=W_1 καὶ κάθε στοιχεῖο w\in W_1 ἀποτελεῖ εἰκόνα ἀκριβῶς ἑνὸς στοιχείου τοῦ D.

Ἀπόδειξη τοῦ Ἰσχυρισμοῦ. Ἔστω λοιπὸν w\not\in\gamma_1, καὶ ἄρα d=\mathrm{dist}(\gamma_1,w)>0. Ἄμεσα προκύπτει ὅτι \gamma_r\to\gamma_1, ὁμοιόμορφα, καθὼς r\to 1, καὶ ἄρα \|\gamma_r-\gamma_1\|_\infty<d, καὶ w\not\in\gamma_r, ὅταν τὸ r εἶναι ἐπαρκῶς κοντὰ στὸ 1. Ἡ ὁμοιόμορφη σύγκλιση παρέχει ἐπίσης ὅτι

\displaystyle{ 
\mathrm{Ind}_{\gamma_1}(w) = \lim_{r\to 1}\mathrm{Ind}_{\gamma_r}(w) = \lim_{r\to 1}\frac{1}{2\pi i} 
\int\displaylimits_{\gamma_r} \frac{d\zeta}{\zeta-w}  =\lim_{r\to 1}\frac{1}{2\pi i} 
\int\displaylimits_{|\zeta|=r}\frac{f'(\zeta)}{f(\zeta)-w}\,d\zeta. 
}

Ἀφοῦ ὅμως ὁ δείκτης στροφῆς ἀποτελεῖ συνεχῆ συνάρτηση, ἡ ὁποία λαμβάνει ἀκέραιες τιμές, τότε θὰ ἔχομε ὅτι \,\mathrm{Ind}_{\gamma_r}(w) = \mathrm{Ind}_{\gamma_1}(w),\, ὅταν τὸ r εἶναι ἐπαρκῶς κοντὰ στὸ 1. Σύμφωνα μὲ τὸ Θεώρημα Καταμετρήσεως τῶν ριζῶν (Argument Principle), ἡ ποσότητα

\displaystyle{ 
\frac{1}{2\pi i} 
\int\displaylimits_{|\zeta|=r}\frac{f'(\zeta)}{f(\zeta)-w}\,d\zeta, 
}

ἀποτελεῖ τὸ πλῆθος τῶν ριζῶν τῆς ἐξισώσεως f(z)-w=0 στὸν δίσκο D_r=\{z\in\C: |z|<r\}, καὶ συνεπῶς ἀποτελεῖ μὴ ἀρνητικὸ ἀκέραιο. Ἄρα ἡ περίπτωση \mathrm{Ind}_{\gamma_r}(w)=-1 ἀπορρίπτεται καὶ συνεπῶς ἕχομε ὅτι \mathrm{Ind}_{\gamma_1}(w)=\mathrm{Ind}_{\gamma_r}(w)=1, καὶ ἐν τέλει

\displaystyle{ 
\mathrm{Ind}_{\gamma_1}(w)=1,  
}

διὰ κάθε \,w\in W_1. Αὐτὸ συνεπάγεται ὅτι

\displaystyle{ 
W_1\subset f(D), \qquad\qquad\qquad\qquad (1) 
}

καὶ ἐπίσης ὅτι κάθε w\in W_1 ἀποτελεῖ τὴν εἰκόνα ἀκριβῶς ἑνὸς \,z\in D.

Παρομοίως λαμβάνομε ὅτι \mathrm{Ind}_{\gamma_1}(w)=0, διὰ κάθε w\in W_2, τὸ ὁποῖο συνεπάγεται ὅτι w\not\in f(D),
καὶ ἄρα f(D)\subset \mathbb C\setminus W_2=\overline{W}_1. Καθὼς ὅμως ἡ f δὲν εἶναι σταθερή, σύμφωνα μὲ τὸ Θεώρημα τῆς Ἀνοικτῆς Ἀπεικονίσεως, τὸ σύνολο f(D) εἶναι ἀνοικτὸ καὶ ἄρα

\displaystyle{ 
f(D)\subset  \big(\overline{W}_1\!\big)^{\!\Large\circ} = 
\big(\mathbb C\setminus W_2\!\big)^{\!\Large\circ} =\mathbb C\setminus \overline{W_2}=W_1. 
\qquad\qquad (2) 
}

Ἀπὸ τὶς (1)-(2) προκύπτει ὅτι f(D)=W_1, καὶ αὐτὸ ὁλοκληρώνει τὴν ἀπόδειξη τοῦ Ἰσχυρισμοῦ.

Ἐπὶ πλέον λαμβάνομε ὅτι ἡ f\to D\to W_1 ἀποτελεῖ ἀμφιολόμορφη (biholomorphic) ἀπεικόνιση, καὶ ἐπίσης ἡ f:\overline{D}\to\overline{W}_1, ἀποτελεῖ ὁμοιομορφισμό. \Box