Κατ' αρχάς πρέπει να σημειωθεί ότι είναι αναγκαία η προσθήκη στην εκφώνηση
ενός επιπλέον δεδομένου όπως δείχνει το αντιπαράδειγμα:

με

ενώ

για κάθε
Θα επιχειρήσουμε να δώσουμε λύση στο πρόβλημα υπό την εξής επιπλέον συνθήκη:
(η οποία λόγω του ζητουμένου δεν εξασθενεί το πρόβλημα)
ότι τα σύνολα τιμών των
έχουν μη κενή τομή.
Έστω

και

μια οποιαδήποτε λύση της δοσμένης διαφορικής εξίσωσης (εφ' εξής ΔΕ)
Θέτουμε

Θα δείξουμε ότι για την

υπάρχουν δυο περιπτώσεις
Περίπτωση #1.
Αν

τότε η

είναι ταυτοτικά ίση με
δηλαδή οι λύσεις με πεδίο ορισμού το
που λαμβάνουν ως τιμή μια ρίζα της
είναι σταθερές
Πράγματι, παρατηρούμε ότι η σταθερή συνάρτηση

είναι λύση της ΔΕ.
Επειδή η ΔΕ ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του θεωρήματος
Picard-Lindelof
έπεται ότι για κάποιο

η

θα είναι ίση με τη

στο
Αν το μη κενό σύνολο
![K=\{s>s_o|\quad \varphi\overset{[s_o,s]}=\varphi_o\} K=\{s>s_o|\quad \varphi\overset{[s_o,s]}=\varphi_o\}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/a572215253eed1c60400c2c2263558a4.png)
είναι άνω φραγμένο τότε θέτουμε

Λόγω συνέχειας της

θα πρέπει

Επικαλούμενοι έτι μια φορά το θεώρημα Picard-Lindelöf για την αρχική συνθήκη
προκύπτει ότι

το οποίο είναι
άτοπο οπότε το

δεν είναι άνω φραγμένο.
Με αυτόν τον τρόπο καταλήγουμε τελικά στο ζητούμενο
Περίπτωση #2.
Θα αποδείξουμε ότι αν

τότε το σύνολο τιμών της

, έστω

, θα είναι ένα ανοιχτό διάστημα το οποίο:

δεν περιέχει ρίζες της

κάθε άκρο του θα είναι είτε ρίζα της

είτε ένα εκ των
Κατ' αρχάς το

είναι διάστημα αφού

Η πρώτη ιδιότητα προκύπτει άμεσα από την περίπτωση #1. με εις άτοπον απαγωγή
Η δεύτερη ιδιότητα μπορεί να αποδειχθεί παρατηρώντας ότι εφ' όσον το

δεν περιέχει ρίζες της

,
η (συνεχής)

δεν μηδενίζεται, διατηρεί πρόσημο, οπότε η

είναι γνησίως μονότονη.
Έπεται λοιπόν ότι το

είναι το ανοιχτό διάστημα με άκρα τα
Έτσι, αν ενδεικτικά θέσουμε

τότε υπάρχουν δυο περιπτώσεις

ή

οπότε έστω αντίθετα από το ζητούμενο ότι
Θα ισχύει

(έστω

)
οπότε θα υπάρχει αρκούντως μεγάλο

τέτοιο ώστε (ΘΜΤ) για κάθε

να ισχύει
οπότε λαμβάνοντας στην τελευταία όριο

κατά μέλη, έπεται ότι
άτοπο.
Θα προχωρήσουμε στις συναρτήσεις

του προβλήματος.
Συνδυάζοντας τις δυο παραπάνω περιπτώσεις συμπεραίνουμε ότι
εφ' όσον τα σύνολα τιμών των
έχουν κοινά σημεία,
θα πρέπει οι συναρτήσεις αυτές να είναι είτε αμφότερες της περίπτωσης #1. είτε αμφότερες της περίπτωσης #2.
οπότε τα σύνολα τιμών τους θα πρέπει να είναι και ίσα.
Αν είμαστε στην περίπτωση #1. η ζητούμενη σχέση

ισχύει τετριμμένα
Αν είμαστε στην περίπτωση #2. μπορούμε να αποδείξουμε το ζητούμενο αξιοποιώντας σχεδόν απαράλλακτα το ποστ
https://www.mathematica.gr/forum/viewto ... 46#p373649
με μόνη διαφορά ότι πρέπει να προσαρμόσουμε το πεδίο ορισμού της συνάρτησης

(αυτόθι)
με τον τρόπο που περιγράφεται στην επόμενη γραμμή:

με
όπου

είναι το κοινό σύνολο τιμών των
