ΑΠΟΔΕΙΞΗ.1) i). Έστω ότι: f(x)>0, για κάθε

. Αν

, τότε θα υπάρχει αριθμός

με f(ρ)=0, άτοπο. Άρα: Δ<0. Λόγω αυτού, από το θεώρημα του τριωνύμου, έχουμε: αf(x)>0, για κάθε

. Έτσι, π.χ. με x=1, έχουμε: αf(1)>0 και επειδή από την υπόθεση: f(1)>0, έπεται ότι α>0. Αποδείξαμε λοιπόν ότι, τότε: α>0 και Δ<0.
ii). Αντιστρόφως. Έστω ότι : α>0 και Δ<0. Τότε, από το θεώρημα του τριωνύμου, έχουμε: αf(x)>0, για κάθε

και επειδή α>0, έπεται ότι: f(x)>0, για κάθε
2) i). Έστω ότι:

, για κάθε

. Έστω τώρα ότι Δ>0. Τότε, το τριώνυμο θα έχει δύο ρίζες πραγματικές και άνισες, έστω τις:

και

με

. Θεωρούμε έναν αριθμό

και έναν αριθμό

. Έτσι, σύμφωνα με το θεώρημα του τριωνύμου, θα έχουμε:
αf(λ)>0 και αf(μ)<0, οπότε:

και συνεπώς:

. Εξάλλου, από την υπόθεση έχουμε:

και

και συνεπώς:

, άτοπο. Άρα:

. Έτσι, από το θεώρημα του τριωνύμου έχουμε:

, για κάθε

. Τώρα, αν θεωρήσουμε έναν πραγματικό αριθμό

( είτε Δ<0, είτε Δ=0) θα έχουμε : αf(ρ)>0 και (από την υπόθεση) f(ρ)>0 και συνεπώς α>0. Αποδείξαμε λοιπόν ότι, τότε: α>0 και

.
ii). Αντιστρόφως. Έστω ότι: α>0 και

. Τότε, από το θεώρημα του τριωνύμου, έχουμε:

, για κάθε

και επειδή α>0, έπεται ότι:

, για κάθε

.
3) και 4) εργαζόμαστε ανάλογα.